Bakara Suresi 213. Ayet Meali

Bakara 213. ayet farklı meallerde ne diyor?

Bakara Suresi 213. ayet, 12 Türkçe mealde aşağıdaki gibi çevrilir. Her çeviri mütercimin adıyla verilir.

Şinasi Güneş meali: İnsanlar tek önderli bir toplumdu. Allah, uyarıcılar ve müjdeciler olarak nebiler görevlendirdi. Ve onlarla birlikte, gerçek bir amaçla; hakkında ihtilafa düştükleri şeylerde insanlar arasında hüküm vermeleri için kitabı indirdi [1]. Onlar, kendilerine verilen o apaçık kanıtların onlara gelmesinin ardından, aralarındaki aşırı sapkınlığın dışında bir sebepten onun hakkında ihtilafa düşmediler [2]. Allah, onların hakkında ihtilafa düştükleri şeylerde inanıp güvenenlere kendi koyduğu kurallar çerçevesinde gerçeğin yolunu gösterdi. Allah, gereğini yapana dosdoğru yolu gösterir.

Şinasi Güneş meali, dipnot 1: Bakınız: 2:136. ayetin dipnotu.

Şinasi Güneş meali, dipnot 2: Kitabın indiriliş amaçlarından biri de, insanların arasındaki ihtilaflara hakem olmasıdır: 4:105, 5:48-49, 42:10. Resul'un hakemliği de Kur'an'ın hakemliğidir: 2:89-101, 3:23, 4:59-65, 24:48-51. Kur'an'ı hakem yapmayan toplumlar ihtilafa düşmeye mahkümdur ve bölünmenin ana sebebi budur: 2:213-253, 3:19, 10:93, 42:14, 45:17, 98:4.

Erhan Aktaş meali: İnsanlar bir tek ümmetti. Allah; onlara, haber verici ve uyarıcı Nebiler gönderdi. Anlaşmazlığa düştükleri konularda aralarında hakk ile hükmetmeleri için onlarla beraber Kitap indirdi. Kitap verilenler, kendilerine apaçık kanıtlar gelmesine rağmen, aralarındaki ihtiras nedeniyle onda anlaşmazlığa düştüler. Bunun üzerine Allah, İman Edenleri Kendi izni ile onların üzerinde ayrılığa düştükleri gerçeğe iletti. Zira Allah, hak edeni[1] doğru yola iletir.

Erhan Aktaş meali, dipnot 1: Bkz. 2:142. ayetin dipnotu.

Diyanet İşleri meali: İnsanlar tek bir ümmetti. Allah, müjdeciler ve uyarıcılar olarak peygamberler gönderdi ve beraberlerinde, insanların anlaşmazlığa düştükleri şeyler konusunda, aralarında hüküm vermek üzere kitapları hak olarak indirdi. Kendilerine apaçık ayetler geldikten sonra o konuda ancak; kitap verilenler, aralarındaki kıskançlık yüzünden anlaşmazlığa düştüler. Bunun üzerine Allah iman edenleri, kendi izniyle, onların hakkında ayrılığa düştükleri gerçeğe iletti. Allah, dilediğini doğru yola iletir.

Elmalılı Hamdi Yazır meali: İnsanlar tek bir ümmet idi. Ayrılmaları üzerine Allah rahmetinin müjdecileri ve azabının habercileri olmak üzere Peygamberler gönderdi ve beraberlerinde hak ile kitab indirdi ki nas arasında ıhtilaf ettikleri noktada hakem olsun, bunda da sırf o kitab verilenler kendilerine bunca beyyineler geldikten sonra tuttular aralarındaki ihtiras yüzünden ıhtilafa düştüler, bunun üzerine Allah onların ıhtilaf ettikleri hakka izni ilahisiyle bu iman edenleri doğrudan doğru muvaffak buyurdu, öyle ya Allah dilediğini doğru yola çıkarır

