Gaşiye Suresi 2. Ayet Meali
O gün yüzler vardır, huşuludur.
Gaşiye 2. ayet farklı meallerde ne diyor?
Gaşiye Suresi 2. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.
Şinasi Güneş meali: O gün yüzler vardır, huşuludur [1].
Şinasi Güneş meali, dipnot 1: Düşük, eğik, endişeli. Benzer ayetler: 54:7, 68:43, 70:44.
Erhan Aktaş meali: O Gün[1] birtakım yüzler öne düşüktür;[2]
Erhan Aktaş meali, dipnot 1: Müşrikler ve Kafirler dünyada göstermedikleri huşuyu (saygıyı) Allah'ı büyüklemeyi ahirette göstereceklerdir.
Erhan Aktaş meali, dipnot 2: Hesap sorma günü, yalnızca Allah'ın belirlediği ilke ve kuralların geçerli olduğu gün.
Diyanet İşleri meali: O gün birtakım yüzler vardır ki zillete bürünmüşlerdir.
Elmalılı Hamdi Yazır meali: Bir takım yüzler o gün eğilmiş zillete düşmüştür
Yaşar Nuri Öztürk meali: Yüzler vardır o gün zilletle öne eğilmiştir.
Ali Bulaç meali: O gün, öyle yüzler vardır ki, 'zillet içinde aşağılanmıştır.'
Ali Aydın meali: O gün birtakım yüzler vardır ki eğilmiş zillete düşmüştür.
Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): O gün birtakım yüzler vardır ki, zillete bürünmüşlerdir.
Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): O gün, yüzler vardır yere yıkılmış,
Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): O gün birtakım yüzler zelildir,
Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Bazıları vardır o gün; zillet içinde yıkılmıştır;
Muhammed Esed meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Bazı yüzler o Gün yere bakacak,
Gaşiye 2. ayet Arapça metni ve okunuşu
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خَاشِعَةٌۙ
Okunuşu: Vucuhun yevmeizin haşiah.
Gaşiye 2. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?
Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayet Şu‘be, Kālûn, Verş, Dûrî, Sûsî, Bezzî, Kunbul rivayetlerinde Hafs ile aynı okunur; okuma farkı yoktur (ayet numaralandırması rivayete göre değişebilir).
Rivayetler: Hafs ve Şu‘be (Âsım), Kālûn ve Verş (Nâfi‘), Dûrî ve Sûsî (Ebû Amr), Bezzî ve Kunbul (İbn Kesîr).