İnsan Suresi 20. Ayet Meali
Ne zaman ve nereye baksan, nimet ve büyük bir mülk görürsün.

İnsan 20. ayet farklı meallerde ne diyor?
İnsan Suresi 20. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.
Şinasi Güneş meali: Ne zaman ve nereye baksan, nimet ve büyük bir mülk görürsün.
Erhan Aktaş meali: Nereye baksan orada nimetler, büyük bir mülk ve saltanat görürsün.
Diyanet İşleri meali: Orada, görünce (sonsuz) nimetler ve büyük bir mülk (hükümranlık) görürsün.
Elmalılı Hamdi Yazır meali: Ve gördüğün zaman orada bir na'im ve pek büyük bir mülk görürsün
Yaşar Nuri Öztürk meali: Oraya baktığında, nereye göz atsan büyük bir nimet, büyük bir mülk ve yönetim görürsün.
Ali Bulaç meali: Her nereye baksan, bir nimet ve büyük bir mülk görürsün.
Ali Aydın meali: Orada, her nereye bakarsan sonsuz nimetler ve büyük bir saltanat görürsün.
Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): Nereye bakarsan orada pek çok nimetler ve büyük bir saltanat görürsün.
Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): Nereye baksan, nimet ve büyük bir saltanat görürsün.
Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): Ne yana bakarsan bak, (yığınla) nimet ye ulu bir saltanat görürsün.
Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Nereden bakacak olsan, sınırsız bir nimet deryası ve görkemli bir iktidar göreceksin.
Muhammed Esed meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): ve (nereye) baksan, (yalnız) kutsanmışlık ve aşkın bir düzen göreceksin.
İnsan 20. ayet Arapça metni ve okunuşu
وَاِذَا رَاَيْتَ ثَمَّ رَاَيْتَ نَع۪يماً وَمُلْـكاً كَب۪يراً
Okunuşu: Ve iza reeyte semme reeyte naimen ve mulken kebira.
İnsan 20. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?
Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayet Şu‘be, Kālûn, Verş, Dûrî, Sûsî, Bezzî, Kunbul rivayetlerinde Hafs ile aynı okunur; okuma farkı yoktur (ayet numaralandırması rivayete göre değişebilir).
Rivayetler: Hafs ve Şu‘be (Âsım), Kālûn ve Verş (Nâfi‘), Dûrî ve Sûsî (Ebû Amr), Bezzî ve Kunbul (İbn Kesîr).