Yaşar Nuri Öztürk meali: İnsanlar bir tek ümmet idi. Sonra Allah, peygamberleri müjdeleyiciler ve uyarıcılar olarak gönderdi. Onlarla beraber, anlaşmazlığa düştükleri konularda, insanlar arasında hükmetsinler diye gerçeği taşıyan Kitap'ı hak olarak indirdi. O Kitap'ta anlaşmazlığa düşenler, o Kitap'ın bizzat muhataplarından başkası değildi. Bunlar, kendilerine açık kanıtlar geldikten sonra sırf aralarındaki kıskançlık ve azgınlık yüzünden, çekişmeye girdiler. Sonra Allah kendi izniyle, inananları, üzerinde tartışmaya girdikleri gerçeğe tekrar ulaştırdı, Allah, dilediği kişiyi/dileyeni doğru yola iletir.

Ali Bulaç meali: İnsanlar tek bir ümmetti. Allah, müjdeciler ve uyarıcılar olarak peygamberler gönderdi ve beraberlerinde, insanların anlaşmazlığa düştükleri şeyler konusunda, aralarında hüküm vermek üzere hak kitaplar indirdi. Oysa kendilerine apaçık ayetler geldikten sonra, birbirlerine karşı olan 'azgınlık ve kıskançlıkları' yüzünden anlaşmazlığa düşenler, o, (Kitap) verilenlerden başkası değildir. Böylece Allah, iman edenleri, hakkında ayrılığa düştükleri gerçeğe kendi izniyle eriştirdi. Allah, kimi dilerse onu doğruya yöneltir.

Ali Aydın meali: İnsanlar bir tek ümmet idi. Sonra Allah, müjdeleyici ve uyarıcı olarak Nebiler [1][2][3]

Ali Aydın meali, dipnot 1: Kur’an’a göre: Aynı çağda ve coğrafyada yaşayanlara ümmet denir. Başka bir ifadeyle ümmet, ulusal birlik yani vatandaşlık demektir.

Ali Aydın meali, dipnot 2: “Beğyen beynehüm: İfadesi, Kuran’da dört yerde geçmektedir. (Bakara-213; Âli İmran-19; Şura-14; Casiye-17) “Hakkın kabul edilmesinin önünde en önemli engellerden birisi olan “bağy” kavramı, insanların kendi aralarında bulunan ırkçılık ve kabile taassubu, cemaat ve tarikat gibi yapıların fanatik taraftarlığı” demektir. Kendi dininden, ırkından, cemaat ve tarikatının inancından başka hiçbir şeyi…

Ali Aydın meali, dipnot 3: Dinde var olan bulanıklık ve gürültü, bilgilerin birbirine karışması, kavram kargaşası, dinden konuşanların Kur’an’dan yuz cevirmeleri nedeniyle oluşmuştur. Yüce Allah’ın şöyle buyuruyor.

İbrahim Esinler meali (kaynak: Şerefli Kur'an Meali): İnsanlar bir tek ümmet oldu; öyle ki gönderdi/görevlendirdi nebileri Allah; müjdeleyiciler (olarak) ve uyarıcılar (olarak); ve indirdi onlarla beraber kitabı* hakla/gerçekle; hükmetmek için insanlar arasında; kendisinde anlaşmazlığa düştüklerinde; ve anlaşmazlığa düşmüş değildir onda; ancak kimseler (ki) verildiler (kitap); kendilerine gelen beyanatlardan sonra; aralarındadır onların baskı/ihlal/yolsuzluk; öyle ki kılavuzladı Allah iman etmiş kimseleri kendisinde anlaşmazlığa düştüklerinde; (ki) haktandır/gerçektendir; O'nun (Allah'ın) izniyle; ve Allah kılavuzlar dilediği kimseyi; dosdoğru bir yola doğru.

İbrahim Esinler meali, dipnot 1: Kutsal kitabı.

Rowad Tercüme Merkezi meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.4): İnsanlar tek bir ümmetti. Sonra Allah, müjdeleyici ve uyarıcı olarak peygamberleri gönderdi ve insanların ayrılığa düştükleri hususlarda aralarında hükmetmesi için onlarla birlikte hak olan kitaplar indirdi. Ancak kitap gönderilenler, kendilerine apaçık deliller geldikten sonra aralarındaki hırs ve kıskançlık yüzünden onda ayrılığa düştüler. Allah ise iman edenleri, onların hakkında ayrılığa düştükleri doğruya kendi izniyle ulaştırdı. Allah, dilediğini doğru yola iletir.

