# سلط (slT) kökü

- **Sayfa:** https://akilkuran.com/slT
- **Kuran'da:** 39 ayette, toplam 39 kez geçer
- **Klasik sözlükler:** Lisânü'l-Arab, Kitâbu'l-Ayn, Mekâyîsü'l-Luğa, Müfredât

## Anlam

Güç ve baskı temel anlamdır; sultan, baskın gelme gücü ve kalplere hükmeden delil anlamı buradan doğar. Dili sivri kişiye de selît denir.

## Lisânü'l-Arab — سلط maddesi

> سلط: السَّلاطةُ: القَهْرُ، وَقَدْ سَلَّطَه اللهُ فتَسَلَّطَ عَلَيْهِمْ، وَالِاسْمُ سُلْطة، بِالضَّمِّ. والسَّلْطُ والسَّلِيطُ: الطويلُ اللسانِ، والأُنثى سَلِيطةٌ وسَلَطانةٌ وِ سِلِطانةٌ، وَقَدْ سَلُطَ سَلاطةً وسُلوطةً، وَلِسَانٌ سَلْطٌ وسَلِيطٌ كَذَلِكَ. وَرَجُلٌ سَلِيطٌ أَي فَصِيحٌ حَدِيدُ اللِّسَانِ بَيّنُ السَّلاطةِ والسُّلوطةِ. يُقَالُ: هُوَ أَسْلَطُهم لِساناً، وامرأَة سَليطة أَي صَخّابة. التَّهْذِيبِ: وإِذا قَالُوا امرأَة سَلِيطةُ اللسانِ فَلَهُ مَعْنَيَانِ: أَحدهما أَنها حَدِيدَةُ اللِّسَانِ، وَالثَّانِي أَنها طَوِيلَةُ اللِّسَانِ. اللَّيْثُ: السَّلاطةُ مَصْدَرُ السَّلِيط مِنَ الرِّجَالِ والسلِيطةِ مِنَ النِّسَاءِ، وَالْفِعْلُ سَلُطَتْ، وَذَلِكَ إِذا طَالَ لسانُها واشتدَّ صَخَبُها. ابْنُ الأَعرابي: السُّلُطُ القَوائمُ الطِّوالُ، والسَّلِيطُ عِنْدَ عَامَّةِ الْعَرَبِ الزيْتُ، وَعِنْدَ أَهل الْيَمَنِ دُهْنُ السِّمْسِم؛ قَالَ امْرُؤٌ الْقَيْسَ: / أَمالَ السَّلِيطَ بالذُّبال المُفَتَّلِ / وَقِيلَ: هُوَ كلُّ دُهْنٍ عُصِر مِنْ حَبٍّ؛ قَالَ ابْنُ بَرِّيٍّ: دُهن السِّمْسِمِ هُوَ الشَّيْرَجُ والحَلُّ؛ ويُقَوّي أَنَّ السَّلِيط الزيتُ قولُ الجعدِيّ: / يُضِيءُ كَمِثْلِ سِراجِ السَّلِيطِ، ... لَمْ يَجْعَلِ اللهُ فِيهِ نُحاسا / قَوْلُهُ لَمْ يَجْعَلِ اللَّهُ فِيهِ نُحاساً أَي دُخاناً دَلِيلٌ عَلَى أَنه الزَّيْتُ لأَن السَّلِيطَ لَهُ دُخان صالِحٌ، وَلِهَذَا لَا يُوقد فِي الْمَسَاجِدِ والكنائِس إِلا الزيتُ؛ وَقَالَ الْفَرَزْدَقُ: / ولكِنْ دِيافِيُّ أَبُوه وأُمُّه، ... بِحَوْرانَ يَعْصِرْنَ السَّلِيطَ أَقارِبُهْ / وحَوْرانُ: مِنَ الشَّامِ والشأْم لَا يُعْصَرُ فِيهَا إِلا الزيتُ. وَفِي حَدِيثِ ابْنِ عَبَّاسٍ: رأَيت عَلِيًّا وكأَنَّ عَيَنَيْه سِراجا سَلِيطٍ؛ هُوَ دُهْن الزيتِ. والسُّلْطانُ: الحُجَّةُ والبُرْهان، وَلَا يُجْمَعُ لأَن مَجْرَاهُ مَجْرى المصدرِ، قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ: هُوَ مِنَ السلِيط. وَقَالَ الزَّجَّاجُ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى: وَلَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى بِآياتِنا وَسُلْطانٍ مُبِينٍ*، أَي وحُجَّةٍ بَيِّنةٍ. والسُّلطان إِنما سُمِّيَ سُلْطاناً لأَنه حجةُ اللهِ فِي أَرضه، قال: واشتاق السُّلْطَانِ مِنَ السَّليط، قَالَ: والسليطُ مَا يُضاء بِهِ، وَمِنْ هَذَا قِيلَ لِلزَّيْتِ: سَلِيطٌ، قَالَ: وَقَوْلُهُ جَلَّ وَعَزَّ: فَانْفُذُوا لَا تَنْفُذُونَ إِلَّا بِسُلْطانٍ، أَي حَيْثُمَا كُنْتُمْ شاهَدْتم حُجَّةً لِلَّهِ تعالى وسُلطاناً يَدُلُّ عَلَى أَنه وَاحِدٌ. وَقَالَ ابْنِ عَبَّاسٍ فِي قَوْلِهِ تعالى: قَوارِيرَا قَوارِيرَا مِنْ فِضَّةٍ، قَالَ: فِي بَيَاضِ الْفِضَّةِ وصَفاء الْقَوَارِيرِ، قَالَ: وَكُلُّ سُلْطَانٍ فِي الْقُرْآنِ حُجَّةٌ. وَقَوْلُهُ تَعَالَى: هَلَكَ عَنِّي سُلْطانِيَهْ، مَعْنَاهُ ذَهَبَ عَنِّي حجتُه. والسلطانُ: الْحُجَّةُ وَلِذَلِكَ قِيلَ للأُمراء سَلاطين لأَنهم الَّذِينَ تُقَامُ بِهِمُ الْحُجَّةُ والحُقوق. وَقَوْلُهُ تَعَالَى: وَما كانَ لَهُ عَلَيْهِمْ مِنْ سُلْطانٍ، أَي مَا كَانَ لَهُ عَلَيْهِمْ مِنْ حُجَّةٍ كَمَا قَالَ: إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ*؛ قَالَ الْفَرَّاءُ: وَمَا كَانَ لَهُ عَلَيْهِمْ مِنْ سُلْطَانٍ أَي مَا كَانَ لَهُ عَلَيْهِمْ مِنْ حُجَّةٍ يُضِلُّهم بِهَا إِلَّا أَنَّا سَلَّطْناه عَلَيْهِمْ لِنَعْلَمَ مَن يُؤمن بِالْآخِرَةِ. والسُّلْطانُ: الْوَالِي، وَهُوَ فُعْلان، يُذَكَّرُ وَيُؤَنَّثُ، وَالْجَمْعُ السَّلاطِينُ. والسُّلْطان والسُّلُطانُ: قُدْرةُ الملِك، يُذَكَّرُ وَيُؤَنَّثُ. وَقَالَ ابْنُ السِّكِّيتِ: السُّلْطَانُ مُؤَنَّثَةٌ، يُقَالُ: قَضَتْ بِهِ عَلَيْهِ السُّلْطانُ، وَقَدْ آمَنَتْه السُّلْطان. قَالَ الأَزهري: وَرُبَّمَا ذُكِّر السُّلْطَانُ لأَن لَفْظَهُ مُذَكَّرٌ، قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: بِسُلْطانٍ مُبِينٍ*. / وَقَالَ اللَّيْثُ: السُّلْطانُ قُدْرةُ المَلِك وقُدرةُ مَن جُعل ذَلِكَ لَهُ وإِن لَمْ يَكُنْ مَلِكاً، كَقَوْلِكَ قَدْ جَعَلْتُ لَهُ سُلطاناً عَلَى أَخذ حقِّي مِنْ فُلَانٍ، وَالنُّونُ فِي السُّلْطَانِ زَائِدَةٌ لأَن أَصل بِنَائِهِ السلِيطُ. وَقَالَ أَبو بَكْرٍ: فِي السُّلْطَانُ قَوْلَانِ: أَحدهما أَن يَكُونَ سُمِّيَ سُلْطَانًا لتَسْلِيطِه، وَالْآخَرُ أَن يَكُونَ سُمِّيَ سُلْطَانًا لأَنه حُجَّةٌ مِنْ حُجَج اللَّهِ. قَالَ الْفَرَّاءُ: السُّلْطَانُ عِنْدَ الْعَرَبِ الْحُجَّةُ، وَيُذَكَّرُ وَيُؤَنَّثُ، فَمَنْ ذَكَّرَ السُّلْطَانَ ذَهَبَ بِهِ إِلى مَعْنَى الرَّجُلِ، وَمَنْ أَنثه ذَهَبَ بِهِ إِلى مَعْنَى الْحُجَّةَ. وَقَالَ مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ: مَنْ ذَكَّرَ السُّلْطَانَ ذَهَبَ بِهِ إِلى مَعْنَى الْوَاحِدِ، وَمَنْ أَنثه ذَهَبَ بِهِ إِلى مَعْنَى الْجَمْعِ، قَالَ: وَهُوَ جَمْعٌ وَاحِدِهُ سَلِيطٌ، فسَلِيطٌ وسُلْطان مِثْلُ قَفِيزٍ وقُفْزانٍ وبَعير وبُعران، قَالَ: وَلَمْ يَقُلْ هَذَا غَيْرُهُ. والتسْلِيطُ: إِطلاق السُّلْطانِ وَقَدْ سلَّطه اللَّهُ عَلَيْهِ. وَفِي التَّنْزِيلِ الْعَزِيزِ: وَلَوْ شاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ. / وسُلْطانُ الدَّم: تبيُّغُه. وسُلْطانُ كُلِّ شَيْءٍ: شِدَّتُه وحِدَّتُه وسَطْوَتُه، قِيلَ مِنَ اللسانِ السَّليطِ الحدِيدِ. قَالَ الأَزهري: السَّلاطة بِمَعْنَى الحِدَّةِ، قَدْ جَاءَ؛ قَالَ الشَّاعِرُ يَصِفُ نُصُلًا محدَّدة: / سِلاطٌ حِدادٌ أَرْهَفَتْها المَواقِعُ / وَحَافِرٌ سَلْطٌ وسَلِيطٌ: شَدِيدٌ. وإِذا كَانَ الدابةُ وَقاحَ الْحَافِرِ، والبعيرُ وَقاحَ الخُفِّ، قِيلَ: إِنَّهُ لَسلْط الْحَافِرِ، وَقَدْ سَلِطَ يَسْلَطُ سَلاطةً كَمَا يُقَالُ لِسَانٌ سَلِيطٌ وسَلْطٌ، وَبَعِيرٌ سَلْطُ الْخُفِّ كَمَا يُقَالُ دَابَّةٌ سَلْطةُ الْحَافِرِ، والفعلُ مِنْ كُلِّ ذَلِكَ سَلُطَ سَلاطةً؛ قَالَ أُميَّة بْنُ أَبي الصلْت: / إِنَّ الأَنامَ رَعايا اللهِ كلُّهُمُ، ... هُوَ السَّلِيطَطُ فوقَ الأَرضِ مُسْتَطِرُ / قَالَ ابْنُ جِنِّي: هُوَ الْقَاهِرُ مِنَ السَّلاطة، قَالَ: وَيُرْوَى السِّلِيطَطُ وَكِلَاهُمَا شاذٌّ. التَّهْذِيبِ: سَلِيطَطٌ جَاءَ فِي شِعْرِ أُمية بِمَعْنَى المُسَلَّطِ، قَالَ: وَلَا أَدري مَا حَقِيقَتُهُ. والسِّلْطةُ: السهْمُ الطويلُ، وَالْجَمْعُ سِلاطٌ؛ قَالَ الْمُتَنَخِّلُ الْهُذَلِيُّ: / كأَوْبِ الدَّبْرِ غامِضةً، وليْسَتْ ... بمُرْهَفةِ النِّصالِ، وَلَا سِلاطِ / قَوْلُهُ كأَوْب الدَّبْرِ يَعْنِي النصالَ، وَمَعْنَى غَامِضَةً أَي أُلْطِفَ حَدُّها حَتَّى غمَضَ أَي لَيْسَتْ بمرْهَفات الخِلقة بَلْ هِيَ مُرهفات الحدِّ. والمَسالِيطُ: أَسنان الْمَفَاتِيحِ، الْوَاحِدَةُ مِسْلاطٌ. وسَنابِكُ سَلِطاتٌ أَي حِدادٌ؛ قَالَ الأَعشى: / هُوَ الواهِبُ المائةِ المُصْطَفاةِ، ... كالنَّخل طافَ بِهَا المُجْتَزِمْ / وكلِّ كُمَيْتٍ، كجِذْعِ الطَّرِيقِ، ... يَجْرِي عَلَى سَلِطاتٍ لُثُمْ / المُجْتَزِمُ: الخارِصُ، وَرَوَاهُ أَبو عَمْرٍو المُجْترِم، بِالرَّاءِ، أَي الصارِمُ.

