# زكو (zkw) kökü

- **Sayfa:** https://akilkuran.com/zkw
- **Kuran'da:** 56 ayette, toplam 59 kez geçer
- **Klasik sözlükler:** Lisânü'l-Arab, Kitâbu'l-Ayn, Mekâyîsü'l-Luğa, Müfredât

## Anlam

Artma ve büyüme temel anlamdır; zekât, malın artması ya da arınma anlamlarından birine döner. Sözlükler iki asılı da anar: nema ve temizlik.

## Lisânü'l-Arab — زكو maddesi

> زكا: الزَّكاء، مَمْدُودُ: النَّماء والرَّيْعُ، زَكَا يَزْكو زَكاء وزُكُوّاً. وَفِي حَدِيثِ عَلِيٍّ، كَرَّمَ اللَّهُ وَجْهَهُ: المالُ تنقُصه النَّفقة والعِلم يَزْكُو عَلَى الإِنْفاقِ، فَاسْتَعَارَ لَهُ الزَّكاء وإِن لَمْ يَكُ ذَا جِرْمٍ، وَقَدْ زَكَّاه اللهُ وأَزْكَاه. والزَّكاء: مَا أَخرجه اللَّهُ مِنَ الثَّمَرِ. وأَرضٌ زَكِيَّةٌ: طيِّبةٌ سَمِينَةٌ؛ حَكَاهُ أَبو حَنِيفَةَ. زَكَا، والزَّرع يَزْكو زَكاء، مَمْدُودٌ، أَي نَمَا. وأَزْكَاه اللَّهُ، وكلُّ شَيْءٍ يَزْدَادُ ويَنْمي فَهُوَ يَزْكُو زَكَاء وَتَقُولُ: هَذَا الأَمر لَا يَزْكُو بِفُلَانٍ زَكاء أَي لَا يَلِيقُ بِهِ؛ وأَنشد: / والمالُ يَزْكو بِكَ مُسْتَكْبراً، ... يَخْتال قَدْ أَشرق للناظرِ[[. قوله [أشرق] كذا في الأصل بالقاف، وفي التهذيب بالفاء]]. / ابْنُ الأَنْباري فِي قَوْلُهُ تَعَالَى: وَحَناناً مِنْ لَدُنَّا وَزَكاةً؛ مَعْنَاهُ وَفَعَلْنَا ذَلِكَ رحمةً لأَبويه وتَزْكِيةً لَهُ؛ قَالَ الأَزهري: أَقام الِاسْمَ مُقامَ الْمَصْدَرِ الْحَقِيقِيِّ. والزَّكَاةُ: الصلاحُ. وَرَجُلٌ تقيٌّ زَكِيٌّ أَي زاكٍ مِنْ قَوْمٍ أَتْقياء أَزْكِياء، وَقَدْ زَكا زَكاء وزُكُوّاً وزَكِيَ وتَزَكَّى، وزَكَّاه الله، وزَكَّى نفسَه تَزْكِيةً: مدَحها. وَفِي حَدِيثِ زينبَ: كَانَ اسمُها بَرَّةَ فغَّيره وَقَالَ تُزَكِّي نفسَها. / وزَكَّى الرَّجُلُ نفسَه إِذا وَصَفَهَا وأَثنى عَلَيْهَا. والزَّكَاةُ: زَكاةُ الْمَالِ مَعْرُوفَةٌ، وَهُوَ تَطْهِيرُهُ، وَالْفِعْلُ مِنْهُ زَكَّى يُزَكِّي تَزْكِيةً إِذا أَدّى عَنْ مَالِهِ زَكاته غَيْرُهُ: الزَّكاة مَا أَخرجته من مالك لتهطره بِهِ، وَقَدْ زَكَّى المالَ. وَقَوْلُهُ تَعَالَى: وَتُزَكِّيهِمْ بِها؛ قَالُوا: تُطهِّرُهم بِهَا. قَالَ أَبو عَلِيٍّ: الزَّكَاةُ صفوةُ الشَّيْءِ. وزَكَّاه إِذا أَخذ زَكاتَه. وتَزَكَّى أَي تصدَّق. وَفِي التَّنْزِيلِ الْعَزِيزِ: وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكاةِ فاعِلُونَ؛ قَالَ بعضُهم: الَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ مُؤْتُون، وَقَالَ آخَرُونَ: الَّذِينَ هُمْ لِلْعَمَلِ الصَّالِحِ فاعِلُون، وقال تَعَالَى: خَيْراً مِنْهُ زَكاةً؛ أَي خَيْرًا مِنْهُ عَمَلًا صَالِحًا، وَقَالَ الْفَرَّاءُ: زَكاةً / صَلَاحًا، وَكَذَلِكَ قَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ: وَحَناناً مِنْ لَدُنَّا وَزَكاةً؛ قَالَ: صَلَاحًا. أَبو زَيْدٍ النَّحْوِيُّ فِي قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ: وَلَوْلا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكى مِنْكُمْ مِنْ أَحَدٍ أَبَداً وَلكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشاءُ؛ وَقُرِئَ مَا زَكَّى مِنْكُمْ، فَمَنْ قرأَ مَا زَكى / فَمَعْنَاهُ مَا صَلَحَ مِنْكُمْ، وَمَنْ قرأَ مَا زَكَّى فَمَعْنَاهُ مَا أَصلح، وَلكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَنْ يَشاءُ / أَي يُصلح، وَقِيلَ لِمَا يُخْرَج مِنَ الْمَالِ لِلْمَسَاكِينِ مِنْ حُقُوقِهِمْ زَكاةٌ لأَنه تطهيرٌ لِلْمَالِ وتَثْميرٌ وإِصْلاحٌ وَنَمَاءٌ، كُلُّ ذَلِكَ قِيلَ، وَقَدْ تَكَرَّرَ ذِكْرُ الزَّكاةِ والتَّزْكِيةِ فِي الْحَدِيثِ، قَالَ: وأَصل الزَّكَاةِ فِي اللُّغَةِ الطَّهَارَةُ والنَّماء والبَركةُ والمَدْح وَكُلُّهُ قَدِ اسْتُعْمِلَ فِي الْقُرْآنِ وَالْحَدِيثِ، وَوَزْنُهَا فَعَلةٌ كالصَّدَقة، فَلَمَّا تحرَّكت الْوَاوُ وَانْفَتَحَ مَا قَبْلَهَا انْقَلَبَتْ أَلفاً، وَهِيَ مِنَ الأَسماء الْمُشْتَرَكَةِ بَيْنَ المُخْرَج وَالْفِعْلِ، فَيُطْلَقُ عَلَى الْعَيْنِ وَهِيَ الطَّائِفَةُ مِنَ الْمَالِ المُزَكَّى بِهَا، وَعَلَى المَعنى وَهِيَ التَّزْكِيَة؛ قَالَ: وَمِنَ الْجَهْلِ بِهَذَا الْبَيَانِ أَتى مَنْ ظَلَمَ نفسَه بِالطَّعْنِ عَلَى قَوْلِهِ تَعَالَى: وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكاةِ فاعِلُونَ؛ ذَاهِبًا إِلى الْعَيْنِ، وإِنما الْمُرَادُ الْمَعْنَى الذي هو التَّزْكِيةُ، ف الزَّكاة طُهرةٌ للأَموال وزَكاةُ الفِطْرِ طهرةٌ للأَبدان. وَفِي حَدِيثِ الْبَاقِرِ أَنه قَالَ: زَكاةُ الأَرض يُبْسُها، يُرِيدُ طَهارَتَها مِنَ النَّجَاسَةِ كَالْبَوْلِ وأَشباهه بأَن يَجِفَّ وَيَذْهَبَ أَثرُه. والزَّكا، مَقْصُورٌ: الشَّفْعُ مِنَ العدد. الجوهري: وزَكاً الشَّفْعُ. يُقَالُ: خَسًا أَو زَكاً، وَالْعَرَبُ تَقُولُ لِلْفَرْدِ خَساً وَلِلزَّوْجَيْنِ اثْنَيْنِ زَكاً، وَقِيلَ لَهُمَا زَكاً لأَن اثْنَيْنِ أَزْكَى مِنْ وَاحِدٍ؛ قَالَ الْعَجَّاجُ: / عَنْ قبْضِ مَنْ لَاقَى أَخاسٍ أَمْ زَكا / ابْنُ السِّكِّيتِ: الأَخاسي جَمْعُ خَساً، وَهُوَ الْفَرْدُ. اللِّحْيَانِيُّ: زَكِيَ الرَّجُلُ يَزْكَى وزَكا يَزْكو زُكوّاً وزَكاءً، وَقَدْ زَكَوْتَ وزَكِيتَ أَي صِرْتَ زَاكِيًا. ابْنُ الأَنباري: الزَّكاءُ الزِّيادة مِنْ قَوْلِكَ زَكا يَزْكو زَكَاءً، وَهَذَا مَمْدُودٌ، وَزَكًا، مقصورٌ: الزَّوْجَانِ، وَيَجُوزُ خَساً وَزَكًا بالإِجْراء، وَمَنْ لَمْ يُجْرِهما جَعَلَهُمَا بِمَنْزِلَةِ مَثْنى وثُلاثَ ورُباعَ، وَمَنْ أَجراهما جَعَلَهُمَا نَكِرَتَيْنِ. وَقَالَ أَحمد بْنُ عُبَيْدٍ: خَسا وزَكا لَا ينوَّنان وَلَا تَدَخُلُهُمَا الأَلف وَاللَّامُ لأَنهما عَلَى مَذْهَبِ فَعَل مِثْلُ وَهَى وعَفا؛ وأَنشد لِلْكُمَيْتِ: / لَادَى خَسا أَو زَكا مِنْ سِنِيك ... إِلَى أَربعٍ فَيَقُولُ انْتِظَارَا[[. قوله [لادى] وضع له في الأصل علامة وقفة ولم نجده في غيره، والرسم قابل أن يكون لأدّى، من التأدية فاللام مفتوحة، ولأَن يكون أدنى من الدنوّ فاللام مكسورة]]. / وَقَالَ الْفَرَّاءُ: يُكْتَبُ خَسا بالأَلف لأَنه مِنْ خَسأَ، مَهْمُوزٌ، وَزَكَا يُكْتَبُ بالأَلف لأَنه مِنْ يَزْكُو، وَالْعَرَبُ تَقُولُ لِلزَّوْجِ زَكاً وَلِلْفَرْدِ خَساً فَتُلْحِقُهُ بِبَابِ فَتًى، وَمِنْهُمْ مَنْ يَقُولُ زَكا وخَسا فَيُلْحِقُهُ بِبَابِ زُفَرَ. وَيُقَالُ: هُوَ يُخَسِّي ويُزَكِّي إِذَا قَبَضَ عَلَى شَيْءٍ فِي كَفِّهِ وَقَالَ أَزَكا أَم خَسا، وَهُوَ مَهْمُوزٌ. الأَصمعي: رَجُلٌ زُكأَةٌ أَي مُوسِرٌ. اللِّحْيَانِيُّ: إِنَّهُ لمَلِيءٌ زُكأَةٌ أَي حَاضِرُ النَّقْد عاجِله. وَيُقَالُ: قَدْ زَكأَه إِذَا عجَّل نَقْدَهُ. وَفِي حَدِيثِ مُعَاوِيَةَ أَنه قدِم الْمَدِينَةَ بِمَالٍ فَسَأَلَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ فَقِيلَ إِنَّهُ بِمَكَّةَ فأَزْكى المالَ وَمَضَى، فلحِق الْحَسَنَ فَقَالَ: قدِمْتُ بِمَالٍ فَلَمَّا بَلَغَنِي شُخُوصُك أَزْكَيْتُه، وَهَا هُوَ ذَا؛ قَالَ: كأَنه يُرِيدُ أَوْعَيْتُه. وزَكا الرجلُ يَزْكو زُكوّاً: تَنَعَّم وَكَانَ فِي خِصْب. وزَكِيَ يَزْكى: عَطِشَ. قَالَ ابْنُ سِيدَهْ: أَثبته في الواو لعدم ز ك ي وَوُجُودِ ز ك و؛ قَالَهُ ثَعْلَبٌ؛ وأَنشد: / كصاحِبِ الخَمْرِ يَزْكى كُلَّما نَفِدَتْ ... عَنْهُ، وإنْ ذاقَ شِرْباً هَشَّ لِلعَلَلِ

