# هود (hwd) kökü

- **Sayfa:** https://akilkuran.com/hwd
- **Kuran'da:** 21 ayette, toplam 21 kez geçer
- **Klasik sözlükler:** Lisânü'l-Arab, Kitâbu'l-Ayn, Mekâyîsü'l-Luğa, Müfredât

## Anlam

Ağır ağır gitmek ve durulmak temel anlamdır; yumuşakça geri dönmek anlamından tövbe etmek doğar. Yahudiler (yehûd) ve Hûd peygamber adı da bu köke bağlanır.

## Lisânü'l-Arab — هود maddesi

> هود: الهَوْدُ: التَّوْبَةُ، هادَ يَهُودُ هوْداً وتَهَوَّد: تابَ وَرَجَعَ إِلى الْحَقِّ، فَهُوَ هائدٌ. وقومٌ هُودٌ: مِثْلُ حائِكٍ وحُوكٍ وبازِلٍ وبُزْلٍ؛ قَالَ أَعرابي: / إِنِّي امرُؤٌ مِنْ مَدْحِهِ هائِد / وَفِي التَّنْزِيلِ الْعَزِيزِ: إِنَّا هُدْنا إِلَيْكَ؛ أَي تُبْنا إِليك، وَهُوَ قَوْلُ مُجَاهِدٍ وَسَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ وإِبراهيم. قَالَ ابْنُ سِيدَهْ: عَدَّاهُ بإِلى لأَن فِيهِ مَعْنَى رَجَعْنَا، وَقِيلَ: مَعْنَاهُ تُبْنَا إِليك وَرَجَعْنَا وقَرُبْنا مِنَ الْمَغْفِرَةِ؛ وَكَذَلِكَ قَوْلُهُ تَعَالَى: فَتُوبُوا إِلى بارِئِكُمْ؛ وَقَالَ تَعَالَى: إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هادُوا*؛ وَقَالَ زُهَيْرٌ: / سِوَى رُبَعٍ لَمْ يَأْتِ فِيهَا مَخافةً، ... وَلَا رَهَقاً مِنْ عابِدٍ مُتَهَوِّد / قَالَ: المُتَهَوِّد المُتَقَرِّبُ. شَمِرٌ: المُتَهَوِّدُ المُتَوَصِّلُ بِهَوادةٍ إِليه؛ قَالَ: قَالَهُ ابْنُ الأَعرابي. والتَّهَوُّدُ: التوبةُ وَالْعَمَلُ الصَّالِحُ. والهَوادَةُ: الحُرْمَةُ وَالسَّبَبُ. ابْنُ الأَعرابي: هادَ إِذا رجَع مِنْ خَيْرٍ إِلى شَرٍّ أَو مِنْ شَرٍّ إِلى خَيْرٍ، وهادَ إِذا عُقِلَ. ويَهُودُ: اسْمٌ لِلْقَبِيلَةِ؛ قَالَ: / أُولئِكَ أَوْلى مِنْ يَهُودَ بِمِدْحةٍ، ... إِذا أَنتَ يَوْماً قُلْتَها لَمْ تُؤنَّب / وَقِيلَ: إِنما اسْمُ هَذِهِ الْقَبِيلَةِ يَهُوذ فَعُرِّبَ بِقَلْبِ الذَّالِ دَالًا؛ قَالَ ابْنُ سِيدَهْ: وَلَيْسَ هَذَا بِقَوِيٍّ. وَقَالُوا الْيَهُودَ فأَدخلوا الأَلف وَاللَّامَ فِيهَا عَلَى إِرادة النَّسَبِ يُرِيدُونَ الْيَهُودِيِّينَ. وَقَوْلُهُ تَعَالَى: وَعَلَى الَّذِينَ هادُوا حَرَّمْنا كُلَّ ذِي ظُفُرٍ؛ مَعْنَاهُ دَخَلُوا فِي الْيَهُودِيَّةِ. وَقَالَ الْفَرَّاءُ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى: وَقالُوا لَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ كانَ هُوداً أَوْ نَصارى؛ قَالَ: يُرِيدُ يَهُوداً فَحَذَفَ الْيَاءَ الزَّائِدَةَ وَرَجَعَ إِلى الْفِعْلِ مِنَ الْيَهُودِيَّةِ، وَفِي قِرَاءَةِ / أُبيّ: إِلا مَنْ كَانَ يَهُودِيًّا أَو نَصْرَانِيًّا؛ قَالَ: وَقَدْ يَجُوزُ أَن يَجْعَلَ هُوداً جَمْعًا وَاحِدُهُ هائِدٌ مِثْلُ حَائِلٍ وَعَائِطٍ مِنَ النُّوق، وَالْجَمْعِ حُول وعُوط، وَجَمْعُ الْيَهُودِيِّ يَهُود، كَمَا يُقَالُ فِي الْمَجُوسِيِّ مَجُوس وَفِي الْعَجَمِيِّ وَالْعَرَبِيِّ عَجَمٌ وَعَرَبٌ. والهُودُ: اليَهُود، هادُوا يَهُودُون هَوْداً. وَسُمِّيَتِ الْيَهُودُ اشْتِقَاقًا مِنْ هادُوا أَي تَابُوا، وأَرادوا باليَهُودِ اليَهُودِيِّينَ وَلَكِنَّهُمْ حَذَفُوا يَاءَ الإِضافة كَمَا قَالُوا زِنْجِيٌّ وزنْج، وإِنما عُرِّف عَلَى هَذَا الْحَدِّ فجُمِع عَلَى قِيَاسِ شُعَيْرَةٍ وَشَعِيرٍ، ثُمَّ عُرّف الْجَمْعُ بالأَلِف وَاللَّامِ، وَلَوْلَا ذَلِكَ لَمْ يَجُزْ دُخُولُ الأَلِف وَاللَّامِ عَلَيْهِ لأَنه مَعْرِفَةٌ مُؤَنَّثٌ فَجَرَى فِي كَلَامِهِمْ مَجْرَى الْقَبِيلَةِ وَلَمْ يُجْعَلْ كَالْحَيِّ؛ وأَنشد عَلِيُّ بْنُ سُلَيْمَانَ النَّحْوِيُّ: / فَرَّتْ يَهُودُ وأَسْلَمَتْ جِيرانَها، ... صَمِّي، لِما فَعَلَتْ يَهُودُ، صَمامِ / قَالَ ابْنُ برِّيّ: الْبَيْتُ للأَسود بْنِ يَعْفُرَ. قَالَ يَعْقُوبُ: مَعْنَى صَمِّي اخْرسي يَا داهيةُ، وصَمامِ اسْمُ الداهيةِ عَلَمٌ مِثْلُ قَطامِ وحَذامِ أَي صَمِّي يَا صَمامِ؛ وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ: الضَّمِيرُ فِي صَمِّي يَعُودُ عَلَى الأُذن أَي صَمِّي يَا أُذُن لِمَا فعلتْ يَهُود. وصَمامِ اسْمٌ لِلْفِعْلِ مِثْلُ نَزالِ وَلَيْسَ بِنِدَاءٍ. وهَوَّدَ الرجلَ: حَوّلَه إِلى مِلَّةِ يَهُودَ. قَالَ سِيبَوَيْهِ: وَفِي الْحَدِيثِ: / كلُّ مَوْلُود يُولَدُ عَلَى الفِطْرَةِ حَتَّى يَكُونَ أَبواه يُهَوِّدانِه أَو يُنَصِّرانِه، مَعْنَاهُ أَنهما يُعَلِّمَانَهُ دِينَ الْيَهُودِيَّةِ وَالنَّصَارَى ويُدْخِلانه فِيهِ. والتَّهْوِيدُ: أَن يُصَيَّرَ الإِنسانُ يَهُوديًّا. وهادَ وتَهَوَّد إِذا صَارَ يَهُودِيًّا. / والهَوادةُ: اللِّينُ وَمَا يُرْجَى بِهِ الصلاحُ بَيْنَ الْقَوْمِ. وَفِي الْحَدِيثِ: / لَا تأْخُذُه فِي اللَّهِ هَوادةٌ / أَي لَا يَسْكُنُ عِنْدَ حَدِّ اللَّهِ وَلَا يُحابي فِيهِ أَحداً. والهَوادةُ: السُّكونُ والرُّخْصة وَالْمُحَابَاةُ. وَفِي حَدِيثِ عُمَرَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، أُتِيَ بِشاربٍ فَقَالَ: لأَبْعَثَنَّكَ إِلى رَجُلٍ لَا تأْخُذُه فِيكَ هَوادةٌ. / والتَّهْوِيدُ والتَّهْوادُ والتَّهَوُّدُ: الإِبْطاءُ فِي السَّيْر واللِّينُ والتَّرَفُّقُ. والتَّهْوِيدُ: المشيُ الرُّوَيْدُ مِثْلُ الدَّبيب وَنَحْوِهُ، وأَصله مِنَ الهَوادةِ. والتَّهْوِيدُ: السَّيْرُ الرَّفِيقُ. وَفِي حَدِيثِ عِمْران بْنِ حُصين أَنه أَوْصَى عِنْدَ موتِه: إِذا مُتُّ فَخَرَجْتُمْ بِي، فأَسْرِعُوا المَشْيَ وَلَا تُهَوِّدُوا كَمَا تُهَوِّدُ اليهودُ وَالنَّصَارَى. / وَفِي حَدِيثِ ابْنِ مَسْعُودٍ: إِذا كنتَ فِي الجَدْبِ فأَسْرِعِ السَّيْرَ وَلَا تُهَوِّد / أَي لَا تَفْتُرْ. قَالَ: وَكَذَلِكَ التَّهْوِيدُ فِي المَنْطِقِ وَهُوَ الساكِنُ؛ يُقَالُ: غِناءٌ مُهَوِّد؛ وَقَالَ الرَّاعِي يَصِفُ نَاقَةً: / وخُود منَ اللَّائي تَسَمَّعْنَ، بالضُّحى، ... قَرِيضَ الرُّدافَى بالغِناءِ المُهَوِّدِ / قَالَ: وخُود الْوَاوُ أَصلية لَيْسَتْ بِوَاوِ الْعَطْفِ، وَهُوَ مَنْ وَخَدَ يَخِدُ إِذا أَسرعَ. أَبو مَالِكٍ: وهَوّدَ الرجلُ إِذا سكَن. وهَوَّدَ إِذا غَنَّى. وهَوَّدَ إِذا اعتَمد عَلَى السِّيَرِ؛ وأَنشد: / سَيْراً يُراخِي مُنَّةَ الجَلِيدِ ... ذَا قُحَمٍ، وَلَيْسَ بالتَّهْوِيدِ / أَي لَيْسَ بالسَّيْر اللَّيِّن. والتهوِيدُ أَيضاً: النومُ. وتَهْوِيدُ الشَّرَابِ: إِسكارُه. وهَوَّدَه الشرابُ إِذا فَتَّرَه فأَنامَه؛ وَقَالَ الأَخطل: / ودافَعَ عَني يومَ جِلَّقَ غَمْزُه، ... وصَمَّاءُ تُنْسِيني الشرابَ المُهَوِّدا / والهَوادَةُ: الصُّلْحُ والمَيْلُ. والتهوِيدُ والتَّهْوادُ: الصوتُ الضعيفُ اللَّيِّنُ الفاتِرُ. والتهوِيدُ: هَدْهَدةُ الريحِ فِي الرَّمْلِ ولِينُ صَوْتِهَا فِيهِ. والتَّهْوِيدُ: تَجاوُبُ الجنِّ لِلِينِ أَصواتِها وضَعْفِها؛ قَالَ الرَّاعِي: / يُجاوِبُ البومَ تَهْوِيدُ العَزِيفِ بِهِ، ... كَمَا يَحِنُّ لِغَيْثٍ جِلَّةٌ خُورُ / وَقَالَ ابْنُ جَبَلَةَ: التهوِيدُ الترجيعُ بِالصَّوْتِ فِي لِين. والهَوادةُ: الرُّخْصة، وَهُوَ مِنْ ذَلِكَ لأَن الأَخذ بِهَا أَلْيَنُ مِنَ الأَخذ بِالشِّدَّةِ. والمُهاوَدةُ: المُوادَعَةُ. والمُهاوَدةُ: المُصالَحَةُ والمُمايَلةُ. والمُهَوِّدُ: المُطْرِبُ المُلْهِي؛ عَنِ ابْنِ الأَعرابي. والهَوَدَةُ، بِالتَّحْرِيكِ: أَصل السنامِ. شَمِرٌ: الهَوَدةُ مجتَمَعُ السَّنامِ وقَحَدَتُه، وَالْجَمْعُ هَوَدٌ؛ وَقَالَ: / كُومٌ عَلَيْهَا هَوَدٌ أَنضادُ / وَتَسْكُنُ الْوَاوُ فَيُقَالُ هَوْدةٌ. وهُودٌ: اسْمَ النَّبِيِّ، صَلَّى اللَّهُ عَلَى نَبِيِّنَا مُحَمَّدٍ وَعَلَيْهِ وَسَلَّمَ، يَنْصَرِفُ، تَقُولُ: هَذِهِ هُودٌ إِذا أَردْتَ سُورَةَ هُودٍ، وإِن جَعَلَتْ هُوداً اسْمَ السُّورَةِ لَمْ تَصْرِفْهُ، وَكَذَلِكَ نُوحٌ ونُونٌ، والله أَعلم.