Kaynak: Lisânü'l-Arab, İbn Manzûr, cilt 7, s. 320 — https://shamela.ws/book/1687/3703

## Kitâbu'l-Ayn — سلط maddesi

> السلاطة مصدر السليط [من الرجال] 106 والسليطة من النساء، والفعل سلطت اذا طال لسانها واشتد صخبها، ورجل سليط. والسليط: الزيت، قال: ولكن ديامي آبوه وأمه ... بنجران يعصرن السليط قرائبه 107 والسلطان في معنى الحجة، قال تعالى: هلك عني سلطانيه 108 أي حجتيه. والسلطان: قدرة الملك، [مثل قفيز وقفزان وبعير وبعران] 109 ، وقدرة من جعل ذلك له وإن لم يكن ملكا، كقولك: قد جعلت له سلطانا على أخذ حقي من فلان. والنون في السلطان زائدة، وأصله من التسليط. والسلاط: الغليل، قال المتنخل: وأخشى أن ألاقي ذا سلاط 110

Kaynak: Kitâbu'l-Ayn, Halîl b. Ahmed, cilt 7, s. 213 — https://shamela.ws/book/1682/2517

## Mekâyîsü'l-Luğa — سلط maddesi

> السين واللام والطاء أصل واحد، وهو القوة والقهر. من ذلك السلاطة، من التسلط وهو القهر، ولذلك سمي السلطان سلطانا. والسلطان: الحجة. والسليط من الرجال: الفصيح اللسان الذرب. والسليطة: المرأة الصخابة. ومما شذ عن الباب السليط: الزيت بلغة أهل اليمن، وبلغة غيرهم دهن السمسم.

Kaynak: Mekâyîsü'l-Luğa, İbn Fâris, cilt 3, s. 95 — https://shamela.ws/book/21710/1164

