Akıl Kuran (akilkuran.com)

لفح (lfH) Kökü — Kuran'da Anlamı ve Ayetler

لفح (lfH) kökü Kuran'da 1 ayette, toplam 1 kez geçer. Temel anlamı: Ateşin ya da kavurucu rüzgârın sıcaklığıyla yüzü yakması temel anlamdır. Kılıçla hafifçe vurmak bu anlamdan ödünç alınmıştır. Bu sayfada kökün Lisânü'l-Arab, Kitâbu'l-Ayn, Mekâyîsü'l-Luğa, Müfredât maddeleri künyeleriyle verilir.

Anlam: Ateşin ya da kavurucu rüzgârın sıcaklığıyla yüzü yakması temel anlamdır. Kılıçla hafifçe vurmak bu anlamdan ödünç alınmıştır. • Kuran'da 1 ayette, toplam 1 kez geçer. • Müminun 23:104 — Ateş yüzlerini yalar ve onlar, orada acıyla somurtup kalırlar.

لفح kökü ne anlama gelir?

Ateşin ya da kavurucu rüzgârın sıcaklığıyla yüzü yakması temel anlamdır. Kılıçla hafifçe vurmak bu anlamdan ödünç alınmıştır.

لفح (lfH) kökü Kuran'da 1 ayette, toplam 1 kez geçer.

لفح kökünün sözlüklerde öne çıkan anlamları

Ateşin sıcaklığıyla çarpması (Mekâyîsü'l-Luğa)

لفحته النار بحرها

Ateşin yüze ve bedenin üstüne isabet edip yakması (Kitâbu'l-Ayn)

أصابت وجهه وأعالي جسده فأحرقت

Her sıcak şeyin çarpması (Lisânü'l-Arab)

اللفح لكل حار والنفح لكل بارد

Kılıçla hafifçe vurmak (Müfredât)

وعنه استعير: لفحته بالسيف

Patlıcana benzeyen sarı, güzel kokulu bitki (Kitâbu'l-Ayn)

شيء أصفر مثل الباذنجان طيب الريح

Lisânü'l-Arab'da لفح maddesi (İbn Manzûr)

لفح: لَفَحَتْه النارُ تَلْفَحُه لَفْحاً ولَفَحاناً: أَصابت وَجْهَهُ إِلَّا أَن النَّفْحَ أَعظم تأْثيراً مِنْهُ؛ وَكَذَلِكَ لَفَحَتْ وَجْهَهُ. وَقَالَ الأَزهري: لَفَحَتْه النارُ إِذا أَصابت أَعلى جَسَدِهِ فأَحرقته. الْجَوْهَرِيُّ: لَفَحَتْه النارُ والسَّمُومُ بحرِّها أَحرقته. وَفِي التَّنْزِيلِ: تَلْفَحُ وُجُوهَهُمُ النَّارُ؛ قَالَ الزَّجَّاجُ فِي ذَلِكَ: تَلْفَحُ وتَنْفَحُ بِمَعْنًى وَاحِدٍ إِلَّا أَن النَّفْحَ أَعظم تأْثيراً مِنْهُ؛ قَالَ أَبو مَنْصُورٍ: وَمِمَّا يؤَيد قولَه قولُه تَعَالَى: وَلَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ. وَفِي حَدِيثِ الْكُسُوفِ: / تأَخَّرْتُ مَخافَة أَن يُصِيبَنِي مِنْ لَفْحها؛ لَفْحُ النَّارِ: حَرُّها ووَهَجُها. والسَّمُوم تَلْفَحُ الإِنسانَ، ولَفَحَتْه السُّمُومُ لَفْحًا: قَابَلَتْ وَجْهَهُ. وأَصابه لَفْحٌ مِنْ سَمُوم وحَرُورٍ. الأَصمعي: مَا كَانَ مِنَ الرِّيَاحِ لَفْحٌ، فَهُوَ حَرٌّ، وَمَا كَانَ نَفْحٌ، فَهُوَ بَرْدٌ. ابْنُ الأَعرابي: اللَّفْحُ لِكُلِّ حارٍّ والنَّفْحُ لِكُلِّ بَارِدٍ؛ وأَنشد أَبو الْعَالِيَةِ: / مَا أَنتِ يَا بَغْدادُ إِلَّا سَلْحُ، ... إِذا يَهُبُّ مَطَرٌ أَو نَفْحُ، / وإِن جَفَفْتِ، فتُرابٌ بَرْحُ / بَرْحٌ: خَالِصٌ دَقِيقٌ. ولَفَحه بِالسَّيْفِ: ضَرَبَهُ بِهِ، لَفْحَةً: ضَرْبَةً خَفِيفَةً. واللُّفَّاحُ: نَبَاتٌ يَقْطِينِيٌّ أَصفر شَبِيهٌ بالباذنجانِ طَيِّبُ الرَّائِحَةِ؛ قَالَ ابْنُ دُرَيْدٍ: لَا أَدري مَا صِحَّتُهُ. الْجَوْهَرِيُّ: اللُّفَّاح هَذَا الَّذِي يُشَمُّ شَبِيهٌ بالباذنجانِ إِذا اصْفَرَّ. ولَفَحَه: مَقْلُوبٌ عَنْ لَحَفَه، والله أَعلم.

Kaynak: Lisânü'l-Arab, İbn Manzûr, cilt 2, s. 578 — Şamile'de tam madde

Kitâbu'l-Ayn'da لفح maddesi (Halîl b. Ahmed)

لفحته النار أي أصابت وجهه وأعالي جسده فأحرقت، [والسموم تلفح الإنسان] 3 . واللفاح: شيء أصفر مثل الباذنجان طيب الريح.

Kaynak: Kitâbu'l-Ayn, Halîl b. Ahmed, cilt 3, s. 234 — Şamile'de tam madde

Mekâyîsü'l-Luğa'da لفح maddesi (İbn Fâris)

اللام والفاء والحاء كلمة واحدة. يقال: لفحته النار بحرها، والسموم إذا أصابه حرها فتغير وجهه. [وأما] قولهم: لفحه بالسيف لفحة: ضربه ضربة خفيفة، فإن الأصل فيه النون، هو نفحه.

Kaynak: Mekâyîsü'l-Luğa, İbn Fâris, cilt 5, s. 259 — Şamile'de tam madde

Müfredât'da لفح maddesi (Râgıb el-İsfehânî)

يقال: لفحته الشمس والسموم. قال تعالى: تلفح وجوههم النار [المؤمنون/ 104] وعنه استعير: لفحته بالسيف.

Kaynak: Müfredât, Râgıb el-İsfehânî, cilt 1, s. 743 — Şamile'de tam madde

لفح kökünden türeyen kelimeler Kuran'da kaç kez geçer?

تَلْفَحُ (telfehu) — yalar: 1 kez

لفح kökü hangi ayetlerde geçer?