Vakıa Suresi 76. Ayet Meali
Şüphesiz o, şayet bilirseniz muazzam bir kanıt göstermektir.

Vakıa 76. ayet farklı meallerde ne diyor?
Vakıa Suresi 76. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.
Şinasi Güneş meali: Şüphesiz o, şayet bilirseniz muazzam bir kanıt göstermektir.
Erhan Aktaş meali: Eğer bilirseniz bu yüce bir yemindir.
Diyanet İşleri meali: (75-76) Yıldızların yerlerine yemin ederim ki, -eğer bilirseniz, gerçekten bu, büyük bir yemindir-
Elmalılı Hamdi Yazır meali: ve filhakika o, bilseniz çok büyük bir kasemdir
Yaşar Nuri Öztürk meali: Ve eğer bilirseniz, gerçekten büyük bir yemindir bu.
Ali Bulaç meali: Şüphesiz bu, eğer bilirseniz gerçekten büyük bir yemindir.
Ali Aydın meali: Nücumun yerlerine yemin olsun ki, -eğer bilirseniz, gerçekten bu, büyük bir yemindir. [1]
Ali Aydın meali, dipnot 1: Vahyin yer ettiği gönüllerin yüce Allah’ın indinde ne kadar değerli olduğunu gösteren önemli bir âyettir. Zira âyette bulunan “nücûm” “Kur’an’ın bölümleri, vahyin parçaları” anlamına gelmektedir.
Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): Eğer bilirseniz, gerçekten bu büyük bir yemindir.
Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): Şüphesiz bu, büyük bir yemindir, eğer bilirseniz.
Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): Bilirseniz, gerçekten bu, büyük bir yemindir.
Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): ki elbet bu, eğer farkındaysanız çok ağır bir yemindir.
Muhammed Esed meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): eğer bilseniz bu en güçlü bir teyiddir!
Vakıa 76. ayet Arapça metni ve okunuşu
وَاِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظ۪يمٌۙ
Okunuşu: Ve innehu le kasemun lev ta'lemune azim.
Vakıa 76. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?
Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayet Şu‘be, Kālûn, Verş, Dûrî, Sûsî, Bezzî, Kunbul rivayetlerinde Hafs ile aynı okunur; okuma farkı yoktur (ayet numaralandırması rivayete göre değişebilir).
Rivayetler: Hafs ve Şu‘be (Âsım), Kālûn ve Verş (Nâfi‘), Dûrî ve Sûsî (Ebû Amr), Bezzî ve Kunbul (İbn Kesîr).