Kaynak: Lisânü'l-Arab, İbn Manzûr, cilt 3, s. 439 — https://shamela.ws/book/1687/1881

## Kitâbu'l-Ayn — هود maddesi

> الهود: التؤبة. قال الله حلّ وعرّ: إإنا هُذنا إليك4 [الأعراف: ٠١١‏ أى ْنا إليك. والهوذ: اليهود. هادوا يهودون هَوْدًا. وسُمّيت اليهود اشتقاقًا من هادواء أى تابواء ويُقال: نسيبوا إلى يهوذاء وهو أكبرٌ ولد يعقوب وَحُوّلت الذّال إلى الدّال حين عربت . والتهويد: شبه الذبيب فى المثلى والسّكون فى الكلام والهوادة: البقية من القوم يُرجحى بها صلاحهم. قال: فمن كان برحو فى تميم هَوّادة ‏ فليس لحرم فى تيم أُواصِرٌ .)۳( الأعشى ديوانه‎ )١( .)15( من مختصر العين ورقة‎ )۲( .۳۳ باب الهاء

Kaynak: Kitâbu'l-Ayn, Halîl b. Ahmed

## Mekâyîsü'l-Luğa — هود maddesi

> الهاء والواو والدال: أصل يدل على إرواد وسكون. يقولون: [التهويد] : المشي الرويد. ويقولون: هود، إذا نام. وهود الشراب نفس الشارب، إذا خثرت له نفسه. والهوادة: الحال ترجى معها السلامة بين القوم. والمهاودة: الموادعة. فأما اليهود فمن هاد يهود، إذا تاب هودا. وسموا به لأنهم تابوا عن عبادة العجل. وفي القرآن: {إنا هدنا إليك} [الأعراف: 156] ، وفي التوبة هوادة حال وسلامة.

Kaynak: Mekâyîsü'l-Luğa, İbn Fâris, cilt 6, s. 17 — https://shamela.ws/book/21710/2551

## Müfredât — هود maddesi

> الهود: الرجوع برفق، ومنه: التهويد، وهو مشي كالدبيب، وصار الهود في التعارف التوبة. قال تعالى: إنا هدنا إليك [الأعراف/ 156] أي: تبنا، قال بعضهم: يهود في الأصل من قولهم: هدنا إليك، وكان اسم مدح، ثم صار بعد نسخ شريعتهم لازما لهم وإن لم يكن فيه معنى المدح، كما أن النصارى في الأصل من قوله: من أنصاري إلى الله [الصف/ 14] ثم صار لازما لهم بعد نسخ شريعتهم. ويقال: هاد فلان: إذا تحرى طريقة اليهود في الدين، قال الله عز وجل: إن الذين آمنوا والذين هادوا [البقرة/ 62] والاسم العلم قد يتصور منه معنى ما يتعاطاه المسمى به. أي: المنسوب إليه، ثم يشتق منه. نحو: قولهم تفرعن فلان، وتطفل: إذا فعل فعل فرعون في الجور، وفعل طفيل في إتيان الدعوات من غير استدعاء، وتهود في مشيه: إذا مشى مشيا رفيقا تشبيها باليهود في حركتهم عند القراءة، وكذا: هود الرائض الدابة: سيرها برفق، وهود في الأصل جمع هائد. أي: تائب وهو اسم نبي عليه السلام.

Kaynak: Müfredât, Râgıb el-İsfehânî, cilt 1, s. 846 — https://shamela.ws/book/23636/828

## Türevler

- هَادُوا۟ (hadu) — ve yahudiler: 8 kez
- هُودًا (huden) — Yahudi: 3 kez
- هَادُوا۟ ۛ (hadu) — yahudi(ler): 1 kez
- هَادُوٓا۟ (hadu) — yahudi: 1 kez
- هُدْنَآ (hudna) — yöneldik: 1 kez
- هُودٌ (hudun) — Hud: 1 kez
- هُودٍ (hudin) — Hud: 1 kez
- هُودٍۢ (hudin) — Hud'un: 1 kez
- هُودًۭا (huden) — Hud'u: 1 kez
- هُودًۭا ۗ (huden) — Hud'u: 1 kez
- هُودًۭا ۚ (huden) — Hud'u (gönderdik): 1 kez
- يَـٰهُودُ (ya hudu) — Hud: 1 kez