## Müfredât — سلط maddesi

> السلاطة: التمكن من القهر، يقال: سلطته فتسلط، قال تعالى: ولو شاء الله لسلطهم [النساء/ 90] ، وقال تعالى: ولكن الله يسلط رسله على من يشاء [الحشر/ 6] ، ومنه سمي السلطان، والسلطان يقال في السلاطة، نحو: ومن قتل مظلوما فقد جعلنا لوليه سلطانا [الإسراء/ 33] ، إنه ليس له سلطان على الذين آمنوا وعلى ربهم يتوكلون [النحل/ 99] ، إنما سلطانه على الذين يتولونه [النحل/ 100] ، لا تنفذون إلا بسلطان [الرحمن/ 33] ، وقد يقال لذي السلاطة، وهو الأكثر، وسمي الحجة سلطانا، وذلك لما يلحق من الهجوم على القلوب، لكن أكثر تسلطه على أهل العلم والحكمة من المؤمنين، قال تعالى: الذين يجادلون في آيات الله بغير سلطان [غافر/ 35] ، وقال: فأتونا بسلطان مبين [إبراهيم/ 10] ، وقال تعالى: ولقد أرسلنا موسى بآياتنا وسلطان مبين [غافر/ 23] ، وقال: أتريدون أن تجعلوا لله عليكم سلطانا مبينا [النساء/ 144] ، وقوله عز وجل: هلك عني سلطانيه [الحاقة/ 29] ، يحتمل السلطانين. والسليط: الزيت بلغة أهل اليمن، وسلاطة اللسان: القوة على المقال، وذلك في الذم أكثر استعمالا. يقال: امرأة سليطة، وسنابك سلطات 1 : لها تسلط بقوتها وطولها.

Kaynak: Müfredât, Râgıb el-İsfehânî, cilt 1, s. 420 — https://shamela.ws/book/23636/402

## Türevler

- سُلْطَـٰنًۭا (sultanen) — bir yetki: 9 kez
- بِسُلْطَـٰنٍۢ (bisultanin) — bir delil: 6 kez
- سُلْطَـٰنٍ (sultanin) — bir delil: 4 kez
- وَسُلْطَـٰنٍۢ (ve sultanin) — ve bir belgeyle: 3 kez
- سُلْطَـٰنٌ (sultanun) — bir gücü: 2 kez
- سُلْطَـٰنٍ ۚ (sultanin) — delil: 2 kez
- بِسُلْطَـٰنٍ (bisultanin) — bir delil: 1 kez
- بِسُلْطَـٰنٍۭ (bisultanin) — bir delil: 1 kez
- سُلْطَـٰنٌۭ (sultanun) — bir deliliniz-: 1 kez
- سُلْطَـٰنٌۭ ۚ (sultanun) — bir gücün: 1 kez
- سُلْطَـٰنٍۢ ۚ (sultanin) — delil: 1 kez
- سُلْطَـٰنٍۭ (sultanin) — deliliniz: 1 kez
- سُلْطَـٰنٍۭ ۖ (sultanin) — gücümüz: 1 kez
- سُلْطَـٰنًۭا ۖ (sultanen) — hiçbir güç: 1 kez
- سُلْطَـٰنًۭا ۚ (sultanen) — hiçbir delil: 1 kez
- سُلْطَـٰنُهُۥ (sultanuhu) — onun gücü: 1 kez
- سُلْطَـٰنِيَهْ (sultaniyeh) — gücüm (saltanatım): 1 kez
- لَسَلَّطَهُمْ (leselletahum) — onları salardı: 1 kez
- يُسَلِّطُ (yusellitu) — musallat eder: 1 kez

