خسر (xsr) Kökü — Kuran'da Anlamı ve Ayetler
خسر (xsr) kökü Kuran'da 60 ayette, toplam 65 kez geçer. Temel anlamı: Eksilme temel anlamdır; husran, sermayenin azalmasıdır. Mal ve itibar kadar akıl, iman ve sevabı yitirmeyi de anlatır; teraziyi eksik tutmak da bu köktendir. Bu sayfada kökün Lisânü'l-Arab, Kitâbu'l-Ayn, Mekâyîsü'l-Luğa, Müfredât maddeleri künyeleriyle verilir.
خسر kökü ne anlama gelir?
Eksilme temel anlamdır; husran, sermayenin azalmasıdır. Mal ve itibar kadar akıl, iman ve sevabı yitirmeyi de anlatır; teraziyi eksik tutmak da bu köktendir.
خسر (xsr) kökü Kuran'da 60 ayette, toplam 65 kez geçer.
خسر kökünün sözlüklerde öne çıkan anlamları
Eksilme (Mekâyîsü'l-Luğa)
أصل واحد يدل على النقص
Sermayenin eksilmesi, zarar (Müfredât)
الخسر والخسران: انتقاص رأس المال
Akıl, iman ve sevap gibi manevi kazancı yitirmek (Müfredât)
وفي المقتنيات النفسية كالصحة والسلامة، والعقل والإيمان
Ticarette zarar eden (Kitâbu'l-Ayn)
والخاسر: الذي وضع في تجارته
Sapkınlık ve helak (Lisânü'l-Arab)
الضلال والهلاك
Tartıyı eksik tutmak (Mekâyîsü'l-Luğa)
خسرت الميزان واخسرته، إذا نقصته
Lisânü'l-Arab'da خسر maddesi (İbn Manzûr)
خسر: خَسِرَ خَسَرَ خَسْراً[[. قوله: [خسر خسراً إلخ] ترك مصدرين خسراً، بضم فسكون، وخسراً، بضمتين كما في القاموس]]. وخَسَراً وخُسْراناً وخَسَارَةً وخَسَاراً، فَهُوَ خاسِر وخَسِرٌ، كُلُّهُ: ضَلَّ. والخَسَار والخَسارة والخَيْسَرَى: الضَّلَالُ وَالْهَلَاكُ، وَالْيَاءُ فِيهِ زَائِدَةٌ. وَفِي التَّنْزِيلِ الْعَزِيزِ: وَالْعَصْرِ إِنَّ الْإِنْسانَ لَفِي خُسْرٍ؛ الْفَرَّاءُ: لَفِي عُقُوبَةٍ بِذَنْبِهِ وأَن يَخْسَر أَهله وَمَنْزِلَهُ فِي الْجَنَّةِ. وَقَالَ عَزَّ وَجَلَّ: خَسِرَ الدُّنْيا وَالْآخِرَةَ ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ. / وَفِي الْحَدِيثِ: / لَيْسَ مِنَ مُؤْمِنٍ وَلَا كَافِرٍ إِلا وَلَهُ مَنْزِلٌ فِي الْجَنَّةِ وأَهل وأَزواج، فَمَنْ أَسلم سَعِدَ وَصَارَ إِلى مَنْزِلِهِ، وَمَنْ كَفَرَ صَارَ مَنْزِلُهُ وأَزواجه إِلى مَنْ أَسلم وَسَعِدَ، وَذَلِكَ قَوْلُهُ: الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ؛ يَقُولُ: يَرِثُونَ مَنَازِلَ الْكُفَّارِ، وَهُوَ قَوْلُهُ: الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَأَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ*؛ يَقُولُ: أَهلكوهما؛ الْفَرَّاءُ: يَقُولُ غَبِنُوهما. ابْنُ الأَعرابي: الْخَاسِرُ الَّذِي ذَهَبَ مَالُهُ وَعَقْلُهُ أَي خَسِرَهُمَا. وخَسِرَ التَّاجِرُ: وُضِعَ فِي تِجَارَتِهِ أَو غَبِنَ، والأَوّل هُوَ الأَصل. وأَخْسَرَ الرجلُ إِذا وَافَقَ خُسْراً فِي تِجَارَتِهِ. وَقَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ: قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا؛ قَالَ الأَخفش: وَاحِدُهُمُ الأَخْسَرُ مِثْلُ الأَكْبَرِ. وَقَوْلُهُ تَعَالَى: فَما تَزِيدُونَنِي غَيْرَ تَخْسِيرٍ؛ ابْنُ الأَعرابي: أَي غَيْرَ إِبعاد مِنَ الْخَيْرِ أَي غَيْرَ تَخْسِيرٍ لَكُمْ لَا لِي. وَرَجُلٌ خَيْسَرَى: خاسِرٌ، وَفِي بَعْضِ الأَسجاع: بفِيهِ البَرَى، وحُمَّى خَيْبَرَى، وشَرُّ مَا يُرَى، فإِنه خَيْسَرَى؛ وَقِيلَ: أَراد خَيْسَرٌ فَزَادَ للإِتباع؛ وَقِيلَ: لَا يُقَالُ خَيْسَرَى إِلا فِي هَذَا السَّجْعِ؛ وَفِي حَدِيثِ عُمَرَ ذُكِرَ الخَيْسَرَى، وَهُوَ الَّذِي لَا يُجِيبُ إِلى الطَّعَامِ لِئَلَّا يَحْتَاجُ إِلى المكافأَة، وَهُوَ مِنَ الخَسَارِ. والخَسْرُ والخُسْرانُ: النَّقْصُ، وَهُوَ مِثْلُ الفَرْقِ والفُرْقانِ، خَسِرَ يَخْسَرُ[[. قوله: [خسر يخسر] من باب فرح، وقوله وخسرت الشيء إلخ من باب ضرب، كما في القاموس]]. خُسْراناً وخَسَرْتُ الشيءَ، بِالْفَتْحِ، وأَخْسَرْتُه: نَقَصْتُه. وخَسَرَ الوَزْنَ والكيلَ خَسْراً وأَخْسَرَهُ: نَقَصَهُ. وَيُقَالُ: كِلْتُه ووَزَنْتُه فأَخْسَرْته أَي نَقَصْتُهُ. قَالَ اللَّهُ تَعَالَى: وَإِذا كالُوهُمْ أَوْ وَزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ؛ الزَّجَّاجُ: أَي يَنْقُصُون فِي الْكَيْلِ وَالْوَزْنِ. قَالَ: وَيَجُوزُ فِي اللُّغَةِ يَخْسِرُون، تَقُولُ: أَخْسَرْتُ الميزانَ وخَسَرْتُه، قَالَ: وَلَا أَعلم أَحداً قرأَ يَخْسِرُونَ. أَبو عَمْرٍو: الْخَاسِرُ الَّذِي يُنْقِصُ الْمِكْيَالَ وَالْمِيزَانَ إِذا أَعطى، وَيَسْتَزِيدُ إِذا أَخذ. ابْنُ الأَعرابي: خَسَرَ إِذا نَقَصَ مِيزَانًا أَو غَيْرَهُ، وخَسِرَ إِذا هَلَكَ. أَبو عُبَيْدٍ: خَسَرْتُ الْمِيزَانَ وأَخْسَرْتُه أَي نَقَصْتُهُ. اللَّيْثُ: الخاسِرُ الَّذِي وُضِعَ فِي تِجَارَتِهِ، وَمَصْدَرُهُ الخَسَارَةُ والخَسْرُ، وَيُقَالُ: خَسِرَتْ تِجَارَتُهُ أَي خَسِرَ فِيهَا، ورَبِحَتْ أَي رَبِحَ فِيهَا. وصَفْقَةٌ خَاسِرَةٌ: غَيْرُ رَابِحَةٍ، وكَرَّةٌ خَاسِرَةٌ: غَيْرُ نَافِعَةٍ. وَفِي التَّهْذِيبِ: وصَفَقَ صَفْقَةً خاسِرَةً أَي غَيْرَ مُرْبِحَةٍ، وكَرَّ كَرَّةً خاسِرَةً أَي غَيْرَ نَافِعَةٍ. وَفِي التَّنْزِيلِ: تِلْكَ إِذاً كَرَّةٌ خاسِرَةٌ. / وقوله عزل وَجَلَّ: وَخَسِرَ هُنالِكَ الْمُبْطِلُونَ. / وَخَسِرَ هُنالِكَ الْكافِرُونَ؛ الْمَعْنَى: تَبَيَّنَ لَهُمْ خُسْرانُهم لَمَّا رأَوا الْعَذَابَ وإِلَّا فَهُمْ كَانُوا خَاسِرِينَ فِي كُلِّ وَقْتٍ. والتَّخْسِيرُ: الإِهلاك. والخَنَاسِيرُ: الهُلَّاكُ، وَلَا وَاحِدَ لَهُ؛ قَالَ كَعْبُ بْنُ زُهَيْرٍ: / إِذا مَا نُتِجْنا أَرْبَعاً عامَ كَفْأَةٍ، ... بَغَاها خَنَاسِيراً، فأَهْلَكَ أَرْبَعا / وَفِي بَغَاهَا ضَمِيرٌ مِنَ الجَدِّ هُوَ الْفَاعِلُ، يَقُولُ: إِنه شَقِيُّ الجَدِّ إِذا نُتِجَتْ أَربعٌ مِنْ إِبله أَربعَةَ أَولادٍ هَلَكَتْ مِنْ إِبله الكِبار أَربع غَيْرُ هَذِهِ، فَيَكُونُ مَا هَلَكَ أَكثر مِمَّا أَصاب.
Kaynak: Lisânü'l-Arab, İbn Manzûr, cilt 4, s. 238 — Şamile'de tam madde
Kitâbu'l-Ayn'da خسر maddesi (Halîl b. Ahmed)
الخسر: النقصان، والخسران كذلك، والفعل: خسر يخسر خسرانا. والخاسر: الذي وضع في تجارته، ومصدره: الخسارة والخسر. كلته ووزنته فأخسرته، أي: نقصته. وقوله [جل وعز] : وكان عاقبة أمرها خسرا 1 ، أي: نقصا. وصفقة خاسرة، أي: غير مربحة
Kaynak: Kitâbu'l-Ayn, Halîl b. Ahmed, cilt 4, s. 195 — Şamile'de tam madde
Mekâyîsü'l-Luğa'da خسر maddesi (İbn Fâris)
الخاء والسين والراء أصل واحد يدل على النقص. فمن ذلك الخسر والخسران، كالكفر والكفران، والفرق والفرقان. ويقال خسرت الميزان واخسرته، إذا نقصته. والله أعلم.
Kaynak: Mekâyîsü'l-Luğa, İbn Fâris, cilt 2, s. 182 — Şamile'de tam madde
Müfredât'da خسر maddesi (Râgıb el-İsfehânî)
الخسر والخسران: انتقاص رأس المال، وينسب ذلك إلى الإنسان، فيقال: خسر فلان، وإلى الفعل فيقال: خسرت تجارته، قال تعالى: تلك إذا كرة خاسرة [النازعات/ 12] ، ويستعمل ذلك في المقتنيات الخارجة كالمال والجاه في الدنيا وهو الأكثر، وفي المقتنيات النفسية كالصحة والسلامة، والعقل والإيمان، والثواب، وهو الذي جعله الله تعالى الخسران المبين، وقال: الذين خسروا أنفسهم وأهليهم يوم القيامة ألا ذلك هو الخسران المبين [الزمر/ 15] ، وقوله: ومن يكفر به فأولئك هم الخاسرون [البقرة/ 121] ، وقوله: الذين ينقضون عهد الله من بعد ميثاقه- إلى- أولئك هم الخاسرون [البقرة/ 27] ، وقوله: فطوعت له نفسه قتل أخيه فقتله فأصبح من الخاسرين [المائدة/ 30] ، وقوله: وأقيموا الوزن بالقسط ولا تخسروا الميزان [الرحمن/ 9] ، يجوز أن يكون إشارة إلى تحري العدالة في الوزن، وترك الحيف فيما يتعاطاه في الوزن، ويجوز أن يكون ذلك إشارة إلى تعاطي ما لا يكون به ميزانه في القيامة خاسرا، فيكون ممن قال فيه: ومن خفت موازينه [الأعراف/ 9] ، وكلا المعنيين يتلازمان، وكل خسران ذكره الله تعالى في القرآن فهو على هذا المعنى الأخير، دون الخسران المتعلق بالمقتنيات الدنيوية والتجارات البشرية.
