Araf Suresi 121. Ayet Meali
''Biz alemlerin Rabbine güvendik'' dediler.

Araf 121. ayet farklı meallerde ne diyor?
Araf Suresi 121. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.
Şinasi Güneş meali: ''Biz alemlerin Rabbine güvendik'' dediler.
Erhan Aktaş meali: "Alemlerin Rabb'ine iman ettik." dediler.
Diyanet İşleri meali: "Alemlerin Rabbine iman ettik" dediler.
Elmalılı Hamdi Yazır meali: İyman ettik, dediler: o rabbül'alemine
Yaşar Nuri Öztürk meali: "Alemlerin Rabbine iman ettik, dediler;
Ali Bulaç meali: "Alemlerin Rabbine iman ettik" dediler.
Ali Aydın meali: “Musa ve Harun’un Rabbi olan âlemlerin Rabbine iman ettik” dediler. [1]
Ali Aydın meali, dipnot 1: Sihirbazlar alınlarını yere koyarak secde etmediler. Onların secde etmesi, kayıtsız şartsız yüce Allah’a teslim olmalarıdır. Yani 121 ve 122. âyette söyledikleri şey onların ebedi secdesi oldu. Sihirbazların “Alemlerin Rabbine iman ettik” dedikten sonra, “Musa ve Harun’un Rabbine” demelerinin sebebi, Firavun’un kendini “ilah ve rab” olarak gösterdiğinden dolayıdır. Sihirbazlar yanlış anlaşılmamak…
Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): "Âlemlerin Rabbine iman ettik." dediler.
Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): Alemlerin Rabbine, iman ettik.
Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): «Âlemlerin Rabbine inandık» dediler.
Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): şöyle dediler: "İman ettik alemlerin Rabbine!
Muhammed Esed meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): "Biz (artık) inandık alemlerin Rabbine,
Araf 121. ayet Arapça metni ve okunuşu
قَالُٓوا اٰمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَم۪ينَۙ
Okunuşu: Kalu amenna bi rabbil alemin.
Araf 121. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?
Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayet Şu‘be, Kālûn, Verş, Dûrî, Sûsî, Bezzî, Kunbul rivayetlerinde Hafs ile aynı okunur; okuma farkı yoktur (ayet numaralandırması rivayete göre değişebilir).
Rivayetler: Hafs ve Şu‘be (Âsım), Kālûn ve Verş (Nâfi‘), Dûrî ve Sûsî (Ebû Amr), Bezzî ve Kunbul (İbn Kesîr).