## Geçtiği ayetlerden (ilk 20 / 39)

- **Ali İmran 3:151** — Yetki verdiğine dair, hakkında hiçbir kanıt indirmediği varlıklara, ilâhlık yakıştırmalarından dolayı, Kâfirlerin kalplerine korku salacağız. Onların sığınakları ateştir. Zâlimlerin varacağı yer ne kötüdür.  
  https://akilkuran.com/ali-imran-suresi/151-ayet.md
- **Nisa 4:90** — Ancak, aranızda antlaşma olan halka sığınanlar veya ne sizinle ne de kendi halkıyla savaşmayı içine sindiremeyip size gelenler hariç. Eğer Allah dileseydi, onları başınıza musallat ederdi de sizinle savaşırlardı. Eğer tarafsız kalarak ve sizinle savaşmayıp barış isterlerse, Allah onların aleyhinde size bir yol vermemiştir.  
  https://akilkuran.com/nisa-suresi/90-ayet.md
- **Nisa 4:91** — Başkalarını[1] da bulacaksınız hem sizden hem de kendi halklarından güvende olmak isteyen. Fitne ortamı[2] bulduklarında, hemen onun içine baş aşağı dalarlar. Eğer bunlar, sizden uzak durmazlar, sizinle barış yapmaya yanaşmazlarsa, sizden ellerini çekmezlerse onları yakaladığınız yerde, her nerede bulursanız öldürün.[3] İşte bu kimseler hakkında size apaçık bir yetki verdik.  
  https://akilkuran.com/nisa-suresi/91-ayet.md
- **Nisa 4:144** — Ey Îmân Edenler! Mü'minlerin yanı sıra Kâfirleri evliya edinmeyin. Allah'a, aleyhinize olacak apaçık bir sûltan[1] mı vermek istiyorsunuz?  
  https://akilkuran.com/nisa-suresi/144-ayet.md
- **Nisa 4:153** — Ehl-i Kitâp, senden, kendilerine gökten bir kitâp indirmeni istiyorlar. Daha önce Musâ'dan bundan daha büyüğünü istemişlerdi: "Bize Allah'ı açıkça göster." demişlerdi. Bu haksızlıklarından dolayı, onları yıldırım çarpmıştı. Sonra kendilerine apaçık kanıtlar içeren bilgiler geldiği halde yine de buzağıyı ilâh edindiler. Biz onları bağışladık ve Musâ'ya apaçık bir yetki verdik.  
  https://akilkuran.com/nisa-suresi/153-ayet.md
- **Enam 6:81** — "Siz, Allah'ın size, hakkında hiçbir yetki[1] vermediği şeyleri Ona ortak koşmaktan korkmazken, ben nasıl olur da sizin ortak koştuklarınızdan korkarım? Bu iki taraftan hangisi emin olmaya daha layıktır? Keşke bilseydiniz!"  
  https://akilkuran.com/enam-suresi/81-ayet.md
- **Araf 7:33** — De ki: "Rabb'im şunları kesinlikle harâm kılmıştır: Fuhûşların[1] açık olanını ve gizli olanını, günahları, haksız yere saldırmayı, hakkında hiçbir belge indirmediği herhangi bir şeyi Allah'a ortak koşmayı ve Allah'a, bilmediğiniz şeyleri yakıştırmanızı.  
  https://akilkuran.com/araf-suresi/33-ayet.md
- **Araf 7:71** — "Rabb'inizin azâbı ve öfkesi, hakkınızda kesinleşti. Haklarında Allah'ın hiçbir yetki belgesi indirmediği, sizin ve atalarınızın taktığı isimler hakkında benimle tartışıyor musunuz? Bekleyin öyleyse! Kuşkusuz ben de sizinle beraber bekleyenlerdenim." dedi.  
  https://akilkuran.com/araf-suresi/71-ayet.md
- **Yunus 10:68** — "Allah çocuk edindi." dediler. O, bundan münezzehtir.[1] Onun hiçbir şeye ihtiyacı yoktur. Göklerde ve yerde ne varsa Onundur. Sizin bu konuda hiçbir sûltanınız[2] yoktur. Allah hakkında bilmediğiniz şeyi mi söylüyorsunuz!  
  https://akilkuran.com/yunus-suresi/68-ayet.md
