Kalem Suresi 26. Ayet Meali
Onu gördüklerinde: "Biz kesinlikle yolumuzu şaşırmışız" dediler.

Kalem 26. ayet farklı meallerde ne diyor?
Kalem Suresi 26. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.
Şinasi Güneş meali: Onu gördüklerinde: "Biz kesinlikle yolumuzu şaşırmışız" dediler.
Erhan Aktaş meali: Fakat onu gördüklerinde: "Herhalde yanlış yere geldik!" dediler.
Diyanet İşleri meali: Fakat bahçeyi o halde gördüklerinde, "Biz mutlaka yolumuzu şaşırmış olmalıyız!" dediler.
Elmalılı Hamdi Yazır meali: Vakta ki o bağı gördüler, biz, dediler: her halde yanlış gelmişiz
Yaşar Nuri Öztürk meali: Fakat bahçeyi görünce: "Yahu biz yanlış gelmişiz." dediler.
Ali Bulaç meali: Ama onu görünce: "Muhakkak biz (gideceğimiz yeri) şaşırmışız" dediler.
Ali Aydın meali: Fakat bahçeyi o hâlde gördüklerinde, “Biz mutlaka yolumuzu şaşırmış olmalıyız!” dediler.
Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): Fakat bahçeyi o halde gördüklerinde; “Biz mutlaka yolumuzu şaşırmış olmalıyız!” dediler.
Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): Onu gördüklerinde: Yolu şaşırdık, dediler.
Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): Fakat bahçeyi gördüklerinde: Mutlaka yolumuzu şaşırmış olmalıyız! dediler.
Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Derken, bahçeyi o halde görünce (tanıyamadılar ve) "Biz yolumuzu şaşırmışız (galiba)" dediler.
Muhammed Esed meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Ama bahçeye bakıp onu (tanınmaz halde) görünce: "Herhalde yolumuzu şaşırmış olacağız!" diye bağırdılar;
Kalem 26. ayet Arapça metni ve okunuşu
فَلَمَّا رَاَوْهَا قَالُٓوا اِنَّا لَضَٓالُّونَۙ
Okunuşu: Fe lemma reevha kalu inna le dallun.
Kalem 26. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?
Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayet Şu‘be, Kālûn, Verş, Dûrî, Sûsî, Bezzî, Kunbul rivayetlerinde Hafs ile aynı okunur; okuma farkı yoktur (ayet numaralandırması rivayete göre değişebilir).
Rivayetler: Hafs ve Şu‘be (Âsım), Kālûn ve Verş (Nâfi‘), Dûrî ve Sûsî (Ebû Amr), Bezzî ve Kunbul (İbn Kesîr).