Enam Suresi 139. Ayet Meali

Enam 139. ayet farklı meallerde ne diyor?

Enam Suresi 139. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.

Şinasi Güneş meali: ''Bu etinden ve sütünden yararlanılan hayvanların karınlarındaki erkeklerimize özeldir ve eşlerimize haram kılınmıştır. Şayet o ölü olursa, onlar ona ortaktır.'' dediler. Onların nitelemelerini cezalandıracaktır. Şüphesiz O, adaleti sağlayan en doğru hükümleri verendir, bilgedir.

Erhan Aktaş meali: "Bu davarların karınlarında bulunanlar yalnızca erkeklerimize ait olup, kadınlarımıza haram kılınmıştır. Eğer ölü doğarsa o zaman herkes onda ortaktır." dediler. Bu nitelendirmelerinin cezasını görecekler. O, En İyi Hüküm Veren'dir, Her Şeyi Bilen'dir.

Diyanet İşleri meali: Bir de dediler ki: "Şu hayvanların karınlarındaki yavrular (canlı olursa) sırf erkeklerimize aittir. Karılarımıza ise haramdır." Eğer ölü olursa, o vakit onda hepsi ortaktırlar. Allah, onların bu tür nitelemelerinin cezasını verecektir. Şüphesiz O, hüküm ve hikmet sahibidir, hakkıyla bilendir.

Elmalılı Hamdi Yazır meali: Bir de "şu en'amın karınlarındaki yavrular sırf erkeklerimizin, kadınlarımıza ise haram, eğer ölü doğarsa o vakıt onda hepsi ortak" dediler, Allah onlara isnadlarının cezasını yakında verecek, her halde o hakimdir, alimdir

Yaşar Nuri Öztürk meali: Şunu da söylediler: "Şu hayvanların karınlarındakiler erkeklerimize özgülenmiştir; kadınlarımıza haramdır. Yavru ölü doğarsa kadın-erkek hepsi onda hak sahibidir." Bu nitelendirmeleri yüzünden Allah cezalarını verecektir. Hakim'dir O, Alim'dir.

Ali Bulaç meali: Bir de dediler ki: "Bu hayvanların karınlarında olan, yalnızca bizim erkeklerimize aittir, eşlerimize ise haramdır. Eğer o, ölü doğarsa onlar da bunda ortaktırlar." Allah, (bu) düzmelerinin cezasını verecektir. Şüphesiz O, hüküm sahibi olandır, bilendir.

Ali Aydın meali: Yine dediler ki: “Şu hayvanların karınlarında olanlar yalnız erkeklerimize aittir, kadınlarımıza ise haram kılınmıştır. Şayet (yavru) ölü doğarsa, o zaman (kadın erkek) hepsi onda ortaktır.” Allah bu değerlendirmelerinin cezasını verecektir. Şüphesiz ki O hikmet sahibidir, hakkıyla bilendir.

Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): Bir de: "Bu hayvanların karınlarındakiler ise sadece erkeklerimiz içindir. Kadınlarımıza haramdır, ama eğer ölü doğarlarsa hepsi bunu yemekte ortaktır." derler. Allah, onların bu vasıflarının cezasını yakında verecektir. Şüphesiz Rabbin hikmet sahibidir, her şeyi hakkıyla bilendir.

Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): Bu hayvanların karınlarındakiler sadece erkeklerimiz içindir. Karılarımıza haramdır, ama eğer ölü (doğar) ise hepsi bunu (yemekte) ortaktır, derler. Onlara bu vasıflarının cezasını yakında verecektir. Şüphesiz Rabbin hikmet sahibidir, her şeyi bilendir.

Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): Dediler ki: «Şu hayvanların karınlarında olanlar yalnız erkeklerimize aittir, kadınlarımıza ise haram kılınmıştır. Şayet (yavru) ölü doğarsa, o zaman (kadın erkek) hepsi onda ortaktır.» Allah bu değerlendirmelerinin cezasını verecektir. Şüphesiz ki O hikmet sahibidir, hakkıyla bilendir.

Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Yine onlar şu (çarpık) iddiada bulundular: "Şu hayvanların karnında olan yavrular canlı doğarsa yalnızca erkeklerimize ait olup kadınılarımıza yasaklanmıştır; ama ölü doğarsa, hepsi de ona ortak olacaklardır." Allah onları bu tür isnatlarından dolayı cezalandıracaktır: Çünkü O her hükmünde tam isabet kaydeder, tarifsiz bir bilgiyle bilir.

