Hac Suresi 11. Ayet Meali

Hac 11. ayet farklı meallerde ne diyor?

Hac Suresi 11. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.

Şinasi Güneş meali: İnsanlardan kimileri de, Allah'a, kıyısından köşesinden kulluk eder. Ona bir hayır isabet ederse onunla tatmin olur. Onu ateşe atan, sıkıntıya sokan bir durum isabet ederse de, yüzü üstü dönüp, dünyada da, ahirette de kaybeder. İşte bu, açıkça kaybın ta kendisidir.

Erhan Aktaş meali: İnsanlardan bazıları da iş olsun diye Allah'a kulluk eder. Onun yararına bir şey olursa onunla mutlu olur, eğer bir fitneyle[1] karşı karşıya kalırsa hemen yönünü değiştirir. O dünyada da ahirette de kaybedendir. İşte o apaçık bir kayıptır.

Erhan Aktaş meali, dipnot 1: Sınavla: Baskıyla, zorlukla, zorbalıkla ve sıkıntıyla.

Diyanet İşleri meali: İnsanlardan öylesi de vardır ki, Allah'a kıyıdan kenardan kulluk eder. Eğer kendisine bir hayır dokunursa, gönlü onunla hoş olur. Şayet başına bir kötülük gelirse, gerisingeri (küfre) dönüverir. O dünyayı da kaybetmiştir, ahireti de. İşte bu apaçık ziyanın ta kendisidir.

Elmalılı Hamdi Yazır meali: Nastan kimi de Allaha kıyıdan kıyıya ıbadet eder, eğer kendisine bir hayır isabet ederse ona yatışır ve eğer bir mihnet isabet ederse yüz üstü dönüverir "dünyayı da ahireti de kaybetmiş" olur, işte husranı mübin odur

Yaşar Nuri Öztürk meali: İnsanlardan bazısı da Allah'a kıyıdan kıyıya ibadet eder. Kendisine bir hayır isabet ettiğinde, onunla tatmin bulup yatışır; kendisine bir fitne, bir deneme gelip çattığında yüzüstü geri dönüverir. Dünyada da kayba uğramıştır böylesi, ahirette de. Apaçık hüsranın ta kendisi işte budur.

Ali Bulaç meali: İnsanlardan kimi, Allah'a bir ucundan ibadet eder, eğer kendisine bir hayır dokunursa, bununla tatmin bulur ve eğer kendisine bir fitne isabet edecek olursa yüzü üstü dönüverir. O, dünyayı kaybetmiştir, ahireti de. İşte bu, apaçık bir kayıptır.

Ali Aydın meali: İnsanlardan kimi Allah’a (iman ile küfrün) sınırında kulluk eder. Kendisine bir hayır dokunursa buna pek tatmin olur, ama bir sınamaya uğrarsa gerisin geri (dinden yüz çevirir). O, dünyayı da, ahireti de kaybetmiştir. İşte apaçık hüsran budur. [1]

Ali Aydın meali, dipnot 1: Ayette bulunan ٍ“ َعََلَٰىٰ َحَْرٍْفalâ harfin” kelimesine meal yazarları tarafından “sınır, yön, kenar, kıyı, uç” anlamları verilmiştir. Arapça’da “harf” kelimesinin anlamlarından biri de bunlardır. Fakat ٍ“ َعََلَٰىٰ َحَْرٍْفalâ harfin” “kararsız, mütereddit, ikircikli” anlamında deyimsel bir ifadedir. Yani bu ifade, kulluğun-ibadetin Allah’a tam bir güven ve içselleştirilmiş bir inançla değil…

Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): İnsanlardan öylesi de vardır ki, Allah’a kıyıdan kenardan kulluk eder. Eğer kendisine bir hayır dokunursa, gönlü onunla hoş olur. Şâyet başına bir kötülük gelirse, gerisin geri (küfre) dönüverir. O dünyayı da kaybetmiştir, ahireti de. İşte bu apaçık ziyanın ta kendisidir.

Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): Kimi insanlar Allah’a bir (şeyin) kenarındaymış gibi ibadet eder. Eğer ona bir iyilik dokunursa, onunla tatmin olur. Eğer bir imtihana tabi tutularsa, yüz üstü döner. Dünya ve ahireti kaybeder. İşte apaçık hüsran budur.

Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): İnsanlardan kimi Allah'a yalnız bir yönden kulluk eder. Şöyle ki: Kendisine bir iyilik dokunursa buna pek memnun olur, bir de musibete uğrarsa çehresi değişir (dinden yüz çevirir). O, dünyasını da, ahiretini de kaybetmiştir. İşte bu, apaçık ziyanın ta kendisidir.

Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Yine insanlardan kimileri de vardır ki, Allah'a (iman ve küfrü birbirinden ayıran) sınırda kulluk eder; öyle ki, eğer kendisine bir iyilik dokunsa onunla tatmin olup sevinç duyar; fakat başına bir musibet gelse yüzüstü dönüverir; dünyayı da ahireti de kaybeder: nitekim telafisi en zor kayıp da budur.

Muhammed Esed meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Ve insanlardan kimi de vardır ki, Allah'a (imanla küfrün) sınır(ın)da kulluk eder; öyle ki, başına bir iyilik gelse, O'ndan hoşnut olur; ama başına sınayıcı bir güçlük gelse hemen bütünüyle yüz çevirir, ve böylece dünyayı da, ahireti de kaybeder; zaten, hiçbir şeyle kıyaslanamayan kayıp da gerçekte budur!

Hac 11. ayet Arapça metni ve okunuşu

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللّٰهَ عَلٰى حَرْفٍۚ فَاِنْ اَصَابَهُ خَيْرٌۨ اطْمَاَنَّ بِه۪ۚ وَاِنْ اَصَابَتْهُ فِتْنَةٌۨ انْقَلَبَ عَلٰى وَجْهِه۪۠ خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةَۜ ذٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُب۪ينُ

Okunuşu: Ve minen nasi men ya'budullahe ala harf, fe in asabehu hayrunıtmeenne bih, ve in asabethu fitnetuninkalebe ala vechihi, hasired dunya vel ahıreh, zalike huvel husranul mubin.

Hac 11. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?

Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayette 4 rivayet Hafs'tan farklı okur (yalnız yazım işareti farkları sayılmadı; "tecvit" diye işaretlenenler ses birleşmesi/idğam farkıdır). Akıl Kuran'da ayet kartındaki "Hafs" seçicisinden her rivayet ve mushaf yazımı (Medine, harekesiz Osmanî, Kûfî, imlâî) ayrı ayrı açılabilir.

Verş (Nâfi‘) rivayeti: فَإِنَ اَصَابَهُۥ (Hafs: فَإِنۡ أَصَابَهُۥ); وَإِنَ اَصَابَتْهُ (Hafs: وَإِنۡ أَصَابَتۡهُ); وَالَاخِرَةَۖ (Hafs: وَٱلۡأٓخِرَةَۚ)

Sûsî (Ebû Amr) rivayeti: وَاَلۡأٓخِرَةۚ (Hafs: وَٱلۡأٓخِرَةَۚ)

Bezzî (İbn Kesîr) rivayeti: أَصَابَتۡهُۥ (Hafs: أَصَابَتۡهُ)

Kunbul (İbn Kesîr) rivayeti: أَصَابَتۡهُۥ (Hafs: أَصَابَتۡهُ)

Hac 11. ayet hangi Arapça köklerden oluşur?

• نوس (nws) kökü — Sallanıp sarkmak, kıpırdamak
• عبد (Ebd) kökü — Birbirine zıt iki temel anlamı vardır: yumuşaklık ve boyun eğme ile sertlik ve kabalık
• حرف (Hrf) kökü — Bir şeyin kenarı, ucu
• صوب (Swb) kökü — Bir şeyin inip yerine oturması
• خير (xyr) kökü — Yönelmek ve meyletmek
• طمن (Tmn) kökü — Hemze eklenmiş bir kök olup yatışmak, sükûnet bulmak
• فتن (ftn) kökü — Sınamak ve denemek
• قلب (qlb) kökü — İki temel anlamı vardır: bir şeyin halis ve en değerli kısmı ve bir şeyi bir yönden öbür…
• وجه (wjh) kökü — Bir şeyin karşısında bulunmak
• خسر (xsr) kökü — Eksilme
• دنو (dnw) kökü — Yaklaşmak, yakın olmak
• اخر (Axr) kökü — Öne geçmenin karşıtı olan geride kalmak
• بين (byn) kökü — Uzaklaşıp açığa çıkmak