Müddessir Suresi 22. Ayet Meali
Sonra baskılamak için kaşlarını çattı ve çaresizce suratını astı.
Müddessir 22. ayet farklı meallerde ne diyor?
Müddessir Suresi 22. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.
Şinasi Güneş meali: Sonra baskılamak için kaşlarını çattı ve çaresizce suratını astı [1].
Şinasi Güneş meali, dipnot 1: DEĞİŞMEYEN MÜŞRİK REAKSİYONU: 1. Sıkışma Anı: Kurgusal akıl Vahyi "Çürütmek" için her yöntemi dener [Fekkere, Qaddar, Naẓar]. Ancak Vahyin yapısı o kadar sarsıcıdır ki, zihinsel olarak köşeye sıkışır. Bu sıkışmanın dışa vuran ilk bedensel refleksi kaş çatmak ve gerilmektir [‘Abase]. 2. Sertleşme ve Kaçış: ‘Abase [yüzü çatma] eylemini Besere [çiğ/ham davranma] takip eder. Hemen ardından pes edip…
Erhan Aktaş meali: Sonra kaşlarını çatıp surat astı!
Diyanet İşleri meali: Sonra yüzünü ekşitti, kaşlarını çattı.
Elmalılı Hamdi Yazır meali: Sonra kaşını çattı ve ekşiyerek surat astı
Yaşar Nuri Öztürk meali: Sonra yüzünü buruşturdu, kaşlarını çattı.
Ali Bulaç meali: Sonra kaşlarını çattı ve yüzünü ekşitti.
Ali Aydın meali: Sonra yüzünü ekşiterek baktı.
Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): Sonra da kaşlarını çatıp, surat astı.
Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): Sonra kaşlarını çatıp, surat astı.
Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): Sonra kaşlarını çattı, suratını astı.
Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): ardından surat astı ve rengi attı.
Muhammed Esed meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): sonra kaşlarını çatarak dik dik süzer,
Müddessir 22. ayet Arapça metni ve okunuşu
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَۙ
Okunuşu: Summe abese ve beser.
Müddessir 22. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?
Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayet Şu‘be, Kālûn, Verş, Dûrî, Sûsî, Bezzî, Kunbul rivayetlerinde Hafs ile aynı okunur; okuma farkı yoktur (ayet numaralandırması rivayete göre değişebilir).
Rivayetler: Hafs ve Şu‘be (Âsım), Kālûn ve Verş (Nâfi‘), Dûrî ve Sûsî (Ebû Amr), Bezzî ve Kunbul (İbn Kesîr).