Kaynak: Lisânü'l-Arab, İbn Manzûr, cilt 14, s. 358 — https://shamela.ws/book/1687/7482

## Kitâbu'l-Ayn — زكو maddesi

> زكأت الناقة بولّدها: رَمَتْ به. زوَرَكأهُ مائة درّهم: نَقَدَه اها والرَّلكء: مصدره. ورجل رُكَأَة أى حاضر النقد. ۰

Kaynak: Kitâbu'l-Ayn, Halîl b. Ahmed

## Mekâyîsü'l-Luğa — زكو maddesi

> الزاء والكاف والحرف المعتل أصل يدل على نماء وزيادة. ويقال الطهارة زكاة المال. قال بعضهم: سميت بذلك لأنها مما يرجى به زكاء المال، وهو زيادته ونماؤه. وقال بعضهم: سميت زكاة لأنها طهارة. قالوا: وحجة ذلك قوله جل ثناؤه: {خذ من أموالهم صدقة تطهرهم وتزكيهم بها} [التوبة: 103] . والأصل في ذلك كله راجع إلى هذين المعنيين، وهما النماء والطهارة. ومن النماء: زرع زاك، بين الزكاء. ويقال هو أمر لا يزكو بفلان، أي لا يليق به. والزكا: الزوج، وهو الشفع. فأما المهموز فقريب من الذي قبله. قال الفراء: رجل زكأة: حاضر النقد كثيره. قال الأصمعي: الزكأة: الموسر. ومما شذ عن الباب جميعا قولهم: زكأت الناقة بولدها تزكأ به زكأ، إذا رمت به عند رجليها.

Kaynak: Mekâyîsü'l-Luğa, İbn Fâris, cilt 3, s. 17 — https://shamela.ws/book/21710/1087

## Müfredât — زكو maddesi

> أصل الزكاة: النمو الحاصل عن بركة الله تعالى، ويعتبر ذلك بالأمور الدنيوية والأخروية. يقال: زكا الزرع يزكو: إذا حصل منه نمو وبركة. وقوله: أيها أزكى طعاما [الكهف/ 19] ، إشارة إلى ما يكون حلالا لا يستوخم عقباه، ومنه الزكاة: لما يخرج الإنسان من حق الله تعالى إلى الفقراء، وتسميته بذلك لما يكون فيها من رجاء البركة، أو لتزكية النفس، أي: تنميتها بالخيرات والبركات، أو لهما جميعا، فإن الخيرين موجودان فيها. وقرن الله تعالى الزكاة بالصلاة في القرآن بقوله: وأقيموا الصلاة وآتوا الزكاة [البقرة/ 43] ، وبزكاء النفس وطهارتها يصير الإنسان بحيث يستحق في الدنيا الأوصاف المحمودة، وفي الآخرة الأجر والمثوبة. وهو أن يتحرى الإنسان ما فيه تطهيره، وذلك ينسب تارة إلى العبد لكونه مكتسبا لذلك، نحو: قد أفلح من زكاها [الشمس/ 9] ، وتارة ينسب إلى الله تعالى، لكونه فاعلا لذلك في الحقيقة نحو: بل الله يزكي من يشاء [النساء/ 49] ، وتارة إلى النبي لكونه واسطة في وصول ذلك إليهم، نحو: تطهرهم وتزكيهم بها [التوبة/ 103] ، يتلوا عليكم آياتنا ويزكيكم [البقرة/ 151] ، وتارة إلى العبادة التي هي آلة في ذلك، نحو: وحنانا من لدنا وزكاة [مريم/ 13] ، لأهب لك غلاما زكيا [مريم/ 19] ، أي: مزكى بالخلقة، وذلك على طريق ما ذكرنا من الاجتباء، وهو أن يجعل بعض عباده عالما وطاهر الخلق لا بالتعلم والممارسة بل بتوفيق إلهي، كما يكون لجل الأنبياء والرسل. ويجوز أن يكون تسميته بالمزكى لما يكون عليه في الاستقبال لا في الحال، والمعنى: سيتزكى، والذين هم للزكاة فاعلون [المؤمنون/ 4] ، أي: يفعلون ما يفعلون من العبادة ليزكيهم الله، أو ليزكوا أنفسهم، والمعنيان واحد. وليس قوله: للزكاة مفعولا لقوله: فاعلون ، بل اللام فيه للعلة والقصد. وتزكية الإنسان نفسه ضربان: أحدهما: بالفعل، وهو محمود وإليه قصد بقوله: قد أفلح من زكاها [الشمس/ 9] ، وقوله: قد أفلح من تزكى [الأعلى/ 14] . والثاني: بالقول، كتزكية العدل غيره، وذلك مذموم أن يفعل الإنسان بنفسه، وقد نهى الله تعالى عنه فقال: فلا تزكوا أنفسكم [النجم/ 32] ، ونهيه عن ذلك تأديب لقبح مدح الإنسان نفسه عقلا وشرعا، ولهذا قيل لحكيم: ما الذي لا يحسن وإن كان حقا؟ فقال: مدح الرجل نفسه.

