Necm Suresi 40. Ayet Meali
Ve gerçekten onun koşturması ileride görülecektir.

Necm 40. ayet farklı meallerde ne diyor?
Necm Suresi 40. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.
Şinasi Güneş meali: Ve gerçekten onun koşturması ileride görülecektir [1].
Şinasi Güneş meali, dipnot 1: İlişkili ayetler: 3:30, 17:13, 18:49, 78:40, 81:14, 82:5, 99:7-8.
Erhan Aktaş meali: Ve onun çalışması yakında görülecektir.
Diyanet İşleri meali: Şüphesiz onun çalışması ileride görülecektir.
Elmalılı Hamdi Yazır meali: Ve elbette sa'yi yarın görülecek
Yaşar Nuri Öztürk meali: Ve onun çalışıp didinmesi yakında görülecektir.
Ali Bulaç meali: Şüphesiz kendi emeği (veya çabası) görülecektir.
Ali Aydın meali: Yani çalışması ileride görülecektir.
İbrahim Esinler meali (kaynak: Şerefli Kur'an Meali): Ve ki yürümesi/ilerlemesi* onun** yakında*** görülecektir.
İbrahim Esinler meali, dipnot 1: Çabası.
İbrahim Esinler meali, dipnot 2: İnsanın.
İbrahim Esinler meali, dipnot 3: Sâat yaklaştı ve Ay yarıldı. MS 2292 yılının 17 Mayıs günü gerçekleşecek olan Güneş tutulmasıyla evrenin yırtılmış kısmı ışık hızında Güneş sistemimize gelecektir Rabbimin izniyle.
Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): Şüphesiz onun çalışması ileride görülecektir.
Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): Çalışması da mutlaka gösterilecektir.
Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): Ve çalışması da ileride görülecektir.
Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Ve elbet onun çabası, günü geldiğinde kesinlikle gözler önüne serilecektir.
Necm 40. ayet Arapça metni ve okunuşu
وَاَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرٰىۖ
Okunuşu: Ve enne sa'yehu sevfe yura.
Necm 40. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?
Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayet Şu‘be, Kālûn, Verş, Dûrî, Sûsî, Bezzî, Kunbul rivayetlerinde Hafs ile aynı okunur; okuma farkı yoktur (ayet numaralandırması rivayete göre değişebilir).
Rivayetler: Hafs ve Şu‘be (Âsım), Kālûn ve Verş (Nâfi‘), Dûrî ve Sûsî (Ebû Amr), Bezzî ve Kunbul (İbn Kesîr).