Akıl Kuran (akilkuran.com)

ذام (pAm) Kökü — Kuran'da Anlamı ve Ayetler

ذام (pAm) kökü Kuran'da 1 ayette, toplam 1 kez geçer. Temel anlamı: Hoşlanmamak ve ayıplamak temel anlamdır; birini aşağılamak, kınamak ve kovmak bundan doğar. Bu sayfada kökün Lisânü'l-Arab, Kitâbu'l-Ayn, Mekâyîsü'l-Luğa, Müfredât maddeleri künyeleriyle verilir.

Anlam: Hoşlanmamak ve ayıplamak temel anlamdır; birini aşağılamak, kınamak ve kovmak bundan doğar. • Kuran'da 1 ayette, toplam 1 kez geçer. • Araf 7:18 — "Kovulmuş ve kınanmış olarak oradan çık. Onlardan kim sana uyarsa, Cehennem'i onlarla dolduracağım." dedi.

ذام kökü ne anlama gelir?

Hoşlanmamak ve ayıplamak temel anlamdır; birini aşağılamak, kınamak ve kovmak bundan doğar.

ذام (pAm) kökü Kuran'da 1 ayette, toplam 1 kez geçer.

ذام kökünün sözlüklerde öne çıkan anlamları

Hoşlanmama ve ayıp (Mekâyîsü'l-Luğa)

أصل يدل على كراهة وعيب

Kınanmış (mez'ûm) (Müfredât)

مذؤما [الأعراف/ 18] ، أي: مذموما

Aşağılamak (Kitâbu'l-Ayn)

حقرته فهو محقور

Aşağılamak, kınamak, ayıplamak (Lisânü'l-Arab)

حقره وذمه وعابه

Kovmak (Lisânü'l-Arab)

وذأمه ذأما: طرده

Lisânü'l-Arab'da ذام maddesi (İbn Manzûr)

ذأم: ذَأَمَ الرجلَ يَذْأَمُهُ ذَأْماً: حقَّره وذَمَّهُ وَعَابَهُ، وَقِيلَ: حَقَّرَهُ وَطَرَدَهُ، فَهُوَ مَذْؤُومٌ، كَذَأَبهُ؛ قَالَ أَوْسُ بْنُ حَجَرٍ: / فإِن كُنْتَ لَا تَدْعُو إِلى غَيْرِ نافِعٍ ... فذَرْني، وأَكْرِمْ مِنْ بَدَا لَكَ واذْأَمِ / وذَأَمَهُ ذَأْماً: طَرَدَهُ. وَفِي التَّنْزِيلِ الْعَزِيزِ: اخْرُجْ مِنْها مَذْؤُماً مَدْحُوراً؛ يكون مَعْنَاهُ مَذْمُومًا وَيَكُونُ مَطْرُودًا. وقال مجاهد: مَذْؤوماً مَنْفِيًّا، ومَدْحوراً مَطْرُودًا. وذأَمَه ذَأْماً: أَخزاه. والذَّأْمُ: الْعَيْبُ، يُهْمَزُ وَلَا يَهْمَزُ. وَفِي حَدِيثِ عَائِشَةَ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا: قَالَتْ لليَهُود عَلَيْكُمُ السامُ والذَّأْمُ؛ الذَّأْمُ: الْعَيْبُ، وَلَا يُهْمَزُ، وَيُرْوَى بِالدَّالِ الْمُهْمَلَةِ، وَقَدْ تَقَدَّمَ. أَبو الْعَبَّاسِ: ذَأَمْتُه عِبْتُهُ، وَهُوَ أَكثر من ذَمَمْتُهُ.

Kaynak: Lisânü'l-Arab, İbn Manzûr, cilt 12, s. 219 — Şamile'de tam madde

Kitâbu'l-Ayn'da ذام maddesi (Halîl b. Ahmed)

ذَأمْته دَأمًا فهو مَذَءوُ أى حقرته فهو مَحْقورء ويقال: ما يلمك منه لم ولا ذم ولا ذَأَمٌ ولا عيب. ذاو (ذأى): يقال: ذَأى يذأى وذو َي وَذَأْوا وهو ضَرب من عدو الإبل يوصّف به جمارٌ الوحش تقول: جما مذأى مقصور بهمزة.

Kaynak: Kitâbu'l-Ayn, Halîl b. Ahmed

Mekâyîsü'l-Luğa'da ذام maddesi (İbn Fâris)

الذال والهمزة والميم أصل يدل على كراهة وعيب. يقال أذأمتني على كذا، أي أكرهتني عليه. ويقولون ذأمته، أي حقرته. والذأم العيب، وهو مذءوم. فأما الذان بالنون، فليس أصلا، لأن النون فيه مبدلة من ميم. قال: رددنا الكتيبة ملمومة ... بها أفنها وبها ذانها

Kaynak: Mekâyîsü'l-Luğa, İbn Fâris, cilt 2, s. 368 — Şamile'de tam madde

Müfredât'da ذام maddesi (Râgıb el-İsfehânî)

قال تعالى: اخرج منها مذؤما [الأعراف/ 18] ، أي: مذموما. يقال: ذمته 2 أذيمه ذيما، وذممته أذمه ذما، وذأمته ذأما. تم كتاب الذال

Kaynak: Müfredât, Râgıb el-İsfehânî, cilt 1, s. 335 — Şamile'de tam madde

ذام kökünden türeyen kelimeler Kuran'da kaç kez geçer?

مَذْءُومًۭا (mez'umen) — yerilmiş olarak: 1 kez

ذام kökü hangi ayetlerde geçer?