Akıl Kuran (akilkuran.com)

Araf Suresi 156. Ayet Meali

''Ve bize bu dünya içinde bir iyilik yaz. Ve o ahiret için de. Şüphesiz biz sana yöneldik.'' Dedi ki: ''Azabım, onu kime gerekli görürsem isabet ettiririm. Ve rahmetim ise her bir şeyi kuşatmıştır [29:21]. Onu da, fıtrat sınırlarına uyup korunan kimseler ve o arınmayı yerine getiren kimseler için yazacağım. Onlar, ayetlerimize güvenen kimselerdir.''

Araf 7:156 — Arapça yazılışı, okunuşu ve meali. ''Ve bize bu dünya içinde bir iyilik yaz.
Araf 7:156
وَاكْتُبْ لَنَا ف۪ي هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَٓا اِلَيْكَۜ قَالَ عَذَاب۪ٓي اُص۪يبُ بِه۪ مَنْ اَشَٓاءُۚ وَرَحْمَت۪ي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۜ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذ۪ينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ الزَّكٰوةَ وَالَّذ۪ينَ هُمْ بِاٰيَاتِنَا يُؤْمِنُونَۚ • Vektub lena fi hazihid dunya haseneten ve fil ahıreti inna hudna ileyk, kale azabi usibu bihi men eşau ve rahmeti vesiat kulle şey', fe se ektubuha lillezine yettekune ve yu'tunez zekate vellezine hum bi ayatina yu'minun. • Meal (Şinasi Güneş): ''Ve bize bu dünya içinde bir iyilik yaz. Ve o ahiret için de. Şüphesiz biz sana yöneldik.'' Dedi ki: ''Azabım, onu kime gerekli görürsem isabet ettiririm. Ve rahmetim ise her bir şeyi kuşatmıştır [29:21]. Onu da, fıtrat sınırlarına uyup korunan kimseler ve o arınmayı yerine getiren kimseler için yazacağım. Onlar, ayetlerimize güvenen kimselerdir.'' • Dipnot 1: YAHUDİ-HUDNA-HUDEN ANALİZİ: HVD: Sami dilinde bu kök [genellikle h-v-d veya h-y-d şeklinde görülür] temel olarak "Hareket etmek, dönmek, sallanmak" anlamlarına gelir. Bu fiziksel hareket, diller geliştikçe mecazi bir anlam kazanmıştır. Arapça dilbilimcileri ve müfessirler [örneğin Lisan al-Arab], kelimeyi şu iki ana eksende açıklar: • Tevbe Etmek [Rücu]: 7:156. ayette geçen "İnnâ hudnâ ileyke" [Biz sana yöneldik] ifadesindeki gibi, bir yanlıştan dönüp Hakka yönelmek anlamını taşır. • Sakinleşmek ve Ses Çıkarmak: Hafifçe sallanmak veya ağırbaşlı bir şekilde konuşmak-hareket etmek anlamlarını da barındırır. İbranice ve Tarihsel Köken: Yehudah [Yahuda]: • Şükretmek-Övmek: İbranice kökeni olan Y-H-D [veya Y-D-H], "Şükretmek, itiraf etmek, övmek" demektir. Yakub'un oğlu Yahuda'ya bu ismin verilmesi, annesinin Tanrı'ya şükretmesiyle [p-r-s] ilişkilendirilir. • Dönüşüm: İbranicedeki "Y" harfi Arapçaya geçerken bazen düşer veya fiilleşirken Arapçadaki "Yönelme" anlamındaki H-V-D köküyle ses benzerliği üzerinden birleşir. Kur'an'da Yahudiler için iki farklı ifade kullanılır: El-Yahûd: Bir grubun toplumsal ve kurumsal ismidir. Hâdû: [Fiil olarak] "Yahudileşenler" veya "Yönelenler" anlamında kullanılır. Bu ifade genellikle bir eylemi veya tarihsel bir dönüşümü vurgular. Sami-HVD: Sallanmak, devinmek, hareket etmek. İbranice-Yehudah: Tanrı'ya şükretmek, O'nu övmek. Aramice-Yehudaye: Yahudiye [Judea] bölgesine ait olanlar. Arapça-Hadu: Yönelmek-Belirli bir şeriata uymak. Sami kökeni fiziksel bir "Dönüş ve hareket" işaret ederken, bu anlam Arapçada manevi bir "Hakka yöneliş" eylemine evrilmiştir. İbranice kökenindeki "Şükür ve övgü" anlamı ise, topluluğun