Muhammed Esed meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Ve onlar, "Şu hayvanların karnında olan her şey bizim erkeklerimize tahsis edilmiş, kadınlarımıza ise yasaklanmıştır: ama eğer ölü doğarsa o zaman her iki taraf da ondan paylarını alabilir" derler. (Allah,) onları (Kendisine haksız yere) isnat ettiklerinden dolayı cezalandıracaktır: Unutmayın ki O, hikmet sahibidir, her şeyi bilendir.

Enam 139. ayet Arapça metni ve okunuşu

وَقَالُوا مَا ف۪ي بُطُونِ هٰذِهِ الْاَنْعَامِ خَالِصَةٌ لِذُكُورِنَا وَمُحَرَّمٌ عَلٰٓى اَزْوَاجِنَاۚ وَاِنْ يَكُنْ مَيْتَةً فَهُمْ ف۪يهِ شُرَكَٓاءُۜ سَيَجْز۪يهِمْ وَصْفَهُمْۜ اِنَّهُ حَك۪يمٌ عَل۪يمٌ

Okunuşu: Ve kalu ma fi butuni hazihil en'ami halisatun li zukurina ve muharremun ala ezvacina, ve in yekun meyteten fe hum fihi şurekau, se yeczihim vasfehum, innehu hakimun alim.

Enam 139. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?

Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayette 4 rivayet Hafs'tan farklı okur (yalnız yazım işareti farkları sayılmadı; "tecvit" diye işaretlenenler ses birleşmesi/idğam farkıdır). Akıl Kuran'da ayet kartındaki "Hafs" seçicisinden her rivayet ve mushaf yazımı (Medine, harekesiz Osmanî, Kûfî, imlâî) ayrı ayrı açılabilir.

Şu‘be (Âsım) rivayeti: تَكُن (Hafs: يَكُن)

Verş (Nâfi‘) rivayeti: اِ۬لَانْعَٰمِ (Hafs: ٱلۡأَنۡعَٰمِ); وَصْفَهُمُۥٓۖ (Hafs: وَصۡفَهُمۡۚ)

Bezzî (İbn Kesîr) rivayeti: مَّيۡتَةٞ فَهُمُۥ فِيهِۦ (Hafs: مَّيۡتَةٗ فَهُمۡ فِيهِ); سَيَجۡزِيهِمُۥ وَصۡفَهُمُۥۚ (Hafs: سَيَجۡزِيهِمۡ وَصۡفَهُمۡۚ)

Kunbul (İbn Kesîr) rivayeti: مَّيۡتَةٞ فَهُمُۥ فِيهِۦ (Hafs: مَّيۡتَةٗ فَهُمۡ فِيهِ); سَيَجۡزِيهِمُۥ وَصۡفَهُمُۥۚ (Hafs: سَيَجۡزِيهِمۡ وَصۡفَهُمۡۚ)

Enam 139. ayet hangi Arapça köklerden oluşur?

• قول (qwl) kökü — Söylemek, dille ifade etmek
• بطن (bTn) kökü — Bir şeyin iç ve beri yüzü
• نعم (nEm) kökü — Bolluk, rahat ve iyi bir yaşam
• خلص (xlS) kökü — Bir şeyi arındırıp ayıklamak
• ذكر (pkr) kökü — İki temel anlamı vardır: erkek (dişinin karşıtı) ve bir şeyi akılda tutmak, unutmamak
• حرم (Hrm) kökü — Men etmek ve sıkı tutmak
• زوج (zwj) kökü — Temel anlamı bir şeyin bir başkasıyla yan yana gelmesidir (eşleşme)
• كون (kwn) kökü — Bir şeyin geçmişte ya da şimdi meydana geldiğini bildirmek
• موت (mwt) kökü — Bir şeyden gücün gitmesi
• شرك ($rk) kökü — İki temel anlamı vardır: bir şeyi tek başına tutmayıp ortak olmak ve uzanıp doğru gitmek
• جزي (jzy) kökü — Bir şeyin başka bir şeyin yerini tutup ona denk gelmesi
• وصف (wSf) kökü — Bir şeyi süsüyle ve özellikleriyle anlatmak
• حكم (Hkm) kökü — Engellemek
• علم (Elm) kökü — Bir şeyi ötekilerden ayıran iz ve işaret