سام (sAm) Kökü — Kuran'da Anlamı ve Ayetler

سام (sAm) kökü Kuran'da 3 ayette, toplam 3 kez geçer. Temel anlamı: Bir şeyden usanıp bıkmak temel anlamdır; uzun süren bir işten ya da durumdan doğan bıkkınlık ve sıkıntıyı anlatır. Bu sayfada kökün Lisânü'l-Arab, Kitâbu'l-Ayn, Müfredât maddeleri künyeleriyle verilir.

Anlam: Bir şeyden usanıp bıkmak temel anlamdır; uzun süren bir işten ya da durumdan doğan bıkkınlık ve sıkıntıyı anlatır. • Kuran'da 3 ayette, toplam 3 kez geçer. • Bakara 2:282 — Ey Îmân Edenler! Belli bir süre için birbirinize borç verdiğiniz zaman onu yazın. Yazan her kimse, onu adaletle yazsın. Allah'ın kendisine… • Fussilet 41:38 — Eğer kibirlenirlerse, bilsinler ki, Rabb'inin katında bulunanlar, gece gündüz, Onu tesbîh ederler ve onlar hiç usanmazlar. • Fussilet 41:49 — İnsân hayr istemekten bıkıp usanmaz. Eğer kendisine bir kötülük dokunursa, hemen karamsarlığa kapılır ve ümitsiz olur.

سام kökü ne anlama gelir?

Bir şeyden usanıp bıkmak temel anlamdır; uzun süren bir işten ya da durumdan doğan bıkkınlık ve sıkıntıyı anlatır.

سام (sAm) kökü Kuran'da 3 ayette, toplam 3 kez geçer.

سام kökünün sözlüklerde öne çıkan anlamları

Uzun süren şeyden usanmak (Müfredât)

السآمة: الملالة مما يكثر لبثه

Bıkmak (Lisânü'l-Arab)

وسئمت منه أسأم سأما وسأمة وسآما وسآمة: مل

Usanç ve sıkıntı (Lisânü'l-Arab)

والسآمة: الملل والضجر

Lisânü'l-Arab'da سام maddesi (İbn Manzûr)

سأم: سَئِمَ الشيءَ وسَئِمَ مِنْهُ وسَئِمْتُ مِنْهُ أَسْأَمُ سَأَماً وسَأْمَةً وسَآماً وسَآمةً: مَلَّ؛ وَرَجُلٌ سَؤُومٌ وَقَدْ أَسْأَمَهُ هُوَ. وَفِي الْحَدِيثِ: / إِن اللَّهَ لَا يَسْأَمُ حَتَّى تَسْأَمُوا. / قَالَ ابْنُ الأَثير: هَذَا مِثْلَ قَوْلِهِ / لَا يَمَلُّ حَتَّى تَمَلُّوا، وَهُوَ الرِّوَايَةُ الْمَشْهُورَةُ. والسآمةُ: المَلَلُ والضَّجَرُ. وَفِي حَدِيثِ أُم زَرْعٍ: زَوْجي كَلَيْلِ تِهامة لَا قُرٌّ وَلَا سَآمة / أَي أَنه طَلْقٌ معتدِل فِي خُلُوِّه مِنْ أَنواع الأَذى وَالْمَكْرُوهِ بِالْحَرِّ وَالْبَرْدِ والضَّجَر أَي لَا يَضْجَرُ مِنِّي فَيَمَلّ صُحْبَتِي. وَفِي حَدِيثِ عَائِشَةَ: أَن الْيَهُودَ دَخَلُوا عَلَى النَّبِيِّ، ﷺ، فَقَالُوا: السَّأْمُ عَلَيْكَ فَقَالَتْ عَائِشَةُ: عَلَيْكُمُ السَّأْمُ والذَّأْمُ وَاللَّعْنَةُ / قَالَ ابْنُ الأَثير: هَكَذَا جَاءَ فِي رِوَايَةٍ مَهْمُوزًا مِنَ السَّأْم، وَمَعْنَاهُ أَنكم تَسْأَمون دِينكم، وَالْمَشْهُورُ فِيهِ تَرْكُ الْهَمْزِ وَيَعْنُونَ بِهِ الْمَوْتَ، وَهُوَ مَذْكُورٌ فِي مَوْضِعِهِ، وَاللَّهُ أَعلم.

Kaynak: Lisânü'l-Arab, İbn Manzûr, cilt 12, s. 280 — Şamile'de tam madde

Kitâbu'l-Ayn'da سام maddesi (Halîl b. Ahmed)

سمت الشىء سآمة: مللته. ساو (سأى): السأو: بعد الهمّة والنزاع. تقول إنك لذو سأو بعيد الهمّة قال ذو الرمة: 8 00 و ميس كام 0 ثم ع همهم Vj)‏ (۲) من التهذيب (184/ مما روى فيه عن العين ومن اللسان: (سوس). فى الأصول: السويس. (۳) ديوانه (ص .)٥۲۲‏ ... والرواية فيه: كسيساء المعنى‎ 0١55 رؤبة ديوانه (ص‎ (٤( (ه) تكملة ما روى عن العين فى التهذيب .)1۷/١۳(‏ .)؟١5( الكلمة وترجمتها من مختصر العين الورقة‎ )( ٠ (۷) ديوانه .)۳۸۲/١(‏ والرواية فيه: الشأو بالمعجمة.

Kaynak: Kitâbu'l-Ayn, Halîl b. Ahmed

Müfredât'da سام maddesi (Râgıb el-İsfehânî)

السوم أصله: الذهاب في ابتغاء الشيء، فهو لفظ لمعنى مركب من الذهاب والابتغاء، وأجري مجرى الذهاب في قولهم: سامت الإبل، فهي سائمة، ومجرى الابتغاء في قولهم: سمت كذا، قال: يسومونكم سوء العذاب [إبراهيم/ 6] ، ومنه قيل: سيم فلان الخسف، فهو يسام الخسف، ومنه: السوم في البيع، فقيل: (صاحب السلعة أحق بالسوم) 1 ويقال: سمت الإبل في المرعى، وأسمتها، وسومتها، قال: ومنه شجر فيه تسيمون [النحل/ 10] ، والسيماء والسيمياء: العلامة، قال الشاعر: السآمة: الملالة مما يكثر لبثه، فعلا كان أو انفعالا قال: وهم لا يسأمون [فصلت/ 38] ، وقال: لا يسأم الإنسان من دعاء الخير [فصلت/ 49] ، وقال الشاعر:

Kaynak: Müfredât, Râgıb el-İsfehânî, cilt 1, s. 438 — Şamile'de tam madde

سام kökünden türeyen kelimeler Kuran'da kaç kez geçer?

تَسْـَٔمُوٓا۟ (tesemu) — üşenmeyin: 1 kez · يَسْـَٔمُ (yesemu) — usanmaz: 1 kez · يَسْـَٔمُونَ ۩ (yesemune) — usanmazlar: 1 kez