isminin teolojik zeminini oluşturur. Antik metinlerdeki "Yönelme" ve "Devinim" kavramlarının toplumsal bir kimliğe dönüşmesi, dilin sosyolojik bir inşa süreci olarak nasıl çalıştığını gösteren bir örnektir. Bu dönüşümü üç ana başlıkta inceleyebiliriz: Eylemden Kimliğe: Yönelenler [Hâdû]: Kur'an-ı Kerim'de Yahudiler için kullanılan ellezîne hâdû ifadesi gramer açısından bir "Sıfat tamlaması" değil, bir "Eylem cümlesidir." Bu, bir grubun doğuştan gelen etnik kimliğinden ziyade, tarihin bir noktasında gerçekleştirdikleri ontolojik bir dönüşü [yönelmeyi] vurgular. • Tarihsel Dönemeç: Bu "Yönelme", genellikle İsrailoğulları'nın buzağı hadisesinden sonraki pişmanlıklarına ve Tevrat'a bağlanma süreçlerine atıf yapar. • Anlamsal Kayma: Sami dilindeki "Hareket etmek-sallanmak" [h-v-d] anlamı, bu noktada istikameti belirlemek haline gelmiştir. Yani "Rastgele sallanan" değil, "Bir merkeze doğru sallanan-yönelen" topluluk. İbadet Biçiminin İsme Dönüşmesi: Sallanmak: Sami kökündeki "Sallanma" eylemi, bugün bile Yahudi ibadetinde [Davening] görülen fiziksel sallanma ritüeli ile fenomenolojik bir bağ kurar. • Dış Gözlem: Dışarıdan bakan bir gözlemci için bu topluluk, "Kitap okurken veya dua ederken sallananlar" [hâdû] olarak tanımlanmıştır. • İç Anlam: Topluluğun kendi içindeki "Şükür ve övgü" [Yehudah] anlamı, dış dünyadaki "Hareket" köküyle dilsel bir senkronizasyon yaşamıştır. Bu, bir grubun nasıl göründüğünün, zamanla o grubun kim olduğunu tanımlamasına neden olan nadir etimolojik süreçlerden biridir. Coğrafi ve Teolojik Sınırların İnşası: Sami dillerindeki köklerin bu evrimi, Yahudiliği yerel bir kabile bağından çıkarıp evrensel bir teolojik konuma yerleştirmiştir: • Yere Ait Olmak: "Yahuda" [Judea] bölgesinde yaşayanlar. • Yola Ait Olmak: Hakka yönelenler [Hâdû]. Bu geçiş, kelimenin sadece bir soy ağacını değil, aynı zamanda bir zihinsel durumu temsil etmesini sağlar. Özellikle İbrani geleneğinde "İtiraf etmek-şükretmek" anlamına gelen Y-D-H kökü ile Arapçadaki "Yönelmek" anlamındaki H-V-D kökü, "Hakikati kabul edip ona dönmek" ortak paydasında birleşir. Eğer bu süreci modern bir gözle okursak; "Hadu" kelimesi, sabit ve donmuş bir kimliği değil, sürekli bir arayışı ve dönüşü ifade eder. Kelimenin kökündeki o "Devinim", topluluğun tarih boyunca yaşadığı sürgünler, geri dönüşler ve dinamik kimlik inşasıyla [belki de bir aracın motorundaki sürekli döngü gibi bir mekanik süreklilikle] sembolik bir paralellik gösterir. Antik Mezopotamya’nın çivi yazılı hukuk metinlerinde ve diplomatik yazışmalarında [Akadca, Ugaritçe ve Eski Babil metinleri], bu köklerin izini sürmek bizi modern anlamlarından çok daha somut, fiziksel ve hukuki bir zemine götürür. Bu metinlerdeki izleri iki ana kavram üzerinden takip edebiliriz: H-V-D Kökü: Hukuki Bir Statü Olarak Şahitlik ve Beyan: Sami kökü olan H-V-D, Mezopotamya dillerinde [özellikle Akadca ve Fenikece varyantlarında] hukuki bir tanıklık veya bir antlaşmaya bağlılık anlamıyla ilişkilendirilir. • Antlaşma Metinleri: Hitit ve Babil arasındaki diplomatik metinlerde, tarafların birbirlerine verdikleri sözler ve bu sözlerin "Şahitleri" için bu kökten türeyen terimler