Akıl Kuran (akilkuran.com)

مضي (mDy) Kökü — Kuran'da Anlamı ve Ayetler

مضي (mDy) kökü Kuran'da 5 ayette, toplam 5 kez geçer. Temel anlamı: Geçip gitmek ve bir işte ilerlemek temel anlamdır. Hem varlıklar hem olaylar için kullanılır; geçmiş ümmetlerin örneği, işi yürütmek ve kılıcın kesmesi buradan doğar. Bu sayfada kökün Lisânü'l-Arab, Kitâbu'l-Ayn, Mekâyîsü'l-Luğa, Müfredât maddeleri künyeleriyle verilir.

Anlam: Geçip gitmek ve bir işte ilerlemek temel anlamdır. Hem varlıklar hem olaylar için kullanılır; geçmiş ümmetlerin örneği, işi yürütmek ve kılıcın kesmesi buradan doğar. • Kuran'da 5 ayette, toplam 5 kez geçer. • Enfal 8:38 — Kâfirlere de ki: Eğer vazgeçerlerse geçmişte yaptıkları bağışlanır. Eğer tekrar dönerlerse, evvelkilerin başına gelenler ortadadır. • Hicr 15:65 — "Hemen gecenin bir bölümünde, aileni yola çıkar, arkalarından onları takip et. Sağa sola takılıp oyalanmadan, bir an önce emrolunduğunuz… • Kehf 18:60 — Bir zamanlar Mûsâ, genç arkadaşına: "İki denizin birleştiği yere ulaşıncaya kadar yoluma devam edeceğim veya uzun zaman gitmeye devam… • Yasin 36:67 — Eğer dileseydik, oldukları yerde sabit bir şekle dönüştürürdük, ileri gitmeye de geri dönmeye de güç yetiremezlerdi. • Zuhruf 43:8 — Biz, güç bakımından onlardan daha üstün olanları yok ettik. Geçmişe ait örnek haline geldiler.

مضي kökü ne anlama gelir?

Geçip gitmek ve bir işte ilerlemek temel anlamdır. Hem varlıklar hem olaylar için kullanılır; geçmiş ümmetlerin örneği, işi yürütmek ve kılıcın kesmesi buradan doğar.

مضي (mDy) kökü Kuran'da 5 ayette, toplam 5 kez geçer.

مضي kökünün sözlüklerde öne çıkan anlamları

Geçip gitmek, işlemek (Mekâyîsü'l-Luğa)

يدل على نفاذ ومرور

Varlıklar ve olaylar için geçip gitme (Müfredât)

ويقال ذلك في الأعيان والأحداث

Bir işte kararlılıkla ilerlemek (Mekâyîsü'l-Luğa)

والمضاء: النفاذ في الأمر

Geçmek, gitmek; ölmek (Lisânü'l-Arab)

خلا وذهب

Bir işi yürütmek, gerçekleştirmek (Lisânü'l-Arab)

وأمضى الأمر: أنفذه

Lisânü'l-Arab'da مضي maddesi (İbn Manzûr)

