Rahman Suresi 39. Ayet Meali
O gün, ins ve cin, başkasının suçundan sorulmaz.

Rahman 39. ayet farklı meallerde ne diyor?
Rahman Suresi 39. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.
Şinasi Güneş meali: O gün, ins ve cin, başkasının suçundan sorulmaz.
Erhan Aktaş meali: İşte O Gün[1], ins[2] ve cine[2] suçları sorulmaz.
Erhan Aktaş meali, dipnot 1: Hesap sorma günü, yalnızca Allah'ın belirlediği ilke ve kuralların geçerli olduğu gün.
Erhan Aktaş meali, dipnot 2: Bkz. 51:56. ayetin dipnotu.
Diyanet İşleri meali: İşte o gün ne insana, ne cine günahı sorulmayacak.
Elmalılı Hamdi Yazır meali: O gün sorulmaz cürmünden artık ne bir insan ne de bir cann
Yaşar Nuri Öztürk meali: O gün günahlarından ne cin sorguya çekilir ne de insan.
Ali Bulaç meali: İşte o gün, ne insana, ne cinne günahından sorulmaz.
Ali Aydın meali: İşte o gün ne inse, ne cine günahı sorulmayacak.
Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): O gün hiçbir insana ve cine günahı sorulmaz.
Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): O gün hiç bir insana ve cine günahı sorulmaz.
Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): İşte o gün insana da cine de günahı sorulmaz.
Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): O gün, görünen görünmeyen iradeli varlıklardan hiçbirine günahları hakkında sorulmaya (gerek) kalmayacak:
Muhammed Esed meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): O Gün ne insana ne de görünmez varlığa günahları hakkında bir şey sorulmayacaktır.
Rahman 39. ayet Arapça metni ve okunuşu
فَيَوْمَئِذٍ لَا يُسْـَٔلُ عَنْ ذَنْبِه۪ٓ اِنْسٌ وَلَا جَٓانٌّۚ
Okunuşu: Fe yevme izin la yus'elu an zenbihi insun ve la cann.
Rahman 39. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?
Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayet Şu‘be, Kālûn, Verş, Dûrî, Sûsî, Bezzî, Kunbul rivayetlerinde Hafs ile aynı okunur; okuma farkı yoktur (ayet numaralandırması rivayete göre değişebilir).
Rivayetler: Hafs ve Şu‘be (Âsım), Kālûn ve Verş (Nâfi‘), Dûrî ve Sûsî (Ebû Amr), Bezzî ve Kunbul (İbn Kesîr).