Kaynak: Müfredât, Râgıb el-İsfehânî, cilt 1, s. 380 — https://shamela.ws/book/23636/362

## Türevler

- ٱلزَّكَوٰةَ (z-zekate) — zekatı: 22 kez
- أَزْكَىٰ (ezka) — daha temizdir: 4 kez
- تَزَكَّىٰ (tezekka) — arınan: 4 kez
- ٱلزَّكَوٰةَ ۚ (z-zekate) — zekatı: 2 kez
- وَٱلزَّكَوٰةِ (ve zzekati) — ve zekat vermeyi: 2 kez
- وَيُزَكِّيهِمْ (ve yuzekkihim) — ve kendilerini yücelten: 2 kez
- يَتَزَكَّىٰ (yetezekka) — arınır yücelir: 2 kez
- يُزَكِّى (yuzekki) — arındırır: 2 kez
- يُزَكِّيهِمْ (yuzekkihim) — ve onları temizlemeyecektir: 2 kez
- ٱلزَّكَوٰةِ ۖ (z-zekati) — zekat: 1 kez
- ٱلزَّكَوٰةِ ۙ (z-zekati) — zekat: 1 kez
- تُزَكُّوٓا۟ (tuzekku) — övüp yüceltmeyin: 1 kez
- زَكَوٰةًۭ (zekaten) — daha temiz: 1 kez
- زَكَوٰةٍۢ (zekatin) — zekat-: 1 kez
- زَكَىٰ (zeka) — temizlemezdi: 1 kez
- زَكَّىٰهَا (zekkaha) — nefsini yücelten: 1 kez
- زَكِيًّۭا (zekiyyen) — tertemiz: 1 kez
- زَكِيَّةًۢ (zekiyyeten) — tertemiz: 1 kez
- لِلزَّكَوٰةِ (lizzekati) — zekatı: 1 kez
- وَتُزَكِّيهِم (ve tuzekkihim) — ve yücelteceğin: 1 kez