- **Hud 11:96** — Ant olsun Mûsâ'yı âyetlerimizle ve apaçık bir yetkiyle gönderdik;  
  https://akilkuran.com/hud-suresi/96-ayet.md
- **Yusuf 12:40** — "Sizin, Onun yanı sıra kulluk[1] ettiğiniz şeyler, ancak sizin ve atalarınızın onlara yakıştırdığı isimlerden başka bir şey değildir. Allah, onlar için hiçbir yetkilendirmede bulunmadı. Hüküm yalnızca Allah'ındır; kendisinden başkasına kulluk etmemenizi emretmiştir. Dosdoğru din yalnızca budur. Ancak insanların çoğu bu gerçeği bilmezler."  
  https://akilkuran.com/yusuf-suresi/40-ayet.md
- **İbrahim 14:10** — Resûlleri dedi ki: "Göklere ve yere belli bir fıtrat[1] veren, sizi, suçlarınızı bağışlamak için çağıran ve belirlenmiş bir ecele[2] kadar sizi erteleyen Allah hakkında mı kuşkudasınız?" Dediler: "Siz de ancak bizim gibi sadece bir beşersiniz.[3] Atalarımızın kulluk ettiklerinden bizi çevirmek istiyorsunuz. Öyleyse açık bir sûltan[4] getirin!"  
  https://akilkuran.com/ibrahim-suresi/10-ayet.md
- **İbrahim 14:11** — Resûlleri onlara dediler ki: "Biz de ancak sizin gibi beşeriz. Ancak Allah, kullarından dilediği kimseye iyilikte bulunur.[1] Allah'ın izni olmaksızın bizim size bir sûltan[2] getirmemiz olacak şey değildir. Mü'minler yalnızca Allah'a tevekkül[3] etsinler."  
  https://akilkuran.com/ibrahim-suresi/11-ayet.md
- **İbrahim 14:22** — Ne zaman ki hüküm gerçekleşti, şeytân onlara: "Şüphesiz ki Allah'ın vaktiyle yaptığı uyarıların hepsi gerçekleşti. Ben de size vadettim. Benim verdiğim sözler ise boş çıktı. Zaten benim size karşı zorlayıcı bir gücüm yoktu. Ben size sadece çağrıda bulundum siz de kendiliğinizden çağrıma uydunuz. O halde beni kınamayın, kendinizi kınayın. Ne ben sizi kurtarabilirim ne de siz beni kurtarabilirsiniz. Gerçekten ben, daha önce beni Allah'a ortak koşmanızı da yok saymıştım." dedi. Zâlimlerin hakkı acı bir azâptır.  
  https://akilkuran.com/ibrahim-suresi/22-ayet.md
- **Hicr 15:42** — Sana uyan azgınlar hariç, kullarım üzerinde hiçbir yaptırım gücün yoktur.  
  https://akilkuran.com/hicr-suresi/42-ayet.md
- **Nahl 16:99** — Kuşkusuz, îmân etmiş ve Rabb'lerine tevekkül[1] eden kimseler üzerinde, onun bir sûltanlığı[2] yoktur.  
  https://akilkuran.com/nahl-suresi/99-ayet.md
- **Nahl 16:100** — Onun sûltanlığı,[1] ancak kendisini veli[2] edinen ve Allah'a ortak koşan kimseler için söz konusudur.  
  https://akilkuran.com/nahl-suresi/100-ayet.md
- **İsra 17:33** — Allah'ın harâm[1] kıldığı bir canı haksız yere öldürmeyin. Kim haksız yere öldürülürse, Biz onun velisini sûltan[2] kıldık. O da öldürmede haddi aşmasın[3]. O yardım olunmuştur.[4]  
  https://akilkuran.com/isra-suresi/33-ayet.md
- **İsra 17:65** — "Bana yönelmiş kullarım üzerinde, senin bir sûltanın[1] yoktur. Vekil[2] olarak Rabb'in yeter."  
  https://akilkuran.com/isra-suresi/65-ayet.md
- **İsra 17:80** — De ki: "Rabb'im! Beni doğru bir girişle girdir ve beni doğru bir çıkış ile çıkar. Ve bana katından bir sûltan[1] ver."  
  https://akilkuran.com/isra-suresi/80-ayet.md

## Gezinme

- Kök dizini: https://akilkuran.com/kokler
- Tüm sureler: https://akilkuran.com/llms.txt