Akıl Kuran (akilkuran.com)

كبت (kbt) Kökü — Kuran'da Anlamı ve Ayetler

كبت (kbt) kökü Kuran'da 2 ayette, toplam 3 kez geçer. Temel anlamı: Düşmanı geri püskürtüp zelil etmek temel anlamdır; yüzüstü yere sermek ve öfkelendirip eli boş bırakmak da bu kökle anlatılır. Bu sayfada kökün Lisânü'l-Arab, Kitâbu'l-Ayn, Mekâyîsü'l-Luğa, Müfredât maddeleri künyeleriyle verilir.

Anlam: Düşmanı geri püskürtüp zelil etmek temel anlamdır; yüzüstü yere sermek ve öfkelendirip eli boş bırakmak da bu kökle anlatılır. • Kuran'da 2 ayette, toplam 3 kez geçer. • Ali İmran 3:127 — Bu yardım, Kâfirlerin bir kısmının imha edilmesi veya bozguna uğrayarak umutsuzca geri dönüp gitmeleri için yapıldı. • Mücadele 58:5 — Kanıt içeren açıklayıcı âyetler indirmiş olduğumuz halde, Allah'a ve Resûl'üne muhalefet edenler, kendilerinden öncekilerin alçaltıldığı…

كبت kökü ne anlama gelir?

Düşmanı geri püskürtüp zelil etmek temel anlamdır; yüzüstü yere sermek ve öfkelendirip eli boş bırakmak da bu kökle anlatılır.

كبت (kbt) kökü Kuran'da 2 ayette, toplam 3 kez geçer.

كبت kökünün sözlüklerde öne çıkan anlamları

Zelil edip bir şeyden geri çevirmek (Mekâyîsü'l-Luğa)

وهي من الإذلال والصرف عن الشيء

Sertlikle ve aşağılayarak geri püskürtmek (Müfredât)

الكبت: الرد بعنف وتذليل

Yüzüstü yere sermek (Kitâbu'l-Ayn)

الكبت: صرع الشيء لوجهه

Öfkelendirip alçaltmak (Kitâbu'l-Ayn)

أي: غاظهم وأذلهم

Hiçbir hayra erişememek (Kitâbu'l-Ayn)

أي: لم يظفروا بخير

Lisânü'l-Arab'da كبت maddesi (İbn Manzûr)

كبت: الكَبْتُ: الصَّرْعُ؛ كَبَتَه يَكْبِتُه كَبْتاً، فانْكَبَتَ؛ وَقِيلَ: الكَبْتُ صَرْعُ الشَّيْءِ لِوَجْهِهِ. وَفِي الْحَدِيثِ: / أَن اللَّهَ كَبَتَ الكافرَ / أَي صَرَعَه وخَيَّبَه. وكَبَتَه اللهُ لوجْهه كَبْتاً أَي صَرَعَه اللهُ لِوَجْهِهِ، فَلَمْ يَظْفَرْ. وَفِي التَّنْزِيلِ الْعَزِيزِ: كُبِتُوا كَما كُبِتَ الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ؛ وَفِيهِ: أَوْ يَكْبِتَهُمْ فَيَنْقَلِبُوا خائِبِينَ؛ قَالَ أَبو إِسحاق: مَعْنَى كُبِتُوا أُذِلُّوا وأُخِذُوا بِالْعَذَابِ بأَن غُلِبُوا، كَمَا نزلَ بِمَنْ كَانَ قبلَهم مِمَّنْ حادَّ اللهَ؛ وَقَالَ الْفَرَّاءُ: كُبِتُوا أَي غِيظُوا وأُحْزنُوا يَوْمَ الخَنْدَقِ، كَمَا كُبِتَ مَن قاتَلَ الأَنبياءَ قَبْلَهُمْ؛ قَالَ الأَزهري: وَقَالَ مَنِ احْتَجَّ لِلْفِرَّاءِ: أَصلُ الكَبْتِ الكَبْدُ، فَقُلِبَتِ الدَّالُ تَاءً، أُخذ مِنَ الكَبِدِ، وَهُوَ مَعْدِنُ الغَيْظ والأَحْقادِ، فكأَن الغَيْظَ، لَمَّا بَلَغَ بِهِمْ مَبْلَغه، أَصابَ أَكبادَهم فأَحْرَقَها، وَلِهَذَا قِيلَ للأَعداء: هُمْ سُودُ الأَكْباد. وَفِي الْحَدِيثِ: / أَنه رأَى طلحةَ حَزيناً مَكْبُوتاً / أَي شديدَ الحُزْن؛ قِيلَ: الأَصل فِيهِ مَكْبُودٌ، بِالدَّالِ، أَي أَصابَ الحُزْنُ كَبِدَه، فَقُلِبَ الدَّالُ تَاءً. الْجَوْهَرِيُّ: الكَبْتُ الصَرْفُ والإِذْلال، يُقَالُ: كَبَتَ اللهُ العدُوَّ أَي صَرَفَه وأَذَلَّه، وكَبَتَه: أَي صَرَعَه لِوَجْهِهِ. والكَبْتُ: كَسْرُ الرجُلِ وإِخزاؤُه. وكَبَتَ اللهُ العَدُوَّ كَبْتاً: رَدَّه بغيظِه.

Kaynak: Lisânü'l-Arab, İbn Manzûr, cilt 2, s. 76 — Şamile'de tam madde

Kitâbu'l-Ayn'da كبت maddesi (Halîl b. Ahmed)

الكبت: صرع الشيء لوجهه. كبتهم الله فانكبتوا، أي: لم يظفروا بخير. وكبت الله أعداءك، أي: غاظهم وأذلهم. والاسم: الكبات.

Kaynak: Kitâbu'l-Ayn, Halîl b. Ahmed, cilt 5, s. 342 — Şamile'de tam madde

Mekâyîsü'l-Luğa'da كبت maddesi (İbn Fâris)

الكاف والباء والتاء كلمة واحدة، وهي من الإذلال والصرف عن الشيء. يقال: كبت الله العدو يكبته، إذا صرفه وأذله. قال الله تعالى: {إن الذين يحادون الله ورسوله كبتوا كما كبت الذين من قبلهم} [المجادلة: 5] .

Kaynak: Mekâyîsü'l-Luğa, İbn Fâris, cilt 5, s. 152 — Şamile'de tam madde

Müfredât'da كبت maddesi (Râgıb el-İsfehânî)

الكبت: الرد بعنف وتذليل. قال تعالى: كبتوا كما كبت الذين من قبلهم [المجادلة/ 5] ، وقال: ليقطع طرفا من الذين كفروا أو يكبتهم فينقلبوا خائبين [آل عمران/ 127] .

Kaynak: Müfredât, Râgıb el-İsfehânî, cilt 1, s. 695 — Şamile'de tam madde

كبت kökünden türeyen kelimeler Kuran'da kaç kez geçer?

كُبِتَ (kubite) — tepelendikleri: 1 kez · كُبِتُوا۟ (kubitu) — tepeleneceklerdir: 1 kez · يَكْبِتَهُمْ (yekbitehum) — ve perişan etsin de: 1 kez

كبت kökü hangi ayetlerde geçer?