Mürselat Suresi 49. Ayet Meali
O esnada yalana sarılanlar için eyvah!

Mürselat 49. ayet farklı meallerde ne diyor?
Mürselat Suresi 49. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.
Şinasi Güneş meali: O esnada yalana sarılanlar için eyvah [1]!
Şinasi Güneş meali, dipnot 1: Sure, somut tasvirleri bir araç olarak kullanarak asıl darbeyi insanın kof egosuna, mal hırsına ve başıboşluk yanılgısına vurur. Soyut ve fıtri düzlemde anlatılmak istenenler şunlardır: Fıtri Tanışıklık ve Hakikat Akışı [Mürselât-‘Urf]: İnsanın zihnine ve vicdanına dışarıdan-içeriden ardı ardına akıp gelen hakikat dalgaları, insana yabancı bir şey değildir; fıtratın çok iyi tanıdığı o öz sestir…
Erhan Aktaş meali: O Gün, yalanlayanların vay haline!
Diyanet İşleri meali: O gün vay yalanlayanların haline!
Elmalılı Hamdi Yazır meali: Vay haline o gün yalan diyenlerin
Yaşar Nuri Öztürk meali: Vay haline o gün, yalanlayanların.
Ali Bulaç meali: O gün, yalanlayanların vay haline.
Ali Aydın meali: Yalanlayanların, o gün vay haline!
Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): O gün yalanlayanların vay haline!
Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): Vay haline o gün, yalanlayanların!
Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): O gün, (hakikatleri) yalan sayanların vay haline!
Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): O gün vay haline hakikati yalanlayanların!
Muhammed Esed meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): o Gün, vay haline hakikati yalanlayanların!
Mürselat 49. ayet Arapça metni ve okunuşu
وَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِلْمُكَذِّب۪ينَ
Okunuşu: Veylun yevmeizin lil mukezzibin.
Mürselat 49. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?
Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayet Şu‘be, Kālûn, Verş, Dûrî, Sûsî, Bezzî, Kunbul rivayetlerinde Hafs ile aynı okunur; okuma farkı yoktur (ayet numaralandırması rivayete göre değişebilir).
Rivayetler: Hafs ve Şu‘be (Âsım), Kālûn ve Verş (Nâfi‘), Dûrî ve Sûsî (Ebû Amr), Bezzî ve Kunbul (İbn Kesîr).