kullanılır. Burada "Yönelmek", sadece manevi bir dönüş değil, bir otoriteye tabiiyetini bildirmek ve onun hukukuna "Yönelmek" demektir. • Hukuki İtiraf: Mezopotamya hukukunda bir kişinin bir suçu veya bir borcu "İtiraf etmesi", onun o hukuki statüye geri dönmesi olarak görülürdü. Bu, Kur'an'daki "Hâdû" [yönelenler] kavramının hukuki öncülüdür: Kişi, saptığı yoldan kuralların geçerli olduğu daireye geri döner. Hadu ve İltica Hukuku: Mezopotamya ve antik Suriye hukukunda, bir kabileden kovulan veya yanlış bir iş yapan kişinin başka bir otoriteye sığınması veya eski otoritesine pişmanlıkla dönmesi bir "Yönelme" süreciydi. • Hukuki Yansıma: "Ellezine Hadu" ifadesi, aslında hukuki statüsü "Tekrar yönelmiş olanlar" demektir. Bu, İsrailoğulları'nın Mısır'daki kölelikten çıkıp, Tanrı’nın hukukuna [Tevrat’a] "Yönelmelerini" temsil eder. • Dinamik Kimlik: Bu kelime, statünün sabit olmadığını, her an bir "Yöneliş" içinde olunması gerektiğini hatırlatır. Mezopotamya’daki sınır taşları [Kudurru] nasıl ki toprağın kime ait olduğunu mühürlüyorsa, "Hadu" kelimesi de o topluluğun kime "Ait" ve kime "Yönelik" olduğunu mühürler. • H-V-D: Sınırın dışına çıkıp geri dönen, merkeze yönelen. • N-S-R: Sınırı bekleyen, nöbet tutan, emaneti koruyan. Modern dünyada "Ben Yahudiyim" veya "Ben Hristiyanım" demek, bitmiş, dondurulmuş bir kimlik beyanıdır. Oysa analiz ettiğimiz kökler buna izin vermez: • Hâdû [Yönelenler]: Eğer o an "Yönelmiyorsan", yani bu bir eylem halini korumuyorsa, teknik olarak o tanımın dışındasın demektir. • Nasârâ [Koruyanlar-Yardımcılar]: Eğer bir hakikati "Muhafaza etmiyor" veya o hakikate "Yardım etmiyorsan", kelime anlamınla arandaki bağ kopmuş demektir. Tanrı’nın öğretisinde kimlik, bir pasaport gibi cebimizde taşıdığımız bir belge değil; her nefeste yeniden üretilen bir "Performans"dır. HUDEN VE EL YAHUDU FARKI: 2:111 ve 113. ayetlerde kullanılan bu ifadeler, tam da üzerine konuştuğumuz "Eylemden söyleme geçişin" ve "Kurumsal kimlik ile manevi yönelim" arasındaki farkın dilbilimsel birer kanıtı gibidir. 2:111: Hûden-Eylemsel Bir Kimlik İddiası: Ayette "Yahudi veya Hristiyan olanlar dışında hiç kimse cennete giremeyecek dediler" ifadesi geçerken Yahudiler için "Hûden" kelimesi kullanılır. • Gramer Yapısı: "Hûden" kelimesi, analiz ettiğimiz H-V-D kökünden türeyen bir sıfat-isimdir. Burada topluluk, kendisini "Doğru yola yönelmiş olanlar" [hidayete erenler] olarak tanımlıyor. • İddianın Doğası: Bu ayette Yahudiler kendi isimlerini bir manevi rütbe gibi kullanıyorlar. Yani "Biz hakikate yönelenleriz [Hûd], bu yüzden cennet sadece bizimdir" diyorlar. • Kök Bağlantısı: Buradaki kullanım, topluluğun kendi iddiasındaki "Yönelmişlik" vurgusunu öne çıkarır. 