Beled Suresi 6. Ayet Meali
"Yığın yığın mal harcadım" diyor.

Beled 6. ayet farklı meallerde ne diyor?
Beled Suresi 6. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.
Şinasi Güneş meali: "Yığın yığın mal harcadım" diyor [1].
Şinasi Güneş meali, dipnot 1: Sorumluluktan Kaçışın Bahanesi Olarak "Servet-Güç Yığını": İnsan 4. ayetteki o irade gerilimi [kebed] ve sorumluluk yükü karşısında ezildiğinde veya korktuğunda, kendi acziyetini örtmek için maddi eşyaya, paraya, kof statülere ve üst üste yığdığı mallara sığınır. Zihinsel Katmanlaşma [Ego Zırhı]: İnsan, "Bakın ben ne kadar güçlüyüm, etrafımı mallarla, kof unvanlarla, yığın yığın katmanlarla…
Erhan Aktaş meali: "Yığınlarca mal harcadım." diyor.
Diyanet İşleri meali: "Yığınla mal harcadım" diyor.
Elmalılı Hamdi Yazır meali: Ben yığın yığın mal telef ettim diyor
Yaşar Nuri Öztürk meali: "Yığınlarla mal telef ettim!" diyor.
Ali Bulaç meali: O: "Yığınla mal tüketip yok ettim" diyor.
Ali Aydın meali: “(Övünerek) Yığınla mal harcadım veya tükettim” diyor.
Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): O der ki: "Ben yığın yığın mal tükettim."
Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): Pek çok mal harcadım, diyor.
Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): «Pek çok mal harcadım» diyor.
Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): (Dahası) "Ben (bu konuma gelmek için) kucak dolusu servet harcadım" mı diyor?
Muhammed Esed meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Övünüp duruyor: "Ben, yığınla servet tükettim!"
Beled 6. ayet Arapça metni ve okunuşu
يَقُولُ اَهْلَكْتُ مَالاً لُبَداًۜ
Okunuşu: Yekulu ehlektu malen lubeda.
Beled 6. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?
Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayet Şu‘be, Kālûn, Verş, Dûrî, Sûsî, Bezzî, Kunbul rivayetlerinde Hafs ile aynı okunur; okuma farkı yoktur (ayet numaralandırması rivayete göre değişebilir).
Rivayetler: Hafs ve Şu‘be (Âsım), Kālûn ve Verş (Nâfi‘), Dûrî ve Sûsî (Ebû Amr), Bezzî ve Kunbul (İbn Kesîr).