Kaynak: Müfredât, Râgıb el-İsfehânî, cilt 1, s. 281 — Şamile'de tam madde
خسر kökünden türeyen kelimeler Kuran'da kaç kez geçer?
ٱلْخَـٰسِرِينَ (l-hasirine) — ziyana uğrayanlar-: 13 kez · ٱلْخَـٰسِرُونَ (l-hasirune) — ziyana uğrayanlar: 11 kez · خَسِرُوٓا۟ (hasiru) — ziyana sokan(lar): 8 kez · خَسِرَ (hasira) — o kaybetmiştir: 5 kez · خَـٰسِرِينَ (hasirine) — kaybedenlere: 5 kez · خَسَارًۭا (hasaran) — ziyan: 3 kez · لَّخَـٰسِرُونَ (lehasirune) — mutlaka ziyana uğrayanlarsınız: 3 kez · ٱلْأَخْسَرُونَ (l-ehserune) — en fazla zararlı çıkanlardır: 2 kez · ٱلْخُسْرَانُ (l-husranu) — bir ziyandır: 2 kez · وَخَسِرَ (ve hasira) — ve hüsrana uğrarlar: 2 kez · ٱلْأَخْسَرِينَ (l-ehserine) — hüsrana: 1 kez · ٱلْمُخْسِرِينَ (l-muhsirine) — eksiltenler-: 1 kez · بِٱلْأَخْسَرِينَ (bil-ehserine) — en çok ziyana uğrayanları: 1 kez · تُخْسِرُوا۟ (tuhsiru) — eksiklik yapmayın: 1 kez · تَخْسِيرٍۢ (tehsirin) — kaybımı artırmaktan: 1 kez · خَاسِرَةٌۭ (hasiratun) — ziyanlı: 1 kez · خُسْرٍ (husrin) — ziyan: 1 kez · خُسْرًا (husran) — bir ziyan: 1 kez · خُسْرَانًۭا (husranen) — bir ziyanla: 1 kez · يَخْسَرُ (yehseru) — hüsrana uğrayacaktır: 1 kez
خسر kökü hangi ayetlerde geçer?
- Bakara Suresi 27. ayet — O kimseler misâklerinden sonra Allah'ın ahdini bozarlar. Allah'ın bağlı kalınmasını istediği şeyle bağlarını koparırlar…
- Bakara Suresi 64. ayet — Yine de yüz çevirdiniz. Eğer Allah'ın iyiliği ve merhameti olmasaydı elbette kaybedenlerden olurdunuz.
- Bakara Suresi 121. ayet — Kendilerine Kitâp verdiğimiz kimseler, ona uymak için gereği gibi okurlar. İşte bunlar ona Îmân Edenlerdir. Îmân…
- Ali İmran Suresi 85. ayet — Kim İslâm'dan başka bir din seçerse, bilsin ki o din ondan asla kabul edilmeyecektir ve o Âhiret'te hüsrana…
- Ali İmran Suresi 149. ayet — Ey Îmân Edenler! Eğer Kâfirlere uyarsanız, sizi, topuklarınız üzerinde gerisin geriye döndürürler de hüsrana…
- Nisa Suresi 119. ayet — "Mutlaka onları saptırıp, asılsız kuruntulara daldıracağım; onlara buyuracağım, davarların kulaklarını yaracaklar…
- Maide Suresi 5. ayet — Bugün size, temiz şeyler helâl kılındı. Ve Kitâp verilenlerin yiyecekleri size, sizin yiyecekleriniz de onlara…
- Maide Suresi 21. ayet — Mûsâ, "Ey kavmim! Allah'ın, sizin için yazdığı, kutsal topraklara girin. Gerisin geri dönmeyin. Yoksa ters yüz olarak…
- Maide Suresi 30. ayet — Nefsi kardeşini isteyerek öldürmesini kolaylaştırdı. O da onu öldürdü. Böylece hüsrana uğrayanlardan oldu.