## Geçtiği ayetlerden (ilk 20 / 21)

- **Bakara 2:62** — Îmân Edenler, Yahudiler, Nesârâ[1] ve Sâbiîn[2]; kim Allah'a ve Âhiret Günü'ne îmân edip[3] sâlihâtı yaptı ise[4] ödüllerini Rabb'leri verecektir. Ve onlar için korku yoktur ve onlar üzülmeyeceklerdir.  
  https://akilkuran.com/bakara-suresi/62-ayet.md
- **Bakara 2:111** — Onlar, "Yahudi ve Nesârâ'dan[1] başkası Cennet'e giremeyecek." derler. Bu, onların kuruntusudur. De ki: "Eğer doğru söylüyorsanız iddianızı kanıtlayın."  
  https://akilkuran.com/bakara-suresi/111-ayet.md
- **Bakara 2:135** — Onlar, "Yahudi veya Nesârâ[1] olun ki, doğru yolu bulasınız." dediler. De ki: "Hayır; biz, asla Müşrik olmayan, hanif[2] olan İbrâhîm'in milletindeniz.[3]"  
  https://akilkuran.com/bakara-suresi/135-ayet.md
- **Bakara 2:140** — İbrâhîm'in, İsmâîl'in, İshâk'ın, Yakûb'un ve onların soyundan gelenlerin Yahudi veya Nesârâ[1] olduklarını mı iddia ediyorsunuz? De ki: "Siz mi daha iyi biliyorsunuz, yoksa Allah mı?" Allah'tan gelen bir gerçeği kendi yanında gizleyen kimseden daha zâlim kim olabilir? Allah, yaptıklarınızdan habersiz değildir.[2]  
  https://akilkuran.com/bakara-suresi/140-ayet.md
- **Nisa 4:46** — Yahudilerin bir kısmı, kelimelerin aslını değiştirerek: "İşittik ve reddettik.", "Kulak vermeden dinleyin.", "Bizi güt." derler; dillerini eğip bükerek dinle alay ederler. Eğer onlar: "İşittik, itaat ettik.", "Bizi gözet." deselerdi bu onlar için daha hayırlı ve daha doğru olurdu. Ancak Allah, Kâfir oldukları için onları lânetlemiştir. Artık pek azı hariç îmân etmezler.  
  https://akilkuran.com/nisa-suresi/46-ayet.md
- **Nisa 4:160** — Böylece, Zulümleri ve Allah yolundan çokça alıkoymaları nedeniyle daha önce helâl olan temiz birçok şeyi Yahudilere harâm kıldık.  
  https://akilkuran.com/nisa-suresi/160-ayet.md
- **Maide 5:41** — Ey Resûl! Küfre koşuşanlar seni üzmesin. O kimseler ki ağızlarıyla îmân ettik dedikleri halde, kalben îmân etmediler. Ve bir de yalan uydurmak amacıyla kasıtlı dinleyen Yahudiler, sana gelmeyen başka bir halk adına casusluk yapmak için dinlerler. Sözleri bağlamlarından kopararak değiştiriyorlar: "Eğer bu size verilirse onu alın, eğer bu verilmezse sakının!" diyorlar. Allah, kimin fitneye düşmesini isterse, onun için Allah'a karşı elinden hiçbir şey gelmez. İşte onlar, Allah'ın kalplerini arındırmak istemediği kimselerdir.[1] Onlar için Dünya'da aşağılanma, Âhiret'te de büyük bir azâp vardır.  
  https://akilkuran.com/maide-suresi/41-ayet.md
- **Maide 5:44** — Kuşkusuz, Biz, doğru yola iletici ve aydınlatıcı olan Tevrât'ı indirdik. Teslim olmuş Yahûdiler için nebiler onunla hüküm veriyorlardı. Rabbaniler[1] ve ahbar[2] olanlar da Allah'ın Kitâp'ından ezberletilmiş olmasından dolayı, ona tanıklık ediyorlardı. Öyleyse siz insanlardan değil, Bana karşı gelmekten sakının. Benim âyetlerimi az bir bedele değişmeyin! Allah'ın indirdiği ile hükmetmeyenler, Kâfirlerin[3] ta kendileridirler.  
  https://akilkuran.com/maide-suresi/44-ayet.md
