Ali İmran Suresi 117. Ayet Meali
Bu dünya hayatında infak ettikleri şeylerin örneği, kendilerine yanlış yapan halkın ekinine isabet edip, yıkıma uğratan dondurucu bir rüzgarın örneği gibidir [2:264-266, 8:36]. Allah onlara yanlış yapmadı. Fakat onlar, kendilerine yanlış yaptılar.

Ali İmran 117. ayet farklı meallerde ne diyor?
Ali İmran Suresi 117. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.
Şinasi Güneş meali: Bu dünya hayatında infak ettikleri şeylerin örneği, kendilerine yanlış yapan halkın ekinine isabet edip, yıkıma uğratan dondurucu bir rüzgarın örneği gibidir [2:264-266, 8:36]. Allah onlara yanlış yapmadı. Fakat onlar, kendilerine yanlış yaptılar.
Erhan Aktaş meali: Onların, bu dünya hayatında, infak[1] ettikleri şeylerin durumu, kendilerine haksızlık etmiş[2] bir halkın ekinine isabet ederek onu mahveden kavurucu bir rüzgara benzer. Allah onlara haksızlık yapmadı, fakat onlar, kendi kendilerine haksızlık etmektedirler.
Erhan Aktaş meali, dipnot 1: Benliklerine, yaradılışlarına uygun olmayan işler yapmak.
Erhan Aktaş meali, dipnot 2: İhtiyaç sahiplerine yardım etmek.
Diyanet İşleri meali: Onların bu dünya hayatında harcadıkları malların durumu, kendilerine zulmeden bir topluluğun ekinlerini vurup mahveden kavurucu ve soğuk bir rüzgarın durumu gibidir. Allah, onlara zulmetmedi. Fakat onlar kendi kendilerine zulmediyorlar.
Elmalılı Hamdi Yazır meali: Bu dünya hayatında yapmakta oldukları masrafın meseli bir rüzgar meseline benzer ki onda kavurucu bir soğuk var: nefislerine zulmeden bir kavmin ekibine sataşmış da onu mahvetmektedir, ve onlara Allah zulmetmemişti ve lakin kendilerine zulmediyorlardı
Yaşar Nuri Öztürk meali: Bu dünya hayatında harcamakta olduklarının durumu, bir rüzgar örneğine benzer: Onda kavurucu bir soğuk vardır. Öz benliklerine zulmetmiş bir toplululuğun ekinine değmiş de onu mahvetmiştir. Allah onlara zulmetmedi, onlar kendilerine zulmediyorlardı.
Ali Bulaç meali: Onların bu dünya hayatındaki harcamaları kendi nefislerine zulmetmiş olan bir kavmin ekinine isabet eden kavurucu soğukluktaki bir rüzgara benzer ki onu (ekini) helak etmiştir. Allah, onlara zulmetmedi, fakat onlar kendi nefislerine zulmetmektedirler.
Ali Aydın meali: Onların, bu dünya hayatında yapmakta oldukları infaklarının örneği, kendilerine zulmetmiş olan bir toplumun ekinlerini vurup da mahveden kavurucu bir rüzgârın örneği gibidir. Allah onlara zulmetmedi; fakat onlar kendilerine zulmediyorlardı.
Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): Onların, bu dünya hayatında yapmakta oldukları harcamaların durumu, kendilerine zulmetmiş olan bir kavmin ekinlerini vurup da mahveden kavurucu bir rüzgârın durumu gibidir. Allah onlara zulmetmiş değildir, aksine onlar kendi kendilerine zulmetmişlerdir.
Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): Onların bu dünya hayatında harcadıkları şeyin örneği; kavurucu soğuk bir rüzgara benzer. Kendilerine zulmetmiş bir toplumun ekinine isabet eder de, onu helak eder. Oysa Allah, onlara zulmetmemiş fakat onlar kendilerine zulmetmişlerdir.
Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): Onların, bu dünya hayatında yapmakta oldukları harcamaların durumu, kavurucu soğuğu bulunan bir rüzgarın misali gibidir ki, kendilerine zulmetmiş bir kavmin ekinine isabet eder de onu helak eder. Oysa Allah, onlara zulmetmemiş, fakat asıl onlar, kendi kendilerine zulmetmişlerdir.
Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Onların bu dünya hayatı için harcadıkları, kendi kendilerine zulmeden bir toplumun ekinlerine musallat olan ve onu mahveden dondurucu bir kasırgaya benzer: Onlara zulmeden Allah değildir, asıl onlar kendi kendilerine zulmetmektedir.
Muhammed Esed meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Onların bu dünya hayatı için harcadıkları, kendi kendilerine zulmeden bir halkın ekinlerine musallat olan ve onu mahveden dondurucu bir rüzgara benzer: Onlara haksızlık yapan Allah değildir, fakat onlar kendi kendilerine haksızlık yapıyorlar.
Ali İmran 117. ayet Arapça metni ve okunuşu
مَثَلُ مَا يُنْفِقُونَ ف۪ي هٰذِهِ الْحَيٰوةِ الدُّنْيَا كَمَثَلِ ر۪يحٍ ف۪يهَا صِرٌّ اَصَابَتْ حَرْثَ قَوْمٍ ظَلَمُٓوا اَنْفُسَهُمْ فَاَهْلَكَتْهُۜ وَمَا ظَلَمَهُمُ اللّٰهُ وَلٰكِنْ اَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
Okunuşu: Meselu ma yunfikune fi hazihil hayatid dunya ke meseli rihin fiha sırrun esabet harse kavmin zalemu enfusehum fe ehlekethu ve ma zalemehumullahu ve lakin enfusehum yazlımun.
Ali İmran 117. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?
Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayette 4 rivayet Hafs'tan farklı okur (yalnız yazım işareti farkları sayılmadı; "tecvit" diye işaretlenenler ses birleşmesi/idğam farkıdır). Akıl Kuran'da ayet kartındaki "Hafs" seçicisinden her rivayet ve mushaf yazımı (Medine, harekesiz Osmanî, Kûfî, imlâî) ayrı ayrı açılabilir.
Verş (Nâfi‘) rivayeti: وَلَٰكِنَ اَنفُسَهُمْ (Hafs: وَلَٰكِنۡ أَنفُسَهُمۡ)
Sûsî (Ebû Amr) rivayeti: كَمَثَل (Hafs: كَمَثَلِ)
Bezzî (İbn Kesîr) rivayeti: أَنفُسَهُمُۥ فَأَهۡلَكَتۡهُۥۚ (Hafs: أَنفُسَهُمۡ فَأَهۡلَكَتۡهُۚ); أَنفُسَهُمُۥ (Hafs: أَنفُسَهُمۡ)
Kunbul (İbn Kesîr) rivayeti: أَنفُسَهُمُۥ فَأَهۡلَكَتۡهُۥۚ (Hafs: أَنفُسَهُمۡ فَأَهۡلَكَتۡهُۚ); أَنفُسَهُمُۥ (Hafs: أَنفُسَهُمۡ)
Ali İmran 117. ayet hangi Arapça köklerden oluşur?
- مثل (mvl) kökü — Bir şeyin başka bir şeye denk ve benzer olması
- نفق (nfq) kökü — İki temel anlamı vardır: bir şeyin kesilip gitmesi ve bir şeyi gizleyip örtmek
- حيي (Hyy) kökü — İki temel anlamı vardır: ölümün karşıtı olan hayat ve utanma (hayâ)
- دنو (dnw) kökü — Yaklaşmak, yakın olmak
- روح (rwH) kökü — Genişlik, ferahlık ve yayılma
- صرر (Srr) kökü — Birkaç asla ayrılır: bağlayıp toplamak, yükselmek, soğuk ya da sıcak
- صوب (Swb) kökü — Bir şeyin inip yerine oturması
- حرث (Hrv) kökü — İki temel anlamı vardır: toplayıp kazanmak ve zayıflatmak
- قوم (qwm) kökü — İki temel anlamı vardır: insan topluluğu (kavim) ve dikilip durmak ya da bir işe azmetmek
- ظلم (Zlm) kökü — İki temel anlamı vardır: aydınlığın karşıtı karanlık ve bir şeyi yerinden başka yere…
- نفس (nfs) kökü — Esintinin, nefesin dışarı çıkması
- هلك (hlk) kökü — Kırılıp düşmek