Akıl Kuran (akilkuran.com)

وصد (wSd) Kökü — Kuran'da Anlamı ve Ayetler

وصد (wSd) kökü Kuran'da 3 ayette, toplam 3 kez geçer. Temel anlamı: Bir şeyi bir şeye katıp kapatmak temel anlamdır; kapıyı kapamak, üstüne kapanmış (mû'sada) olmak bundan doğar. Evin önü ve eşiği (vasîd) de bu köktendir. Bu sayfada kökün Lisânü'l-Arab maddeleri künyeleriyle verilir.

Anlam: Bir şeyi bir şeye katıp kapatmak temel anlamdır; kapıyı kapamak, üstüne kapanmış (mû'sada) olmak bundan doğar. Evin önü ve eşiği (vasîd) de bu köktendir. • Kuran'da 3 ayette, toplam 3 kez geçer. • Kehf 18:18 — Uykuda oldukları halde sen onları uyanık sanırsın. Ve biz onları sağ yanlarına ve sol yanlarına çeviririz. Köpekleri de avluda ön… • Beled 90:20 — Onlara, üzerlerine kapıları kapatılmış bir ateş vardır. • Hümeze 104:8 — Kuşkusuz o, onların üzerine kapatılmıştır.

وصد kökü ne anlama gelir?

Bir şeyi bir şeye katıp kapatmak temel anlamdır; kapıyı kapamak, üstüne kapanmış (mû'sada) olmak bundan doğar. Evin önü ve eşiği (vasîd) de bu köktendir.

وصد (wSd) kökü Kuran'da 3 ayette, toplam 3 kez geçer.

وصد kökünün sözlüklerde öne çıkan anlamları

Bir şeyi bir şeye katmak (Mekâyîsü'l-Luğa)

أصل يدل على ضم شيء إلى شيء

Kapıyı kapamak (Mekâyîsü'l-Luğa)

وأوصدت الباب: أغلقته

Kapatıp sıkıca sağlamlaştırmak (Müfredât)

أي: أطبقته وأحكمته

Evin önü; kapı (Kitâbu'l-Ayn)

الوصيد: فناء البيت، والوصيد الباب

Dağda mal için taştan ağıl (Lisânü'l-Arab)

بيت يتخذ من الحجارة للمال في الجبال

Lisânü'l-Arab'da وصد maddesi (İbn Manzûr)

وصد: الوَصِيدُ: فِناءُ الدَّارِ وَالْبَيْتِ. قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ: وَكَلْبُهُمْ باسِطٌ ذِراعَيْهِ بِالْوَصِيدِ؛ قَالَ الْفَرَّاءُ: الوَصِيدُ والأَصيدُ لُغَتَانِ مِثْلُ الوِكافِ والإِكافِ وَهُمَا الفِناءُ، قَالَ: قَالَ ذَلِكَ يُونُسُ والأَخفش. والوَصِيدةُ: بيتٌ يُتخذ مِنَ الْحِجَارَةِ لِلْمَالِ فِي الْجِبَالِ. والوِصادُ: المُطْبَقُ. وأَوْصَدَ البابَ وآصَدَه: أَغْلَقَه، فَهُوَ مُوصَدٌ، مِثْلُ أَوجَعَه، فَهُوَ موجَع. وَفِي حَدِيثِ أَصحاب الْغَارِ: فَوَقَعَ الْجَبَلُ عَلَى بَابِ الكَف فأَوْصَدَه / أَي سَدَّه، مِنْ أَوْصَدْت الْبَابَ إِذا أَغلَقْتَه، وَيُرْوَى: فأَوْطَدَه، بِالطَّاءِ، وسيأْتي ذِكْرُهُ. وأَوصَد القِدْرَ: أَطْبَقَها، وَالِاسْمُ مِنْهُمَا جَمِيعًا الوِصادُ؛ حَكَاهُ اللِّحْيَانِيُّ. وَقَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ: إِنَّها عَلَيْهِمْ مُؤْصَدَةٌ، وَقُرِئَ مُوصَدة، بِغَيْرِ هَمْزٍ. قَالَ أَبو عُبَيْدَةَ: آصَدْتُ وأَوْصَدْتُ إِذا أَطْبَقْتَ، وَمَعْنَى مُؤْصَدةٌ أَي مُطْبَقَةٌ عَلَيْهِمْ. وَقَالَ اللَّيْثُ: الإِصادُ والأَصِيدُ هُمَا بِمَنْزِلَةِ المُطْبَق. يُقَالُ: أَطْبَقَ عَلَيْهِمُ الإِصادَ والوِصادَ والأَصِيدةُ. والوَصِيدة كالحظيرةِ تُتَّخَذُ لِلْمَالِ إِلا أَنها مِنَ الْحِجَارَةِ والحَظِيرةُ مِنَ الغِصنَة. تَقُولُ مِنْهُ: اسْتَوْصَدْتُ فِي الْجَبَلِ إِذا اتَّخَذْتَ الوَصيدة. والمُوَصَّدُ: الخِدْرُ؛ أَنشد ثَعْلَبٌ: / وعُلِّقْتُ لَيْلَى، وهْيَ ذاتُ مُوَصَّدٍ، ... وَلَمْ يَبْدُ لِلأَتْرابِ مِن ثَدْيِها حَجْمُ / وَوَصَدَ النَّسَّاجُ بعضَ الخَيْطِ فِي بَعْضٍ وَصْداً وَوَصَّدَه: أَدْخَلَ اللُّحْمَةَ في السَّدَى. الوصَّادُ: الحائِكُ. وَفِي النَّوَادِرِ: وَصَدْتُ بِالْمَكَانِ أَصِدُ ووَتَدْتُ أَتِدُ إِذا ثَبَتَّ. وَيُقَالُ: وَصَدَ الشيءُ ووَصَبَ أَي ثَبَتَ، فَهُوَ واصِدٌ ووَاصِبٌ، وَمِثْلُهُ الصَّيْهَدُ. والصَّيْهَبُ: الحرُّ الشديدُ. والوصيدُ: النباتُ المتقاربُ الأُصولِ. ووَصَّدَه: أَغراه؛ وأَوصَدَ الْكَلْبَ بالصَّيْدِ كَذَلِكَ. والتوصِيدُ: التحذيرُ؛ وَقَوْلُهُ أَنشده يَعْقُوبُ: / ومُرْهَقٍ سالَ إِمْتاعاً بِوَصْدتِه، ... لَمْ يَسْتَعِنْ، وحَوامِي المَوْتِ تَغْشاه / قَالَ ابْنُ سِيدَهْ: لَمْ يُفَسِّرْهُ. قَالَ: وَعِنْدِي أَنه إِنما عَنَى به خُبْتَه سَراوِيله، أَو غَيْرَ ذَلِكَ مِنْهَا، وَقَوْلُهُ لَمْ يَسْتَعِنْ أَي لَمْ يَحْلِق عانتَه.

Kaynak: Lisânü'l-Arab, İbn Manzûr

وصد kökünden türeyen kelimeler Kuran'da kaç kez geçer?

بِٱلْوَصِيدِ ۚ (bil-vesidi) — girişte: 1 kez · مُّؤْصَدَةٌۢ (mu'sadetun) — üzerlerine kilitlenmiş: 1 kez · مُّؤْصَدَةٌۭ (mu'sadetun) — kapatılıp kilitlenecektir: 1 kez

وصد kökü hangi ayetlerde geçer?