2:113: El-Yahûdu-Kurumsal-Siyasi Kimlik: Bu ayette ise; "Yahudiler dediler ki: Hristiyanlar hiçbir temel üzerinde değildir..." ifadesi geçerken "El-Yahûdu" ismi kullanılır. • Gramer Yapısı: Başına "El" takısı [belirlilik takısı] almış olan bu kelime, artık bir eylemi veya manevi yönelişi değil, sosyolojik ve kurumsal bir grubu temsil eder. • İddianın Doğası: Ayette iki grup [Yahudiler ve Hristiyanlar] birbirlerini dışlamaktadır. Burada "Yahudiler" ifadesi, bir dinin manevi boyutundan ziyade, bir "Taraf" veya "Blok" olarak karşımıza çıkar. • Söyleme Dönüşme: "El-Yahûdu" dendiğinde artık "Yönelenler" eylemi bitmiş, "Yahudilik" adlı kurumsal bir yapıya bürünmüş, diğerini ötekileştiren bir kimlik ortaya çıkmıştır. Huden 2:111: İddia edilen manevi statü: Biz yönelmiş olanlarız. El Yehudu 2:113: Toplumsal-Kurumsal kimlik: Yahudi grubu-tarafı [İsim-Etiket]. Neden Bu Fark Var? 111. ayette onların kendilerine yakıştırdıkları "Kurtulmuşluk" sıfatına [Hûden] atıf yaparken; 113. ayette birbirleriyle çatışan, birbirini yok sayan "Kurumsallaşmış ve robotlaşmış" yapılarından [El-Yahûdu] bahseder. Yani 111. ayetteki "Hûden", onların cenneti tapulama iddiasındaki "Sözde yönelmişliklerini" yansıtırken; 113. ayetteki "El-Yahûdu", artık eylemi bırakıp sadece bir "İsim ve söylem" üzerinden kavga eden kitleyi tanımlar. Bu kullanım farkı, dinlerinin nasıl bir "Yöneliş" [eylem] olmaktan çıkıp bir "Etiket" [söylem] haline geldiğinin dilsel bir röntgeni gibidir. Bu iki kelime arasındaki fark, bugünkü "Dinî aidiyet" ile "Dinî ahlak" arasındaki uçurumu anlatır. • Kelime kelime: وَٱكْتُبْ vektub ve yaz · لَنَا lena bize · فِى fi · هَـٰذِهِ hazihi bu · ٱلدُّنْيَا d-dunya dünyada · حَسَنَةًۭ haseneten iyilik · وَفِى ve fi ve · ٱلْـَٔاخِرَةِ l-ahirati ahirette · إِنَّا inna biz · هُدْنَآ hudna yöneldik · إِلَيْكَ ۚ ileyke sana · قَالَ kale (Alah) buyurdu ki · عَذَابِىٓ azabi azabıma · أُصِيبُ usibu uğratırım · بِهِۦ bihi onu · مَنْ men kimseyi · أَشَآءُ ۖ eşa'u dilediğim · وَرَحْمَتِى verahmeti ve rahmetim ise · وَسِعَتْ vesiat kaplamıştır · كُلَّ kulle her · شَىْءٍۢ ۚ şey'in şeyi · فَسَأَكْتُبُهَا feseektubuha onu yazacağım · لِلَّذِينَ lillezine kimselere · يَتَّقُونَ yettekune korunanlara · وَيُؤْتُونَ ve yu'tune ve verenlere · ٱلزَّكَوٰةَ z-zekate zekatı · وَٱلَّذِينَ vellezine ve kimselere · هُم hum onlar · بِـَٔايَـٰتِنَا biayatina ayetlerimize · يُؤْمِنُونَ yu'minune inanıyorlar • كتب (ktb) kökü: Bir şeyi bir şeye katıp bir araya getirmek • دنو (dnw) kökü: Yaklaşmak, yakın olmak • حسن (Hsn) kökü: Güzellik, çirkinliğin karşıtıdır ve • اخر (Axr) kökü: Öne geçmenin karşıtı olan geride kalmak • هود (hwd) kökü: Ağır ağır gitmek ve durulmak • قول (qwl) kökü: Söylemek, dille ifade etmek • عذب (Epb) kökü: Kelimeleri tek bir asla bağlanmaz: tatlı su, susuzluktan yiyip içmeyi bırakmak ve bir şeyden el çekmek ayrı anlamlardır • صوب (Swb) kökü: Bir şeyin inip yerine oturması • شيا ($yA) kökü: Dilemek, istemek (meşîet) bu kökün başlıca anlamıdır • رحم (rHm) kökü: İncelik, şefkat ve acıyıp yönelmek • وسع (wsE) kökü: Darlık ve zorluğun karşıtı olan genişlik • كلل (kll) kökü: Üç temel anlamı vardır: keskinliğin körelmesi, bir şeyin bir şeyi kuşatması ve bir organ • وقي (wqy) kökü: Bir şeyi başka bir şeyle zarardan korumak • اتي (Aty) kökü: Gelmek, özellikle kolayca gelmek • زكو (zkw) kökü: Artma ve büyüme • ايي (Ayy) kökü: Durup beklemek ve bir kişiye yönelmek temel anlamlardır • امن (Amn) kökü: Gönlün sükûnu ve korkunun gitmesi • Araf suresi 206 ayettir; bu 156. ayettir. • Öne çıkan meal: Şinasi Güneş — Apaçık Kuran. Diğer mealler aşağıda mütercim ve kaynak adıyla verilir.