- **Maide 5:69** — Îmân Edenler, Yahûdiler, Sâbiîler[1] ve Nesârâ;[2] kim Allah'a ve Âhiret Günü'ne îmân etti[3] ve sâlihâtı[4] yaptı ise onlara korku yoktur ve üzülmeyeceklerdir de.  
  https://akilkuran.com/maide-suresi/69-ayet.md
- **Enam 6:146** — Yahudilere bütün tırnaklı[1] hayvanları harâm ettik; onlara, sığır ve koyunun iç yağlarını da harâm ettik. Sırtlarında taşıdıkları, bağırsaklarına ve kemiklerine karışan yağlar hariç. Bu, azgınlıkları nedeniyle onlara verdiğimiz cezadır. Kuşkusuz Biz, doğru olanlarız.  
  https://akilkuran.com/enam-suresi/146-ayet.md
- **Araf 7:65** — Âd halkına da kardeşleri Hûd'u gönderdik. "Ey halkım! Allah'a kulluk edin ve sizin için Ondan başka ilâh yoktur. Yine de takvâ sahibi olmayacak mısınız?" dedi.  
  https://akilkuran.com/araf-suresi/65-ayet.md
- **Araf 7:156** — Bize, bu Dünya'da da Âhiret'te de iyilik yaz. Biz Sana yöneldik. Allah: "Azâbıma hak edeni uğratırım, rahmetim ise her şeyi kuşatmıştır. Onu, takvâ sahibi olanlara, zekâtı yapanlara[1] ve âyetlerimize inananlara yazacağım." buyurdu.  
  https://akilkuran.com/araf-suresi/156-ayet.md
- **Hud 11:50** — Âd halkına kardeşleri Hûd'u gönderdik. Dedi ki: "Ey halkım! Yalnızca Allah'a kulluk edin. Sizin ondan başka bir ilâhınız yoktur; siz bu tutumunuzla iftira etmekten başka bir şey yapmıyorsunuz.  
  https://akilkuran.com/hud-suresi/50-ayet.md
- **Hud 11:53** — Dediler ki: "Ey Hûd! Bize kanıt içeren bir bilgi getirmedin; biz, senin sözünle ilâhlarımızı terk edecek değiliz. Ve biz sana inanacak da değiliz."  
  https://akilkuran.com/hud-suresi/53-ayet.md
- **Hud 11:58** — Buyruğumuz gerçekleşince, Hûd'u ve beraberindeki Îmân Edenleri Bizden bir rahmetle kurtardık. Onları şiddeti çok ağır bir azâptan kurtardık.  
  https://akilkuran.com/hud-suresi/58-ayet.md
- **Hud 11:60** — Bu Dünya'da da Kıyâmet Günü'nde de lânete tâbi tutuldular. İyi bilin ki gerçekten Âd halkı Rabb'lerine nankörlük ettiler. İşte böyle yok olup gitti Hûd halkı Âd.  
  https://akilkuran.com/hud-suresi/60-ayet.md
- **Hud 11:89** — "Ey halkım! Bana karşı gelmeniz; Nûh halkının, Hûd halkının, Sâlih halkının başına gelen şeyleri sizin başınıza da getirmesin? Üstelik Lût halkı sizden pek uzak da değil."  
  https://akilkuran.com/hud-suresi/89-ayet.md
- **Nahl 16:118** — Sana anlattıklarımızı daha önce Yahudilere de harâm kılmıştık. Biz, onlara haksızlık yapmadık. Fakat onlar kendi kendilerine haksızlık ediyorlardı.  
  https://akilkuran.com/nahl-suresi/118-ayet.md
- **Hac 22:17** — Allah; Îmân Edenler, Yahudiler, Sâbiîler,[1] Nesârâ,[2] Mecûsîler ve Müşrik olanların Kıyâmet Günü aralarını ayıracaktır.[3] Allah, her şeye tanıktır.  
  https://akilkuran.com/hac-suresi/17-ayet.md
- **Şuara 26:124** — Kardeşleri Hûd onlara: "Takvâ sahibi olmayacak mısınız?" demişti.  
  https://akilkuran.com/suara-suresi/124-ayet.md

## Gezinme

- Kök dizini: https://akilkuran.com/kokler
- Tüm sureler: https://akilkuran.com/llms.txt