Akıl Kuran (akilkuran.com)

وصف (wSf) Kökü — Kuran'da Anlamı ve Ayetler

وصف (wSf) kökü Kuran'da 14 ayette, toplam 14 kez geçer. Temel anlamı: Bir şeyi süsüyle ve özellikleriyle anlatmak temel anlamdır; sıfat, şeyin üzerindeki kalıcı belirtidir. Hizmetçi (vasîf) ve hayvanın iyi yürümesi de buradandır. Bu sayfada kökün Lisânü'l-Arab maddeleri künyeleriyle verilir.

Anlam: Bir şeyi süsüyle ve özellikleriyle anlatmak temel anlamdır; sıfat, şeyin üzerindeki kalıcı belirtidir. Hizmetçi (vasîf) ve hayvanın iyi yürümesi de buradandır. • Kuran'da 14 ayette, toplam 14 kez geçer. • Enam 6:100 — Cinnleri Allah'a ortak koştular. Oysa onları da O yaratmıştır. Bir bilgiye dayanmadan Ona oğullar ve kızlar isnat ettiler! O, onların… • Enam 6:139 — "Bu davarların karınlarında bulunanlar yalnızca erkeklerimize ait olup, kadınlarımıza harâm kılınmıştır. Eğer ölü doğarsa o zaman herkes… • Yusuf 12:18 — Yalandan kan sürülmüş gömleğini getirdiler. Dedi ki: "Nefisleriniz size bir iş yaptırdı. Anlattığınız şeye karşı yapabileceğim şey, güzelce… • Yusuf 12:77 — "Eğer o çalmışsa, zaten daha önce kardeşi de çalmıştı." dediler. Yûsuf, içinden geçeni onlara açmadı. Kendi kendine, "Asıl kötü olan… • Nahl 16:62 — Onlar, hoşlanmadıkları şeyleri Allah'a ait kılarlar. Dilleri en iyinin kendilerine ait olduğu yalanını söyler durur. Ateş onlara aittir… • Nahl 16:116 — Kendi yalanlarınızı, Allah'a dayandırarak, dilinize geldiği gibi yalan yanlış, "Şu helâldir, şu harâmdır." demeyin. Uydurduğu yalanı… • Enbiya 21:18 — Aksine, Biz; Hakk'ı, Bâtıl'a karşı ortaya koyarız da onu mahveder. Böylece Bâtıl yok olur. Nitelediğiniz şeylerden dolayı size yazıklar… • Enbiya 21:22 — Eğer ikisinde de Allah'tan başka ilâhlar olsaydı, ikisi de kesinlikle fesâda uğrardı. Arşın Rabb'i olan Allah, onların niteledikleri… • Enbiya 21:112 — Dedi ki: "Rabb'im! Aramızda Hakk ile hükmet. Ve Rabb'imiz sizin yakıştırmalarınıza karşı yardım istenecek Rahmân'dır." • Müminun 23:91 — Allah, çocuk edinmemiştir. Ve Onun yanı sıra bir ilâh daha yoktur. Eğer olsaydı her ilâh kendi yarattığı ile birlikte hareket eder ve… • Müminun 23:96 — Kötülüğü en iyi şekilde sav. Biz, yakıştırmakta oldukları şeyleri çok iyi biliyoruz. • Saffat 37:159 — Allah, onların niteledikleri şeyden münezzehtir. • Saffat 37:180 — İzzetin Rabb'i olan Rabb'in, onların nitelediği şeylerden münezzehtir. • Zuhruf 43:82 — Göklerin ve yerin Rabb'i; arşın Rabb'i onların niteledikleri şeylerden münezzehtir.

وصف kökü ne anlama gelir?

Bir şeyi süsüyle ve özellikleriyle anlatmak temel anlamdır; sıfat, şeyin üzerindeki kalıcı belirtidir. Hizmetçi (vasîf) ve hayvanın iyi yürümesi de buradandır.

وصف (wSf) kökü Kuran'da 14 ayette, toplam 14 kez geçer.

وصف kökünün sözlüklerde öne çıkan anlamları

Bir şeyin süsünü, niteliğini dile getirmek (Mekâyîsü'l-Luğa)

أصل واحد، هو تحلية الشيء

Sıfat: şeye bağlı kalıcı belirti (Mekâyîsü'l-Luğa)

والصفة: الأمارة اللازمة للشيء

Nitelemenin doğru da yanlış da olabilmesi (Müfredât)

والوصف قد يكون حقا وباطلا

Devenin iyi yürümesi (Müfredât)

ووصف البعير وصوفا: إذا أجاد السير

Hizmetçi erkek ve kadın (Müfredât)

والوصيف: الخادم، والوصيفة: الخادمة

Lisânü'l-Arab'da وصف maddesi (İbn Manzûr)

وصف: وَصَفَ الشيءَ لَهُ وَعَلَيْهِ وَصْفاً وصِفَةً: حَلَّاه، وَالْهَاءُ عِوَضٌ مِنَ الْوَاوِ، وَقِيلَ: الوَصْف الْمَصْدَرُ والصِّفَةُ الحِلْية، اللَّيْثُ: الوَصْف وَصْفُكَ الشَّيْءَ بحِلْيته ونَعْته. وتَوَاصَفُوا الشيءَ مِنَ الْوَصْفِ. وَقَوْلُهُ عَزَّ وَجَلَّ: وَرَبُّنَا الرَّحْمنُ الْمُسْتَعانُ عَلى مَا تَصِفُونَ؛ أَراد مَا تَصِفُونَهُ مِنَ الْكَذِبِ. واسْتَوْصَفَهُ الشيءَ: سأَله أَن يَصفه لَهُ. واتَّصَفَ الشيءُ: أَمكن وصْفُه؛ قَالَ سُحَيْمٌ: / وَمَا دُمْيةٌ مِنْ دُمى مَيْسَنانَ، ... مُعْجِبةً نَظَراً واتِّصَافا[[. قوله [دمية من دمى] أَنشده في مادة ميس: قرية من قرى، وأراد الشاعر مَيْسَانَ فَاضْطَرَّ فَزَادَ النُّونَ كما نبه عليه المؤلف هناك.]] / اتَّصَفَ مِنَ الْوَصْفِ. واتَّصَفَ الشَّيْءُ أَي صَارَ مُتَوَاصِفاً؛ قَالَ طرَفة بْنُ الْعَبْدِ: / إِنِّي كَفانيَ مِنْ أَمْرٍ هَمَمْتُ بِهِ ... جارٌ، كَجَارِ الحُذاقيِّ الَّذِي اتَّصَفَا / أَي صَارَ مَوْصُوفًا بحُسْن الجِوار. ووَصَفَ المُهْرُ: توجَّه لحُسْنِ السَّيْرِ كأَنه وصَف الشَّيْءَ. وَيُقَالُ لِلْمَهْرِ إِذَا تَوَجَّهَ لِشَيْءٍ مِنْ حُسن السَّيْرِ: قَدْ وَصَفَ مَعْنَاهُ أَنه قَدْ وصفَ الْمَشْيَ. يُقَالُ: مَهُر حِينَ وَصَفَ. ووَصَفَ المُهرُ إِذَا جَادَ مشْيُه؛ قَالَ الشَّمَّاخُ: / إِذَا مَا أَدْلَجَتْ، وَصَفَتْ يَدَاهَا ... لَهَا الإِدْلاجَ، لَيلةَ لا هُجوع يُرِيدُ أَجادت السَّيْرَ. وَقَالَ الأَصمعي: أَي تَصِف لَهَا إدلاجَ اللَّيْلَةَ الَّتِي لَا تَهْجَعُ فِيهَا؛ قَالَ القُطامي: / وقِيدَ إِلَى الظَّعِينةِ أَرْحَبيٌّ، ... جُلالٌ هَيْكَلٌ يَصِفُ القِطارا / أَي يَصِفُ سِيرةَ القِطار. وبَيْعُ المُوَاصَفَةِ: أَن يَبِيعَ الشَّيْءَ مِنْ غَيْرِ رُؤية. وَفِي حَدِيثِ الْحَسَنِ أَنه كَرِهَ المُوَاصَفَةَ فِي الْبَيْعِ؛ قَالَ أَحمد بْنُ حَنْبَلٍ: إِذَا بَاعَ شَيْئًا عِنْدَهُ عَلَى الصِّفَةِ لَزِمَهُ الْبَيْعُ؛ وَقَالَ إِسْحَاقُ كَمَا قَالَ؛ قَالَ الأَزهري: هَذَا بَيْعٌ عَلَى الصِّفَةِ الْمَضْمُونَةِ بِلَا أَجل يُميَّز لَهُ، وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ، وأَهلُ مَكَّةَ لَا يُجِيزُونَ السَّلَم إِذَا لَمْ يَكُنْ إِلَى أَجل مَعْلُومٍ. وَقَالَ ابْنُ الأَثير: بَيْعُ المُوَاصَفَة هُوَ أَن يَبِيعَ مَا لَيْسَ عِنْدَهُ ثُمَّ يَبتاعَه فيدفَعَه إِلَى الْمُشْتَرِي، قِيلَ لَهُ ذَلِكَ لأَنه بَاعَ بِالصِّفَةِ مِنْ غَيْرِ نَظر وَلَا حِيازَة مِلك. وَقَوْلُهُ فِي حَدِيثِ عُمَرَ، رَضِيَ الله عنه: إِنْ لَا يَشِفّ فَإِنَّهُ يَصِفُ / أَي يَصِفُهَا، يُرِيدُ الثَّوْبَ الرَّقِيقَ إِنْ لَمْ يَبِنْ مِنْهُ الجَسد فَإِنَّهُ لرقَّته يَصِفُ الْبَدَنَ فَيَظْهَرُ مِنْهُ حَجْم الأَعضاء، فَشَبَّهَ ذَلِكَ بِالصِّفَةِ كَمَا يَصِفُ الرَّجُلُ سِلْعَته. وَغُلَامٌ وَصِيف: شَابٌّ، والأُنثى وَصِيفَة. وَفِي حَدِيثُ أُم أَيمن: أَنها كَانَتْ وَصِيفَة لِعَبْدِ الْمُطَّلِبِ / أَي أَمة، وَقَدْ أَوْصَفَ ووَصُفَ وَصَافَةً. ابْنُ الأَعرابي: أَوْصَفَ الوصِيفُ إِذَا تمَّ قَدُّه، وأَوْصَفَتِ الْجَارِيَةُ، ووَصِيفٌ ووُصَفَاء ووَصِيفَة ووَصَائِفُ. وأَما أَبو عُبَيْدٍ فَقَالَ: وَصِيفٌ بَيِّنُ الوَصَافَةِ، وأَما ثَعْلَبٌ فَقَالَ: بيِّن الإِيصَافِ، وأَدْخلاه فِي الْمَصَادِرِ الَّتِي لَا أَفعال لَهَا. وَفِي حَدِيثِ أَبي ذَرٍّ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ: أَن النَّبِيَّ، ﷺ، قَالَ لَهُ: كَيْفَ أَنت وموتٌ يُصِيب الناسَ حَتَّى يَكُونَ البيتُ بالوَصِيف؟ / الوَصِيف: الْعَبْدُ، والأَمة وَصِيفَةٌ؛ قَالَ شَمِرٌ: مَعْنَاهُ أَن الْمَوْتَ يَكْثُرُ حَتَّى يَصِيرَ موضعُ قَبْرٍ يُشترى بِعَبْدٍ مِنْ كَثْرَةِ الْمَوْتِ، مِثْلُ المُوتان الَّذِي وَقَعَ بِالْبَصْرَةِ وَغَيْرِهَا. وَبَيْتُ الرَّجُلِ: قَبَرُهُ، وَقَبْرُ الْمَيِّتِ: بَيْتُهُ. والوَصِيف: الْخَادِمُ، غُلَامًا كَانَ أَو جَارِيَةً. وَيُقَالُ وَصُفَ الغلامُ إِذَا بَلَغَ الخِدمة، فَهُوَ وَصِيف بَيِّنُ الوَصَافَة، وَالْجَمْعُ وُصَفَاء. وَقَالَ ثَعْلَبٌ: وَرُبَّمَا قَالُوا لِلْجَارِيَةِ وَصِيفَة بَيِّنَةُ الوَصَافَة والإِيصَاف، وَالْجَمْعُ الوَصَائِف. واسْتَوْصَفْت الطبيبَ لِدَائِي إِذَا سأَلته أَن يَصِفَ لَكَ مَا تَتعالج بِهِ. والصِّفَة: كالعِلْم وَالسَّوَادِ. قَالَ: وأَما النَّحْوِيُّونَ فَلَيْسَ يُرِيدُونَ بِالصِّفَةِ هَذَا لأَن الصِّفَةَ عِنْدَهُمْ هِيَ النَّعْتُ، وَالنَّعْتُ هُوَ اسْمُ الْفَاعِلِ نَحْوُ ضَارِبٍ، وَالْمَفْعُولِ نَحْوُ مَضْرُوبٍ وَمَا يَرْجِعُ إِلَيْهِمَا مِنْ طَرِيقِ الْمَعْنَى نَحْوُ مِثْلٍ وَشِبْهٍ، وَمَا يَجْرِي مَجْرَى ذَلِكَ، يَقُولُونَ: رأَيت أَخاك الظَّريفَ، فالأَخ هُوَ الْمَوْصُوفُ، وَالظَّرِيفُ هُوَ الصِّفَةُ، فَلِهَذَا قَالُوا لَا يَجُوزُ أَن يُضَافَ الشَّيْءُ إِلَى صِفَتِهِ كَمَا لَا يَجُوزُ أَن يُضَافَ إِلَى نَفْسِهِ لأَن الصِّفَة هِيَ الْمَوْصُوفُ عِنْدَهُمْ، أَلا تَرَى أَن الظريف هو الأَخ؟

Kaynak: Lisânü'l-Arab, İbn Manzûr

وصف kökünden türeyen kelimeler Kuran'da kaç kez geçer?

يَصِفُونَ (yesifune) — nitelendirdikleri: 7 kez · تَصِفُونَ (tesifune) — anlattığınızın: 4 kez · تَصِفُ (tesifu) — nitelendirmesinden: 1 kez · وَتَصِفُ (ve tesifu) — ve uyduruyorlar: 1 kez · وَصْفَهُمْ ۚ (vesfehum) — bu nitelendirmelerinin: 1 kez

وصف kökü hangi ayetlerde geçer?