Abese Suresi 42. Ayet Meali
İşte onlar; sürekli din, iman, fıtrat sınırlarını tanımayan, gerçekleri örtenlerin ta kendileridir.

Abese 42. ayet farklı meallerde ne diyor?
Abese Suresi 42. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.
Şinasi Güneş meali: İşte onlar; sürekli din, iman, fıtrat sınırlarını tanımayan, gerçekleri örtenlerin ta kendileridir.
Erhan Aktaş meali: İşte bunlar Kafirlerdir, facirlerdir[1].
Erhan Aktaş meali, dipnot 1: Facir kelimesi, "birr" kelimesinin zıddıdır. Yani kötü, bozguncu, samimiyetsiz, yalancı, hak-hukuk tanımaz, düzenbaz, zalim; kısacası din diyanet tanımamak, dinin sınırlarını çiğneyerek onun dışına çıkmak demektir.
Diyanet İşleri meali: İşte onlar, kafirlerdir, günaha dalanlardır.
Elmalılı Hamdi Yazır meali: İşte onlar o kefere-i fecere
Yaşar Nuri Öztürk meali: İşte bunlardır küfre sapanlar, kötülüğe batanlar.
Ali Bulaç meali: İşte onlar da, kafir, facir olanlardır.
Ali Aydın meali: İşte onlar, ön yargıya sahip olup doğru yoldan sapanlardır.
Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): İşte onlar kâfirler, facirlerdir.
Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): İşte onlar, kâfirler ve facirler onlardır.
Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): İşte bunlar kâfirlerdir, günahkârlardır.
Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): İşte bunlar, inkarın dibini boylayan ve yoldan sapan sorumsuz kimseler olacak.
Muhammed Esed meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): işte bunlar, hakikati inkar eden ve yoldan sapan kimselerdir.
Abese 42. ayet Arapça metni ve okunuşu
اُو۬لٰٓئِكَ هُـمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ
Okunuşu: Ulaike humul keferetul fecerah.
Abese 42. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?
Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayet Şu‘be, Kālûn, Verş, Dûrî, Sûsî, Bezzî, Kunbul rivayetlerinde Hafs ile aynı okunur; okuma farkı yoktur (ayet numaralandırması rivayete göre değişebilir).
Rivayetler: Hafs ve Şu‘be (Âsım), Kālûn ve Verş (Nâfi‘), Dûrî ve Sûsî (Ebû Amr), Bezzî ve Kunbul (İbn Kesîr).