Araf 156. ayet farklı meallerde ne diyor?

Araf Suresi 156. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.

Şinasi Güneş meali: ''Ve bize bu dünya içinde bir iyilik yaz. Ve o ahiret için de. Şüphesiz biz sana yöneldik [1].'' Dedi ki: ''Azabım, onu kime gerekli görürsem isabet ettiririm. Ve rahmetim ise her bir şeyi kuşatmıştır [29:21]. Onu da, fıtrat sınırlarına uyup korunan kimseler ve o arınmayı yerine getiren kimseler için yazacağım. Onlar, ayetlerimize güvenen kimselerdir.''

Şinasi Güneş meali, dipnot 1: YAHUDİ-HUDNA-HUDEN ANALİZİ: HVD: Sami dilinde bu kök [genellikle h-v-d veya h-y-d şeklinde görülür] temel olarak "Hareket etmek, dönmek, sallanmak" anlamlarına gelir. Bu fiziksel hareket, diller geliştikçe mecazi bir anlam kazanmıştır. Arapça dilbilimcileri ve müfessirler [örneğin Lisan al-Arab], kelimeyi şu iki ana eksende açıklar: • Tevbe Etmek [Rücu]: 7:156. ayette geçen "İnnâ hudnâ ileyke"…

Erhan Aktaş meali: Bize, bu dünyada da ahiret'te de iyilik yaz. Biz Sana yöneldik. Allah: "Azabıma hak edeni uğratırım, rahmetim ise her şeyi kuşatmıştır. Onu, takva sahibi olanlara, zekatı yapanlara[1] ve ayetlerimize inananlara yazacağım." buyurdu.

Erhan Aktaş meali, dipnot 1: Zekat, arınmak, arındırmak demektir. Benliğin her türlü kötülükten arınması, temizlenmesi, arı duru hale gelmesi demektir (Bkz. 2:43; 19:13, 31; 18:81; 20:76; 23:4; 41:7). "Zekat vermek" terkibinin anlamı, malı yardımda bulunmak değildir. Bir terkip olarak, arınmış, temizlenmiş, arı duru hale gelmiş bir benlikle Allah'ın emirlerine tabi olmak demektir.

Diyanet İşleri meali: "Bizim için bu dünyada da bir iyilik yaz, ahirette de. Çünkü biz sana varan doğru yola yöneldik." Allah, şöyle dedi: "Azabım var ya, dilediğim kimseyi ona uğratırım. Rahmetim ise her şeyi kapsamıştır. Onu, bana karşı gelmekten sakınanlara, zekatı verenlere ve ayetlerimize inananlara yazacağım."

Elmalılı Hamdi Yazır meali: Ve bize hem bu Dünyada bir hasene yaz hem Ahırette, biz sana cidden tevbe ile rücua geldik. Buyurdu ki azabım, onunla dilediğimi musab kılarım, rahmetim ise her şey'e vasi'dir, ileride onu bilhassa onlar için yazacağım ki korunurlar ve zekat verirler, hem onlar ki ayetlerimize iyman ederler

Yaşar Nuri Öztürk meali: "Bize hem bu dünyada güzellik yaz hem de ahirette. Dönüp dolaşıp sana geldik." Buyurdu ki: "Azabıma dilediğimi çarptırırım. Rahmetime gelince, o herşeyi çepeçevre kuşatmıştır. Ben onu; sakınıp korunanlara, zekatı verenlere, ayetlerimize inananlara yazacağım."

Ali Bulaç meali: Bize bu dünyada da, ahirette de iyilik yaz, şüphesiz ki biz Sana yöneldik. Dedi ki: "Azabımı dilediğime isabet ettiririm, rahmetim ise her şeyi kuşatmıştır; onu korkup sakınanlara, zekatı verenlere ve bizim ayetlerimize iman edenlere yazacağım."

Ali Aydın meali: Bize, bu dünyada da güzellik yaz ahirette de. Şüphesiz biz sana yöneldik. Allah buyurdu ki: Azabım, dilediğime onu isabet ettiririm; rahmetim ise her şeyi kuşatmıştır. Onu, bilinç sahiplerine, zekât’a (arınmaya) gelenlere yani âyetlerimize iman edenlere yazacağım.

Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): Bize bu dünyada ve ahirette iyilik yaz; biz sana (tevbe ile) yöneldik. Allah: "Azabıma dilediğimi uğratırım. Rahmetim ise her şeyi kuşatmıştır. Rahmetimi takvalı olanlara, zekât verenlere ve ayetlerimize iman etmiş olanlara yazacağım." dedi.

Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): Bize bu dünyada ve ahirette iyilik yaz; biz sana (tevbe ile) yöneldik. Allah: Azabıma dilediğimi uğratırım. Rahmetim ise her şeyi kuşatmıştır. Rahmetimi sakınanlara/takvalı olanlara ve zekat verenlere ve ayetlerimize iman etmiş olanlara yazacağım, dedi.

Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): Bize, bu dünyada da iyilik yaz ahirette de. Şüphesiz biz sana döndük.» Allah buyurdu ki: Kimi dilersem onu azabıma uğratırım; rahmetim ise her şeyi kuşatır. Onu, sakınanlara, zekâtı verenlere ve âyetlerimize inananlara yazacağım.

Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Bizim için bu dünyada da güzellikler yaz, ahirette de; ki biz pişmanlık içinde Sana sığındık!" (Allah) buyurdu ki: "Dilediğin kimseyi azabıma hedef kılabilirim, fakat rahmetim her şeyi kuşatmıştır. En sonunda sorumlu davranan ve arınıp yücelmek için ödenmesi gereken bedeli ödeyen kimseler, -ki onlar ayetlerimize inanan kişilerdir- onu paylaştıracağım;

Muhammed Esed meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Bizim için bu dünyada da, ahirette de iyi ve güzel olanı yaz. Bak işte, pişmanlık içinde Sana yöneldik!" (Allah) şöyle karşılık verdi: "Azabıma dilediğim kimseyi uğratabilirim, ama rahmetim her şeyi kuşatır, bunun içindir ki onu Bana karşı sorumluluk bilincine sahip olan, arınmak için verilmesi gerekeni veren ve ayetlerimize inanan kimselere pay olarak ayıracağım;

Araf 156. ayet Arapça metni ve okunuşu

وَاكْتُبْ لَنَا ف۪ي هٰذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْاٰخِرَةِ اِنَّا هُدْنَٓا اِلَيْكَۜ قَالَ عَذَاب۪ٓي اُص۪يبُ بِه۪ مَنْ اَشَٓاءُۚ وَرَحْمَت۪ي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍۜ فَسَاَكْتُبُهَا لِلَّذ۪ينَ يَتَّقُونَ وَيُؤْتُونَ الزَّكٰوةَ وَالَّذ۪ينَ هُمْ بِاٰيَاتِنَا يُؤْمِنُونَۚ

Okunuşu: Vektub lena fi hazihid dunya haseneten ve fil ahıreti inna hudna ileyk, kale azabi usibu bihi men eşau ve rahmeti vesiat kulle şey', fe se ektubuha lillezine yettekune ve yu'tunez zekate vellezine hum bi ayatina yu'minun.

Araf 156. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?

Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayette 5 rivayet Hafs'tan farklı okur (yalnız yazım işareti farkları sayılmadı; "tecvit" diye işaretlenenler ses birleşmesi/idğam farkıdır). Akıl Kuran'da ayet kartındaki "Hafs" seçicisinden her rivayet ve mushaf yazımı (Medine, harekesiz Osmanî, Kûfî, imlâî) ayrı ayrı açılabilir.

Kālûn (Nâfi‘) rivayeti: عَذَابِيَ (Hafs: عَذَابِيٓ)

Verş (Nâfi‘) rivayeti: اِ۬لَاخِرَةِۖ (Hafs: ٱلۡأٓخِرَةِ); عَذَابِيَ (Hafs: عَذَابِيٓ); مَنَ اَشَآءُۖ (Hafs: مَنۡ أَشَآءُۖ); وَيُوتُونَ (Hafs: وَيُؤۡتُونَ); يُومِنُونَ (Hafs: يُؤۡمِنُونَ)

Sûsî (Ebû Amr) rivayeti: أُصِيب (Hafs: أُصِيبُ); وَيُوتُونَ (Hafs: وَيُؤۡتُونَ); يُومِنُونَ (Hafs: يُؤۡمِنُونَ)

Bezzî (İbn Kesîr) rivayeti: هُمُۥ (Hafs: هُم)

Kunbul (İbn Kesîr) rivayeti: هُمُۥ (Hafs: هُم)

Araf 156. ayet hangi Arapça köklerden oluşur?