- Maide Suresi 53. ayet — Îmân Edenler şöyle derler: "Bütün yeminleri ile senin yanında olacaklarına dair Allah'a yemin edenler bunlar mı?" İşte…
- Enam Suresi 12. ayet — De ki: "Gökte ve yerde olan şeyler kimindir?" De ki: "Rahmeti Kendi üzerine yazan Allah'ındır." O, gerçekleşeceği kesin…
- Enam Suresi 20. ayet — Kendilerine Kitâp verdiklerimiz, onu çocuklarını tanır gibi tanırlar. O kimseler, kendi nefislerine hüsran ettiler…
- Enam Suresi 31. ayet — Allah ile karşılaşmayı yalan sayanlar, gerçekten hüsrana uğramışlardır. Nihâyet o Sa'at ansızın gelip çatınca…
- Enam Suresi 140. ayet — Bir bilgiye dayanmadan, akılsızca çocuklarını öldürenler ve Allah'ın rızık olarak verdiklerini, Allah adına iftira…
- Araf Suresi 9. ayet — Kimin de tartısı hafif gelirse, işte onlar, âyetlerimize haksızlık etmelerinden dolayı kendilerine yazık edenlerdir.
- Araf Suresi 23. ayet — "Ey Rabb'imiz! Biz, kendimize zûlmettik. Eğer bizi bağışlamaz ve merhamet etmezsen hüsrana uğrayanlardan oluruz."…
- Araf Suresi 53. ayet — Onun verdiği haberin gerçekleşmesini mi bekliyorlar? Onun haberinin gerçekleştiği gün, daha önce onu unutmuş olanlar…
- Araf Suresi 90. ayet — Halkından Kâfir meleler: "Eğer Şu'ayb'e uyarsanız kaybedenlerden olursunuz." dediler.
- Araf Suresi 92. ayet — Şu'ayb'ı yalanlayanlar, sanki orada hiç yaşamamışlar gibi yok oldular. Asıl kaybedenler Şu'ayb'ı yalanlayanlar oldu.
- Araf Suresi 99. ayet
- Araf Suresi 149. ayet
- Araf Suresi 178. ayet
- Enfal Suresi 37. ayet
- Tevbe Suresi 69. ayet
- Yunus Suresi 45. ayet
- Yunus Suresi 95. ayet
- Hud Suresi 21. ayet
- Hud Suresi 22. ayet
- Hud Suresi 47. ayet
- Hud Suresi 63. ayet
- Yusuf Suresi 14. ayet
- Nahl Suresi 109. ayet
- İsra Suresi 82. ayet
- Kehf Suresi 103. ayet
- Enbiya Suresi 70. ayet
- Hac Suresi 11. ayet
- Müminun Suresi 34. ayet
- Müminun Suresi 103. ayet
- Şuara Suresi 181. ayet
- Neml Suresi 5. ayet
- Ankebut Suresi 52. ayet
- Fatır Suresi 39. ayet
- Zümer Suresi 15. ayet
- Zümer Suresi 63. ayet
- Zümer Suresi 65. ayet
- Mümin Suresi 78. ayet
- Mümin Suresi 85. ayet
- Fussilet Suresi 23. ayet
- Fussilet Suresi 25. ayet
- Şura Suresi 45. ayet
- Casiye Suresi 27. ayet
- Ahkaf Suresi 18. ayet
- Rahman Suresi 9. ayet
- Mücadele Suresi 19. ayet
- Münafikun Suresi 9. ayet
- Talak Suresi 9. ayet
- Nuh Suresi 21. ayet
- Naziat Suresi 12. ayet
- Mutaffifin Suresi 3. ayet
- Asr Suresi 2. ayet