## Geçtiği ayetlerden (ilk 19 / 59)

- **Bakara 2:43** — Salâtı ikâme edin, zekâtı yapın.[1] Ve rukû edenlerle birlikte rukû edin.[2]  
  https://akilkuran.com/bakara-suresi/43-ayet.md
- **Bakara 2:83** — Hani! Bir zaman İsrâîloğulları'ndan, "Allah'tan başkasına kulluk[1] etmeyin; anne ve babaya, öksüzlere, düşkünlere iyilik yapın; insanlara iyi söz söyleyin, "Salâtı ikâme edin, zekâtı yapın.[2]" diye kesin söz almıştık. Sonra, içinizden pek azınız hariç sözünüzden döndünüz. Ve sizler, döneklik yapanlarsınız.  
  https://akilkuran.com/bakara-suresi/83-ayet.md
- **Bakara 2:110** — Salâtı ikâme edin ve zekâtı yapın.[1] Kendiniz için her ne iyilik yaparsanız onu Allah katında bulacaksınız. Kuşkusuz Allah, bütün yaptıklarınızı görmektedir.  
  https://akilkuran.com/bakara-suresi/110-ayet.md
- **Bakara 2:129** — "Ey Rabb'imiz! İçlerinden onlara Senin âyetlerini okuyacak, Kitâp'ı ve Hikmeti[1] öğretecek ve onları arındıracak bir elçi gönder. Kuşkusuz Sen, Mutlak Üstün Olan'sın, En İyi Hüküm Veren'sin."  
  https://akilkuran.com/bakara-suresi/129-ayet.md
- **Bakara 2:151** — Nitekim içinizden, size âyetlerimizi okuyan, sizi arındıran, size Kitâp'ı ve Hikmet'i[1] öğreten, size bilmediğiniz şeyleri öğreten bir Resûl gönderdik.  
  https://akilkuran.com/bakara-suresi/151-ayet.md
- **Bakara 2:174** — Allah'ın indirdiği Kitâp'tan bir kısmını gizleyip, onu az bir değer karşılığında satanlar var ya, işte onlar, bununla karınlarına ateşten başka bir şey doldurmuyorlar. Allah, onlarla Kıyâmet Günü'nde ne konuşacak ne de onları temize çıkaracaktır. Ve onlar için can yakıcı bir azâp vardır.  
  https://akilkuran.com/bakara-suresi/174-ayet.md
- **Bakara 2:177** — Yüzünüzü doğu ve batı tarafına çevirmeniz birr[1] değildir. Ama birr: Allah'a, Âhiret Günü'ne, meleklere, kitâplara ve nebîlere îmân etmek; malını sevdiği halde onu yakınlarına, yetimlere, yoksullara, yol oğluna[2], yardım isteyenlere, rikâb olanlara[3] vermek; "salâtı ikâme etmek, zekât yapmak,[4]" söz verdiği zaman sözünü yerine getirmek, sıkıntıda, zorlukta ve felakete uğrama durumunda sabretmektir. İşte bunlar, sadık olanlardır. Ve işte bunlar, takvâ sahibi olanlardır.  
  https://akilkuran.com/bakara-suresi/177-ayet.md
- **Bakara 2:232** — Boşadığınız kadınlar, bekleme sürelerini tamamlayınca; aralarında meşru bir şekilde anlaştıkları takdirde, onların eşleriyle[1] evlenmelerine engel olmayın. Bu, içinizden Allah'a ve Âhiret Günü'ne Îmân Edenlere yapılan bir öğüttür. Bu sizin için daha iffetli, daha temiz bir yoldur. Allah bilir, siz bilmezsiniz.  
  https://akilkuran.com/bakara-suresi/232-ayet.md
- **Bakara 2:277** — Îmân edip, sâlihâtı yapanların,[1] salâtı ikâme edenlerin ve zekâtı yapanların[2] ödülleri kuşkusuz Rabb'lerinin yanındadır. Onlara korku yoktur ve onlar üzülmeyeceklerdir.  
  https://akilkuran.com/bakara-suresi/277-ayet.md
- **Ali İmran 3:77** — Allah'a verdikleri sözü ve yeminlerini az bir değere değiştirenler var ya; işte onlara Âhiret'te bir pay yoktur. Allah, onlarla Kıyâmet Günü konuşmayacak, onlara bakmayacak ve onları temize çıkarmayacaktır. Onlar için can yakıcı bir azâp vardır.  
