Akıl Kuran (akilkuran.com)

جوع (jwE) Kökü — Kuran'da Anlamı ve Ayetler

جوع (jwE) kökü Kuran'da 5 ayette, toplam 5 kez geçer. Temel anlamı: Açlık, tokluğun karşıtı olarak tek bir anlam taşır; midenin yemekten boş kalmasıyla canlının duyduğu acıdır. Kıtlık yılı (mecâa) da buradan adlandırılır. Bu sayfada kökün Lisânü'l-Arab, Mekâyîsü'l-Luğa, Müfredât maddeleri künyeleriyle verilir.

Anlam: Açlık, tokluğun karşıtı olarak tek bir anlam taşır; midenin yemekten boş kalmasıyla canlının duyduğu acıdır. Kıtlık yılı (mecâa) da buradan adlandırılır. • Kuran'da 5 ayette, toplam 5 kez geçer. • Bakara 2:155 — Kesinlikle sizi bazı şeylerle belâlandıracağız: Korku ve açlıkla; mallarınızı, canlarınızı ve ürünlerinizi kayba uğratarak. Sabredenleri… • Nahl 16:112 — Allah, güvenli ve her yönden tatmin olmuş bir kenti örnek verdi. Oraya, her yerden bol bol rızık geliyordu. Ne var ki, Allah'ın nimetlerine… • Taha 20:118 — "Senin için orada acıkmak ve açıkta kalmak yoktur." • Gaşiye 88:7 — O, beslemez ve açlığı gidermez. • Kureyş 106:4 — Onları yedirip açlıktan korudu ve onları korkudan güvene kavuşturdu.

جوع kökü ne anlama gelir?

Açlık, tokluğun karşıtı olarak tek bir anlam taşır; midenin yemekten boş kalmasıyla canlının duyduğu acıdır. Kıtlık yılı (mecâa) da buradan adlandırılır.

جوع (jwE) kökü Kuran'da 5 ayette, toplam 5 kez geçer.

جوع kökünün sözlüklerde öne çıkan anlamları

Açlık; tokluğun karşıtı (Mekâyîsü'l-Luğa)

فالجوع ضد الشبع

Midenin boş kalmasından gelen acı (Müfredât)

الألم الذي ينال الحيوان من خلو المعدة من الطعام

Kıtlık zamanı (Müfredât)

والمجاعة: عبارة عن زمان الجدب

Açlığın her türünü kapsayan ad (Kitâbu'l-Ayn)

الجوع: اسم جامع للمخمصة

Lisânü'l-Arab'da جوع maddesi (İbn Manzûr)

