Akıl Kuran (akilkuran.com)

تفث (tfv) Kökü — Kuran'da Anlamı ve Ayetler

تفث (tfv) kökü Kuran'da 1 ayette, toplam 1 kez geçer. Temel anlamı: Kur'an'da yalnız bir ayette geçen bir kelimedir; hacda ihramdan çıkarken giderilen kir ve pasaklılık demektir. Tırnak kesmek, bıyık almak gibi işleri kapsar. Bu sayfada kökün Lisânü'l-Arab, Mekâyîsü'l-Luğa, Müfredât maddeleri künyeleriyle verilir.

Anlam: Kur'an'da yalnız bir ayette geçen bir kelimedir; hacda ihramdan çıkarken giderilen kir ve pasaklılık demektir. Tırnak kesmek, bıyık almak gibi işleri kapsar. • Kuran'da 1 ayette, toplam 1 kez geçer. • Hac 22:29 — Sonra kirlerini gidersinler. Adaklarını yerine getirsinler. Ve Beyt-i Atik'i tavâf etsinler.

تفث kökü ne anlama gelir?

Kur'an'da yalnız bir ayette geçen bir kelimedir; hacda ihramdan çıkarken giderilen kir ve pasaklılık demektir. Tırnak kesmek, bıyık almak gibi işleri kapsar.

تفث (tfv) kökü Kuran'da 1 ayette, toplam 1 kez geçer.

تفث kökünün sözlüklerde öne çıkan anlamları

Yalnız Kur'an'daki tek ayette geçen kelime (Mekâyîsü'l-Luğa)

كلمة واحدة في قول الله تعالى

Tırnak kesmek, bıyık almak ve ihramda yasak olan işler (Mekâyîsü'l-Luğa)

هو قص الأظافر وأخذ الشارب وشم الطيب

Tırnak kiri ve bedenden giderilen benzeri (Müfredât)

وأصل التفث: وسخ الظفر وغير ذلك

Kiri, pasaklılığı gidermek (Lisânü'l-Arab)

هو إذهاب الشعث والدرن، والوسخ مطلقا

Lisânü'l-Arab'da تفث maddesi (İbn Manzûr)

تفث: التَّفَثُ: نَتْفُ الشَّعَر، وقَصُّ الأَظْفار، وتَنَكُّبُ كُلِّ مَا يَحْرُم عَلَى المُحْرم، وكأَنه الخُروجُ مِنَ الإِحرام إِلى الإِحْلال. وَفِي التَّنْزِيلِ الْعَزِيزِ: ثُمَّ لْيَقْضُوا تَفَثَهُمْ وَلْيُوفُوا نُذُورَهُمْ؛ قَالَ الزَّجَّاجُ: لَا يَعْرِفُ أَهلُ اللُّغَةِ التَّفَثَ إِلَّا مِنَ التَّفْسِيرِ. ورُوي عَنِ / ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: التَّفَثُ الحَلْق والتَّقْصير، والأَخْذُ مِنَ اللِّحْيَةِ وَالشَّارِبِ والإِبط، والذبحُ والرَّمْيُ؛ وَقَالَ الْفَرَّاءُ: التَّفَثُ نَحْرُ البُدْنِ وَغَيْرِهَا مِنَ الْبَقْرِ وَالْغَنَمِ، وحَلْقُ الرأْس، وَتَقْلِيمُ الأَظفار وأَشباهه. الْجَوْهَرِيُّ: التَّفَثُ فِي الْمَنَاسِكِ مَا كَانَ مِن نَحْوِ قَصِّ الأَظْفار وَالشَّارِبِ، وحَلْقِ الرأْسِ وَالْعَانَةِ، وَرَمْيِ الجِمار، ونَحْرِ البُدْن، وأَشباه ذَلِكَ؛ قَالَ أَبو عُبَيْدَةَ: وَلَمْ يجئْ فِيهِ شِعْرٌ يُحْتَجُّ بِهِ. وَفِي حَدِيثِ الْحَجِّ: ذِكْرُ التَّفَثِ، وَهُوَ مَا يَفْعَلُهُ الْمُحْرِمُ بِالْحَجِّ، إِذا حَلَّ كقَصِّ الشَّارِبِ والأَظفار، ونَتْف الإِبط، وحَلْق الْعَانَةِ. وَقِيلَ: هُوَ إِذْهابُ الشَّعَث والدَّرَن، والوَسَخ مُطْلَقًا؛ والرجلُ تَفِثٌ. وَفِي الْحَدِيثِ: / فتَفَّثَت الدماءُ مَكَانَهُ / أَي لَطَّخَتْه، وَهُوَ مأْخوذ مِنْهُ. وَقَالَ ابْنُ شُمَيْلٍ: التَّفَثُ النُّسُك، مِن مَنَاسِكِ الْحَجِّ. وَرَجُلٌ تَفِثٌ أَي مُتَغَيِّرٌ شَعِثٌ، لَمْ يَدَّهِنْ، وَلَمْ يَسْتَحِد. قَالَ أَبو مَنْصُورٍ: لَمْ يُفَسِّرْ أَحدٌ مِنَ اللُّغَوِيِّينَ التَّفَث، كَمَا فَسَّرَهُ ابْنُ شُمَيْلٍ؛ جَعَلَ التَّفَثَ التَّشَعُّثَ، وجعلَ إِذْهابَ الشَّعَثِ بالحَلْق قَضاءً، وَمَا أَشْبهه. وَقَالَ ابْنُ الأَعرابي: ثُمَّ ليَقْضُوا تَفَثَهم؛ قَالَ: قَضاءُ حَوائجهم مِن الحَلْق والتَّنْظِيفِ.

Kaynak: Lisânü'l-Arab, İbn Manzûr, cilt 2, s. 120 — Şamile'de tam madde

Mekâyîsü'l-Luğa'da تفث maddesi (İbn Fâris)

التاء والفاء والثاء كلمة واحدة في قول الله تعالى: {ثم ليقضوا تفثهم} [الحج: 29] . قال أبو عبيدة: هو قص الأظافر وأخذ الشارب وشم الطيب وكل ما يحرم على المحرم إلا النكاح. قال: ولم يجئ فيه شعر يحتج به.

Kaynak: Mekâyîsü'l-Luğa, İbn Fâris, cilt 1, s. 350 — Şamile'de tam madde

Müfredât'da تفث maddesi (Râgıb el-İsfehânî)

قال تعالى: ثم ليقضوا تفثهم [الحج/ 29] ، أي: يزيلوا وسخهم. يقال: قضى الشيء يقضي: إذا قطعه وأزاله. وأصل التفث: وسخ الظفر وغير ذلك، مما شابه أن يزال عن البدن. قال أعرابي: ما أتفثك وأدرنك.

Kaynak: Müfredât, Râgıb el-İsfehânî, cilt 1, s. 165 — Şamile'de tam madde

تفث kökünden türeyen kelimeler Kuran'da kaç kez geçer?

تَفَثَهُمْ (tefesehum) — kirlerini: 1 kez

تفث kökü hangi ayetlerde geçer?