Şaban Piriş meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.1.0): İnsanlar tek bir ümmet idi. Allah, peygamberleri müjdeci ve uyarıcı olarak gönderdi; insanların ayrılığa düştükleri hususlarda aralarında hüküm vermek için, onlarla birlikte hak olan kitabı da indirdi. Ancak kitap verilenler, kendilerine ap açık deliller geldikten sonra aralarındaki kıskançlık yüzünden onda ayrılığa düştüler. Allah ise iman edenleri, onların hakkında ayrılığa düştükleri doğruya kendi izniyle ulaştırdı. Allah, dilediğine doğru yolu gösterir.

Ali Özek ve diğerleri meali (kaynak: QuranEnc.com · v1.0.0): İnsanlar tek bir ümmet idi. Sonra Allah, müjdeleyici ve uyarıcı olarak peygamberleri gönderdi. İnsanlar arasında, anlaşmazlığa düştükleri hususlarda hüküm vermeleri için, onlarla beraber hak yolu gösteren kitapları da gönderdi. Ancak kendilerine kitap verilenler, apaçık deliller geldikten sonra, aralarındaki kıskançlıktan ötürü dinde anlaşmazlığa düştüler. Bunun üzerine Allah iman edenlere, üzerinde ihtilafa düştükleri hakkı (gerçeği) izniyle gösterdi. Allah dilediğini doğru yola iletir.

Mustafa İslamoğlu meali (kaynak: Açık Kuran (acikkuran.com)): Bütün insanlık (başlangıçta) tek bir topluluk idi, (sonradan yoldan çıkıp parçalandı). Allah peygamberlerini müjdeleyici ve uyarıcı olarak gönderdi. Onlarla birlikte hakikati ortaya koyan vahiy(ler) gönderdi ki, o insanlar arasında ihtilafa düştükleri konularda hakem olsun. Buna rağmen, kendilerine hakikatın apaçık belgeleri geldikten sonra, aralarındaki kıskançlık yüzünden O'nun mesajı hakkında ihtilafa düşenler bizzat bu vahyin gönderildiği insanlardı. Ne ki Allah iman edenleri kendi iradesiyle, hakkında ihtilafa düştükleri hakikate doğru yöneltti. Allah, dileyen kimsenin doğru yola yönelmesini işte böyle diler.

Bakara 213. ayet Arapça metni ve okunuşu

كَانَ النَّاسُ اُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللّٰهُ النَّبِيّ۪نَ مُبَشِّر۪ينَ وَمُنْذِر۪ينَۖ وَاَنْزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ ف۪يمَا اخْتَلَفُوا ف۪يهِۜ وَمَا اخْتَلَفَ ف۪يهِ اِلَّا الَّذ۪ينَ اُو۫تُوهُ مِنْ بَعْدِ مَا جَٓاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ بَغْياً بَيْنَهُمْۚ فَهَدَى اللّٰهُ الَّذ۪ينَ اٰمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا ف۪يهِ مِنَ الْحَقِّ بِاِذْنِه۪ۜ وَاللّٰهُ يَهْد۪ي مَنْ يَشَٓاءُ اِلٰى صِرَاطٍ مُسْتَق۪يمٍ

Okunuşu: Kanen nasu ummeten vahıdeten fe beasallahun nebiyyine mubeşşirine ve munzirine, ve enzele meahumul kitabe bil hakkı li yahkume beynen nasi fi mahtelefu fih, ve mahtelefe fihi illellezine utuhu min ba'di ma caethumul beyyinatu bagyen beynehum, fe hedallahullezine amenu li mahtelefu fihi minel hakkı bi iznih, vallahu yehdi men yeşau ila sıratın mustakim.

Bakara 213. ayet kıraatlerde (rivayetlerde) nasıl okunur?