جوع: الجُوع: اسْمٌ للمَخْمَصةِ، وَهُوَ نَقِيضُ الشِّبَع، وَالْفِعْلُ جاعَ يَجُوعُ جَوْعاً وجَوْعةً ومَجاعةً، فَهُوَ جائعٌ وجَوْعانُ، والمرأَة جَوْعَى، وَالْجَمْعُ جَوْعَى وجِياعٌ وجُوَّعٌ وجُيَّعٌ؛ قَالَ: / بادَرْتُ طَبْخَتَها لِرَهْطٍ جُيَّع / شَبَّهُوا بَابَ جُيّع بِبَابِ عِصِيٍّ فَقَلَبَهُ بعضُهم، وَقَدْ أَجاعه وجَوَّعَه؛ قَالَ: / كَانَ الجُنَيْد، وَهُوَ فَيْنَا الزُّمَّلِقْ، ... مُجَوَّعَ البَطْنِ كِلابيَّ الخُلُقْ / وَقَالَ: / أَجاع اللهُ مَنْ أَشْبَعْتُموه ... وأَشْبَعَ مَنْ بِجَوْرِكم أُجِيعَا / والمَجاعةُ والمَجُوعة والمَجْوعةُ، بِتَسْكِينِ الْجِيمِ: عامُ الجُوعِ. وَفِي حَدِيثِ الرَّضَاع: / إِنما الرَّضاعةُ مِنَ المَجاعة؛ المَجاعةُ مَفْعلةٌ مِنَ الجُوع أَي أَن الَّذِي يَحْرُم مِنَ الرَّضاع إِنما هُوَ الَّذِي يَرْضَعُ مِنْ جُوعِه، وَهُوَ الطِّفْلُ، يَعْنِي أَن الْكَبِيرَ إِذا رَضَعَ امرأَة لَا يَحْرُم عَلَيْهَا بِذَلِكَ الرَّضَاعِ لأَنه لَمْ يَرْضَعْها مِنَ الْجُوعِ، وَقَالُوا: إِن للعِلْم إِضاعةً وهُجْنةً وَآفَةً ونكَداً واستِجاعةً؛ إِضاعتُه: وضْعُك إِياه فِي غَيْرِ أَهله، واستِجاعتُه: أَن لَا تَشْبَع مِنْهُ، ونكَدُه: الكذِبُ فِيهِ، وآفتُه: النِّسيانُ، وهُجْنتُه: إِضاعتُه. وَالْعَرَبُ تَقُولُ: جُعْتُ إِلى لِقائك وعَطِشْتُ إِلى لِقائك؛ قَالَ ابْنُ سِيدَهْ: وجاعَ إِلى لقائه اشتهاه كعطِشَ عَلَى الْمِثْلِ. وَفِي الدُّعَاءِ: جُوعاً لَهُ ونُوعاً وَلَا يُقَدّم الآخِر قَبْلَ الأَوّل لأَنه تأْكيدٌ لَهُ؛ قَالَ سِيبَوَيْهِ: وَهُوَ مِنَ الْمَصَادِرِ الْمَنْصُوبَةِ عَلَى إِضمار الْفِعْلِ الْمَتْرُوكِ إِظهاره. وجائعٌ نائعٌ: إِتْباع مِثْلُهُ. وَفُلَانٌ جائعُ القِدْرِ إِذا لَمْ تَكُنْ قِدْرُه ملأَى. وامرأَة جَائِعَةُ الوِشاح إِذا كَانَتْ ضامِرةَ الْبَطْنِ. والجَوْعةُ: إِقفار الحَيّ. والجَوْعة: المرَّةُ الْوَاحِدَةُ مِنَ الجَوْع؛ وأَجاعه وجَوَّعه. وَفِي الْمَثَلِ: أَجِعْ كَلْبَك يَتْبَعْك. وتَجوّعَ أَي تَعمَّد الجُوع. وَيُقَالُ: تَوحَّشْ لِلدَّوَاءِ وتجوّعْ لِلدَّوَاءِ أَي لَا تَسْتَوْفِ الطَّعَامَ. ورجلٌ مُسْتَجِيع: لَا تَرَاهُ أَبداً إِلَّا تَرى أَنه جَائِعٌ؛ قَالَ أَبو سَعِيدٍ: المُسْتجِيعُ الَّذِي يأْكل كُلَّ سَاعَةٍ الشَّيْءَ بَعْدَ الشَّيْءِ. وربيعةُ الجوعِ: أَبُو حَيّ مِنْ تَمِيم، وَهُوَ رَبيعةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ زَيْدِ مَنَاةَ بْنِ تَمِيمٍ.

Kaynak: Lisânü'l-Arab, İbn Manzûr, cilt 8, s. 61 — Şamile'de tam madde

Mekâyîsü'l-Luğa'da جوع maddesi (İbn Fâris)

الجيم والواو والعين، كلمة واحدة. فالجوع ضد الشبع. ويقال: عام مجاعة ومجوعة.

Kaynak: Mekâyîsü'l-Luğa, İbn Fâris, cilt 1, s. 495 — Şamile'de tam madde

Müfredât'da جوع maddesi (Râgıb el-İsfehânî)

الجوع: الألم الذي ينال الحيوان من خلو المعدة من الطعام، والمجاعة: عبارة عن زمان الجدب، ويقال: رجل جائع وجوعان: إذا كثر جوعه.

Kaynak: Müfredât, Râgıb el-İsfehânî, cilt 1, s. 212 — Şamile'de tam madde

جوع kökünden türeyen kelimeler Kuran'da kaç kez geçer?

جُوعٍۢ (cuin) — açlığı-: 2 kez · ٱلْجُوعِ (l-cui) — açlık: 1 kez · تَجُوعَ (tecua) — acıkmak: 1 kez · وَٱلْجُوعِ (velcui) — ve açlık: 1 kez

جوع kökü hangi ayetlerde geçer?