Fussilet Suresi 18. Ayet Meali
İnanıp güvenenleri kurtardık. Onlar, vahyin sınırlarına uyup korunanlardı.

Fussilet 18. ayet farklı meallerde ne diyor?
Fussilet Suresi 18. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.
Şinasi Güneş meali: İnanıp güvenenleri kurtardık [1]. Onlar, vahyin sınırlarına uyup korunanlardı.
Şinasi Güneş meali, dipnot 1: Allah müminlere yardım eder: 2:214, 3:125, 8:18, 10:103, 11:58, 12:110, 22:40, 30:47, 37:171..173, 40:51, 47:7, 58:21
Erhan Aktaş meali: Biz, iman eden ve takvalı davranan kimseleri kurtardık.
Diyanet İşleri meali: İnananları ve Allah'a karşı gelmekten sakınanları kurtardık.
Elmalılı Hamdi Yazır meali: İyman edip de korunur olanları ise kurtardık
Yaşar Nuri Öztürk meali: İnananları kurtardık, onlar korunuyorlardı.
Ali Bulaç meali: İman edenleri ve sakınanları ise kurtardık.
Ali Aydın meali: İman edenleri kurtardık çünkü onlar bilinç sahibi idiler.
Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): İman edip sakınanları kurtardık.
Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): İman edenleri ise, Allah’tan sakınmaları/takvaları sebebiyle kurtarmıştık.
Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): İnananları kurtardık. Onlar (Allah'tan) korkuyorlardı.
Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Ama Biz, iman eden ve sorumluluk bilinciyle kuşananları kurtardık.
Muhammed Esed meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Biz, (yalnızca) imana ermiş olan ve Bize karşı sorumluluk bilinci duyanları kurtardık.
Fussilet 18. ayet Arapça metni ve okunuşu
وَنَجَّيْنَا الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ۟
Okunuşu: Ve necceynellezine amenu ve kanu yettekun.
Fussilet 18. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?
Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayet Şu‘be, Kālûn, Verş, Dûrî, Sûsî, Bezzî, Kunbul rivayetlerinde Hafs ile aynı okunur; okuma farkı yoktur (ayet numaralandırması rivayete göre değişebilir).
Rivayetler: Hafs ve Şu‘be (Âsım), Kālûn ve Verş (Nâfi‘), Dûrî ve Sûsî (Ebû Amr), Bezzî ve Kunbul (İbn Kesîr).