Sitenin metni Hafs (Âsım) rivayetidir. Kral Fahd Mushaf Kompleksi (KFGQPC) metinlerine göre bu ayette 5 rivayet Hafs'tan farklı okur (yalnız yazım işareti farkları sayılmadı; "tecvit" diye işaretlenenler ses birleşmesi/idğam farkıdır). Akıl Kuran'da ayet kartındaki "Hafs" seçicisinden her rivayet ve mushaf yazımı (Medine, harekesiz Osmanî, Kûfî, imlâî) ayrı ayrı açılabilir.

Kālûn (Nâfi‘) rivayeti: اُ۬لنَّبِيٓـِٕۧنَ (Hafs: ٱلنَّبِيِّـۧنَ); بَغْياَۢ (Hafs: بَغۡيَۢا)

Verş (Nâfi‘) rivayeti: اُ۬لنَّبِيٓـِٕۧنَ (Hafs: ٱلنَّبِيِّـۧنَ); بَغْياَۢ (Hafs: بَغۡيَۢا)

Sûsî (Ebû Amr) rivayeti: اُ۬لۡكِتَٰب (Hafs: ٱلۡكِتَٰبَ); لِيَحۡكُم (Hafs: لِيَحۡكُمَ); اَ۪خۡتَلَف (Hafs: ٱخۡتَلَفَ)

Bezzî (İbn Kesîr) rivayeti: فِيهِۦۚ (Hafs: فِيهِۚ); فِيهِۦ (Hafs: فِيهِ); أُوتُوهُۥ (Hafs: أُوتُوهُ); بَيۡنَهُمُۥۖ (Hafs: بَيۡنَهُمۡۖ); فِيهِۦ (Hafs: فِيهِ)

Kunbul (İbn Kesîr) rivayeti: فِيهِۦۚ (Hafs: فِيهِۚ); فِيهِۦ (Hafs: فِيهِ); أُوتُوهُۥ (Hafs: أُوتُوهُ); بَيۡنَهُمُۥۖ (Hafs: بَيۡنَهُمۡۖ); فِيهِۦ (Hafs: فِيهِ)

Bakara 213. ayet hangi Arapça köklerden oluşur?

• كون (kwn) kökü — Bir şeyin geçmişte ya da şimdi meydana geldiğini bildirmek
• نوس (nws) kökü — Sallanıp sarkmak, kıpırdamak
• امم (Amm) kökü — Tek bir asıldan dört yakın anlam doğar: asıl, dönülen yer, topluluk ve din
• وحد (wHd) kökü — Teklik, yalnız kalmak
• بعث (bEv) kökü — Harekete geçirmek, yerinden kaldırmak
• نبا (nbA) kökü — Bir yerden bir yere gelmek
• بشر (b$r) kökü — Bir şeyin güzellik ve hoşlukla görünmesi
• نذر (npr) kökü — Korkutmak ya da korkmak
• نزل (nzl) kökü — Bir şeyin aşağı inip düşmesi
• كتب (ktb) kökü — Bir şeyi bir şeye katıp bir araya getirmek
• حقق (Hqq) kökü — Hak, uygunluk ve yerine tam oturmaktır
• حكم (Hkm) kökü — Engellemek
• بين (byn) kökü — Uzaklaşıp açığa çıkmak
• خلف (xlf) kökü — Üç temel anlamı vardır: bir şeyin ardından gelip yerini tutması, önün karşıtı olan arka…
• اتي (Aty) kökü — Gelmek, özellikle kolayca gelmek
• بعد (bEd) kökü — İki temel anlamı vardır: yakınlığın karşıtı olan uzaklık ve 'önce'nin karşıtı olan 'sonra'
• جيا (jyA) kökü — Aralarında ortak kıyas bulunmayan iki kelime taşır: gelmek ve kalenin çevresinde toplanan…
• بغي (bgy) kökü — İki temel anlamı vardır: bir şeyi istemek ve bir tür bozulma
• هدي (hdy) kökü — Önden giderek yol göstermek ve incelikle yönlendirmek
• امن (Amn) kökü — Gönlün sükûnu ve korkunun gitmesi