سغب (sgb) Kökü — Kuran'da Anlamı ve Ayetler
سغب (sgb) kökü Kuran'da 1 ayette, toplam 1 kez geçer. Temel anlamı: Temel anlamı açlıktır; bazı dilciler bunu yorgunlukla birlikte gelen açlık diye sınırlar. Kur'an'da kıtlık günü için 'mesgabe' geçer. Bu sayfada kökün Lisânü'l-Arab, Kitâbu'l-Ayn, Mekâyîsü'l-Luğa, Müfredât maddeleri künyeleriyle verilir.
سغب kökü ne anlama gelir?
Temel anlamı açlıktır; bazı dilciler bunu yorgunlukla birlikte gelen açlık diye sınırlar. Kur'an'da kıtlık günü için 'mesgabe' geçer.
سغب (sgb) kökü Kuran'da 1 ayette, toplam 1 kez geçer.
سغب kökünün sözlüklerde öne çıkan anlamları
Karın doyurulamaması, açlık (Mekâyîsü'l-Luğa)
أصل واحد يدل على الجوع
Kıtlık zamanı (Mekâyîsü'l-Luğa)
فالمسغبة: المجاعة
Yorgunlukla birlikte gelen (Müfredât)
وهو الجوع مع التعب
Karnı boş kimse (Kitâbu'l-Ayn)
الساغب: الجائع
Bazen susuzluk için de denir (Lisânü'l-Arab)
وربما سمي العطش سغبا، وليس بمستعمل
Lisânü'l-Arab'da سغب maddesi (İbn Manzûr)
سغب: سَغِبَ الرجلُ يَسْغَب، وسَغَبَ يَسْغُبُ سَغْباً وسَغَباً وسَغابةً وسُغُوباً ومَسْغَبةً: جاعَ. والسَّغْبة: الجُوعُ، وَقِيلَ: هُوَ الجوعُ مع التَّعَب؛ وَرُبَّمَا سُمِّيَ العَطَش سَغَباً، وَلَيْسَ بمُسْتعمَلٍ. ورجلٌ ساغِبٌ لاغِبٌ: ذُو مَسْغَبة؛ وسَغِبٌ وسَغْبانُ لَغْبانُ: جَوْعانُ أَو عَطْشانُ. وَقَالَ الفراءُ فِي قَوْلِهِ تَعَالَى: فِي يَوْمٍ ذِي مَسْغَبَةٍ، أَي مَجاعةٍ. وأَسْغَبَ الرجلُ، فَهُوَ مُسْغِبٌ إِذا دخَل فِي المَجاعةِ، كَمَا تقولُ أَقْحطَ الرجلُ إِذا دخَل فِي القَحْط. وَفِي الْحَدِيثِ: / مَا أَطعمته إِذ كَانَ ساغِباً، أَي جَائِعًا. وَقِيلَ: لَا يكونُ السَّغَبُ إِلَّا مَعَ التَّعَب. وَفِي الْحَدِيثِ: / أَنه قَدِم خَيْبَر بأَصحابِه وَهُمْ مُسْغِبُون، أَي جِياعٌ. وامرأَةٌ سَغْبَى، وجَمْعُها سِغابٌ. ويَتِيمٌ ذُو مَسْغَبةٍ أَي ذو مَجاعةٍ.
Kaynak: Lisânü'l-Arab, İbn Manzûr, cilt 1, s. 468 — Şamile'de tam madde
Kitâbu'l-Ayn'da سغب maddesi (Halîl b. Ahmed)
الساغب: الجائع. وسغب يسغب سغوبا ومسغبة.
Kaynak: Kitâbu'l-Ayn, Halîl b. Ahmed, cilt 4, s. 380 — Şamile'de tam madde
Mekâyîsü'l-Luğa'da سغب maddesi (İbn Fâris)
السين والغين والباء أصل واحد يدل على الجوع. فالمسغبة: المجاعة، يقال سغب يسغب سغوبا، وهو ساغب وسغبان. قال ابن دريد: قال بعض أهل اللغة: لا يكون السغب إلا الجوع مع التعب. قال وربما سمي العطش سغبا ; وليس بمستعمل.
Kaynak: Mekâyîsü'l-Luğa, İbn Fâris, cilt 3, s. 77 — Şamile'de tam madde
Müfredât'da سغب maddesi (Râgıb el-İsfehânî)
قال تعالى: أو إطعام في يوم ذي مسغبة [البلد/ 14] ، من السغب، وهو الجوع مع التعب، وقد قيل: في العطش مع التعب، يقال: سغب سغبا وسغوبا 1 ، وهو ساغب، وسغبان، نحو: عطشان.
Kaynak: Müfredât, Râgıb el-İsfehânî, cilt 1, s. 412 — Şamile'de tam madde
سغب kökünden türeyen kelimeler Kuran'da kaç kez geçer?
مَسْغَبَةٍۢ (mesgabetin) — açlık: 1 kez