Müddessir Suresi 39. Ayet Meali
Sağın arkadaşları bunun dışındadır.
Müddessir 39. ayet farklı meallerde ne diyor?
Müddessir Suresi 39. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.
Şinasi Güneş meali: Sağın arkadaşları [1] bunun dışındadır.
Şinasi Güneş meali, dipnot 1: İnsanın hayatındaki adalet, bereket, doğruluk ve ilahi fıtrata uyum onun "Yemîn"idir. Ashabul yemin bu nitelikleri taşıyanlar için kullanılır. Fıtri uğur, bereket, emniyet ve saadet yolunda/konumunda olanlar. İlişkili ayetler: 56:27-38-90-91, 90:18.
Erhan Aktaş meali: Ancak "Ashabı Yemin[1]" hariç.
Erhan Aktaş meali, dipnot 1: Sağın taraftarı. "Yemin", kelime olarak "sağ el" veya "uğurlu, bereketli" anlamına gelmektedir. Sağın taraftarı, deyim olarak; "yüksek mertebe, seçkin, uğurlu, güç ve şeref sahibi" demektir.
Diyanet İşleri meali: Ancak ahiret mutluluğuna eren kimseler başka.
Elmalılı Hamdi Yazır meali: Ancak ashab-ı yemin
Yaşar Nuri Öztürk meali: Uğur ve bereket yaranı müstesna.
Ali Bulaç meali: Ancak Ashab-ı Yemin (sağ ehli) hariç.
Ali Aydın meali: Yeminin (sağın) ashâbına gelince.
Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): Ancak Ashab-ı Yemin (sağ ehli) başkadır.
Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): Ancak sağdakiler başka.
Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): ancak sağdakiler başka.
Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): ancak iyiler müstesna.
Muhammed Esed meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): yalnız dürüstlüğü ve erdemli olmayı başaranlar hariç;
Müddessir 39. ayet Arapça metni ve okunuşu
اِلَّٓا اَصْحَابَ الْيَم۪ينِۜۛ
Okunuşu: İlla ashabel yemin.
Müddessir 39. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?
Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayet Şu‘be, Kālûn, Verş, Dûrî, Sûsî, Bezzî, Kunbul rivayetlerinde Hafs ile aynı okunur; okuma farkı yoktur (ayet numaralandırması rivayete göre değişebilir).
Rivayetler: Hafs ve Şu‘be (Âsım), Kālûn ve Verş (Nâfi‘), Dûrî ve Sûsî (Ebû Amr), Bezzî ve Kunbul (İbn Kesîr).