Araf Suresi 21. Ayet Meali
Ve ikisine: ''Şüphesiz ben ikiniz için nasihat edicilerdenim'' diye emin konuştu.

Araf 21. ayet farklı meallerde ne diyor?
Araf Suresi 21. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.
Şinasi Güneş meali: Ve ikisine: ''Şüphesiz ben ikiniz için nasihat edicilerdenim'' diye emin konuştu.
Erhan Aktaş meali: Ve ikisine: "Ben gerçekten ikinizin de iyiliğini istemekteyim." diye yemin etti.
Diyanet İşleri meali: "Şüphesiz ben size öğüt verenlerdenim" diye de onlara yemin etti.
Elmalılı Hamdi Yazır meali: Ve her halde ben sizin hayrınızı istiyenlerdenim diye ikisine de yemin etti
Yaşar Nuri Öztürk meali: Ve onlara, "ben size öğüt verenlerdenim" diye yemin de etti.
Ali Bulaç meali: Ve: "Gerçekten ben size öğüt verenlerdenim" diye yemin de etti.
Ali Aydın meali: Ve onlara: Ben gerçekten size nasihat edenlerdenim, diye kasem (yemin) etti.
Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): Ve: “Şüphesiz ben size öğüt verenlerdenim.” diye de onlara yemin etti.
Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): Ben sizin, iyiliğinizi isteyen, size öğüt verenlerdenim, diye onlara yemin etti.
Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): Ve onlara: Ben gerçekten size öğüt verenlerdenim, diye yemin etti.
Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Ve her ikisine yeminler etti: "İnanın ki ben ikinizin de iyiliğini istiyorum."
Muhammed Esed meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Ve onlara: "Ben gerçekten sizin iyiliğinizi isteyen biriyim" diye de and verdi.
Araf 21. ayet Arapça metni ve okunuşu
وَقَاسَمَـهُمَٓا اِنّ۪ي لَكُمَا لَمِنَ النَّاصِح۪ينَۙ
Okunuşu: Ve kasemehuma inni lekuma le minen nasıhin.
Araf 21. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?
Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayet Şu‘be, Kālûn, Verş, Dûrî, Sûsî, Bezzî, Kunbul rivayetlerinde Hafs ile aynı okunur; okuma farkı yoktur (ayet numaralandırması rivayete göre değişebilir).
Rivayetler: Hafs ve Şu‘be (Âsım), Kālûn ve Verş (Nâfi‘), Dûrî ve Sûsî (Ebû Amr), Bezzî ve Kunbul (İbn Kesîr).