  https://akilkuran.com/ali-imran-suresi/77-ayet.md
- **Ali İmran 3:164** — Ant olsun ki, Allah, içlerinden, onlara âyetlerini okuyan, onları arındıran, onlara Kitâp'ı ve Hikmet'i[1] öğreten bir resûl göndermekle, Mü'minlere iyilikte bulundu. Oysa onlar daha önce açık bir sapkınlık içindeydiler.  
  https://akilkuran.com/ali-imran-suresi/164-ayet.md
- **Nisa 4:49** — Kendilerini temize çıkaranları görmüyor musun? Hayır! Allah, hak edeni[1] temize çıkarır. Hiç kimseye hurma çekirdeğinin lifi kadar haksızlık edilmez.  
  https://akilkuran.com/nisa-suresi/49-ayet.md
- **Nisa 4:77** — Kendilerine, ellerinizi çekin[1], salâtı ikâme edin, zekâtı yapın[2] denilen kimseleri görmedin mi? Üzerlerine savaş yazılınca[3], içlerinden bir kısmı Allah'ın haşyeti[4] gibi, hatta daha fazla insanlara haşyet duyarlar. Ve "Ey Rabb'imiz! Neden üzerimize savaş yazdın, bizi yakın bir zamana kadar erteleseydin ya?" dediler. De ki: "Dünya geçimliği önemsizdir. Âhiret, takvâ sahibi kimseler için daha hayırlıdır. Ve hurma çekirdeğinin içindeki lif kadar size haksızlık yapılmaz."  
  https://akilkuran.com/nisa-suresi/77-ayet.md
- **Nisa 4:162** — Ancak, onlardan ilimde derinleşmiş[1] olanlar ve Mü'minler, sana ve senden önce indirilene îmân ederler. Salâtı ikâme edenler, zekâtı yapanlar,[2] Allah'a ve Âhiret Günü'ne Îmân Edenler; işte onlara büyük bir ödül vereceğiz.  
  https://akilkuran.com/nisa-suresi/162-ayet.md
- **Maide 5:12** — Doğrusu Allah İsrâîloğulları'ndan kesin söz aldı. Onlardan on iki temsilci gönderdik. Ve Allah, "Sizinle beraberim." dedi. Ant olsun eğer salâtı ikâme eder, zekâtı yapar[1], resûllerime îmân eder ve onlara yardımcı olur, böylece Allah'a iyi bir ödünç verirseniz, o zaman elbette kötülüklerinizi örterim, muhakkak içinden ırmaklar akan Cennetlere koyarım. Bundan sonra, sizden kim küfrederse[2] düz yoldan sapmış olur.  
  https://akilkuran.com/maide-suresi/12-ayet.md
- **Maide 5:55** — Sizin veliniz; ancak Allah, Onun Resûl'ü ve "salâtı ikame edip rukû halinde zekât yapan[1]" Mü'minlerdir.  
  https://akilkuran.com/maide-suresi/55-ayet.md
- **Araf 7:156** — Bize, bu Dünya'da da Âhiret'te de iyilik yaz. Biz Sana yöneldik. Allah: "Azâbıma hak edeni uğratırım, rahmetim ise her şeyi kuşatmıştır. Onu, takvâ sahibi olanlara, zekâtı yapanlara[1] ve âyetlerimize inananlara yazacağım." buyurdu.  
  https://akilkuran.com/araf-suresi/156-ayet.md
- **Tevbe 9:5** — Harâm aylar[1] çıktığı zaman, artık "o Müşrikleri" nerede bulursanız öldürün,[2] onları yakalayıp hapsedin, bütün geçit yerlerinde onları gözetleyin. Eğer tevbe edip,[3] salâtı ikâme eder, zekâtı yaparlarsa[4] diledikleri yolu seçsinler. Kuşkusuz Allah, Çok Bağışlayıcı'dır, Rahmeti Kesintisiz'dir.  
  https://akilkuran.com/tevbe-suresi/5-ayet.md
- **Tevbe 9:11** — Eğer tevbe eder, "salâtı ikâme eder[1] ve zekâtı yaparlarsa,[1]" onlar artık dinde sizin kardeşlerinizdir. Biz, âyetleri, bilen bir kavim için böyle ayrıntılı bir şekilde açıklıyoruz.  
  https://akilkuran.com/tevbe-suresi/11-ayet.md

## Gezinme

- Kök dizini: https://akilkuran.com/kokler
- Tüm sureler: https://akilkuran.com/llms.txt