مضي: مَضَى الشيءُ يَمْضِي مُضِيّاً ومَضاء ومُضُوًّا: خَلَا وَذَهَبَ؛ الأَخيرة عَلَى الْبَدَلِ. ومَضَى فِي الأَمر وَعَلَى الأَمر مُضوًّا، وأَمْرٌ مَمْضُوٌّ عَلَيْهِ، نَادِرٌ جِيء بِهِ فِي بَابِ فَعُول بِفَتْحِ الْفَاءِ. ومَضَى بِسَبيله: مَاتَ. ومَضَى فِي الأَمر مَضاء: نَفَذَ. وأَمْضَى الأَمرَ: أَنفذه. وأَمِضَيت الأَمرَ: أَنفذته. وَفِي الْحَدِيثِ: / ليسَ لَك مِنْ مالِكَ إِلا مَا تَصَدَّقْت فأَمْضَيْت / أَي أَنْفَذْتَ فِيهِ عَطاءَك وَلَمْ تَتَوَقَّفْ فِيهِ. ومَضَى السيفُ مَضاءً: قَطَعَ؛ قَالَ الْجَوْهَرِيُّ: وَقَوْلُ جَرير: / فَيَوْماً يُجازِينَ الهَوى غَيْرَ ماضِيٍ، ... ويَوْماً تُرَى مِنْهُنَّ غُولٌ تُغَوَّلُ قَالَ: فإِنما ردَّه إِلى أَصله لِلضَّرُورَةِ لأَنه يَجُوزُ فِي الشِّعْرِ أَن يُجرى الحرفُ المُعتلُّ مُجرى الْحَرْفِ الصَّحِيحِ مِنْ جَمِيعِ الْوُجُوهِ لأَنه الأَصل؛ قَالَ ابْنُ بَرِّيٍّ: وَرَوَى يُجارِينَ، بِالرَّاءِ ومُجاراتُهنَّ الهَوى يَعْنِي بأَلسِنَتِهنَّ أَي يُجاريِنَ الهَوى بأَلسنتهنَّ وَلَا يُمْضِينَه، قَالَ: وَيُرْوَى غيرَ مَا صِباً أَي مِنْ غَيْرِ صِباً مِنْهُنَّ إِليَّ؛ وَقَالَ ابْنُ الْقَطَّاعِ: الصَّحِيحُ غَيْرَ مَا صِبًا، قَالَ: وَقَدْ صحَّفه جَمَاعَةٌ. ومَضَيْتُ عَلَى الأَمر مُضِيّاً ومَضَوْتُ عَلَى الأَمر مَضُوًّا ومُضُوًّا مِثْلَ الوَقُودِ والصعودِ، وَهَذَا أَمرٌ مَمْضُوٌّ عَلَيْهِ، والتَّمَضِّي تَفَعُّل مِنْهُ، قَالَ: / أَصْبَحَ جِيرانُكَ، بَعْدَ الخَفْضِ، ... يُهْدِي السَّلامَ بَعْضُهُمْ لِبَعْضِ / وقَرَّبوا، لِلْبَيْنِ والتَّمَضِّي، ... جَوْلَ مَخاضٍ كالرَّدَى المُنْقَضِ / الجَوْلُ: ثَلَاثُونَ مِنَ الإِبل. والمُضَواء: التَّقدُّم؛ قَالَ الْقُطَامِيُّ: / فإِذا خَنَسْنَ مَضَى عَلَى مُضَوائِه، ... وإِذا لَحِقْنَ بِهِ أَصَبْنَ طِعانا / وَذَكَرَ أَبو عُبَيْدٍ مُضَواء فِي بَابِ فُعَلاء وأَنشد الْبَيْتَ، وَقَالَ بَعْضُهُمْ: أَصلها مُضَياء فأَبدلوه إِبدالًا شَاذًّا، أَرادوا أَن يُعَوِّضوا الْوَاوِ مِنْ كَثْرَةِ دُخُولِ الْيَاءِ عَلَيْهَا. ومَضى وتَمَضَّى: تقدَّم؛ قَالَ عَمْرُو بْنُ شَأْسٍ: / تَمَضَّتْ إِليْنا لَمْ يرِبْ عَيْنَها القَذى ... بكَثْرةِ نِيرانٍ، وظَلْماءَ حِنْدِسِ / يُقَالُ: مَضَيْت بِالْمَكَانِ ومَضَيْتُ عَلَيْهِ. وَيُقَالُ: مَضَيْتُ بَيْعِي[[. قوله [ويقال مضيت بيعي إلخ] كذا بالأصل. وعبارة التهذيب: ويقال أَمْضَيْت بيعي ومَضَيْت على بيعي أي إلخ.]] أَجَزْتُه. والمَضَاءُ: اسْمُ رَجُلٍ، وَهُوَ المَضَاء بْنُ أَبي نُخَيْلةَ يَقُولُ فِيهِ أَبوه: / يَا رَبِّ مَنْ عابَ المَضَاءَ أَبَدا، ... فاحْرِمْه أَمْثالَ المَضاءِ وَلَدَا / وَالْفَرَسُ يُكَنَّى أَبا المَضَاء.

Kaynak: Lisânü'l-Arab, İbn Manzûr, cilt 15, s. 283 — Şamile'de tam madde

Kitâbu'l-Ayn'da مضي maddesi (Halîl b. Ahmed)

مَصَى فى أمره مَضاءً. وّمضى الشىءٌ يَحْضى مُعييًا. ويكنى القَرَسٌ أبا المضاء.

Kaynak: Kitâbu'l-Ayn, Halîl b. Ahmed

Mekâyîsü'l-Luğa'da مضي maddesi (İbn Fâris)

الميم والضاد والحرف المعتل أصل صحيح يدل على نفاذ ومرور. ومضى يمضي مضيا. والمضاء: النفاذ في الأمر. والمضواء: التقدم. قال القطامي: فإذا خنسن مضى على مضوائه.

Kaynak: Mekâyîsü'l-Luğa, İbn Fâris, cilt 5, s. 331 — Şamile'de tam madde

Müfredât'da مضي maddesi (Râgıb el-İsfehânî)

المضي والمضاء: النفاذ، ويقال ذلك في الأعيان والأحداث. قال تعالى: ومضى مثل الأولين [الزخرف/ 8] ، فقد مضت سنت الأولين [الأنفال/ 38] .

Kaynak: Müfredât, Râgıb el-İsfehânî, cilt 1, s. 770 — Şamile'de tam madde

مضي kökünden türeyen kelimeler Kuran'da kaç kez geçer?

أَمْضِىَ (emdiye) — yürüyeceğim: 1 kez · مَضَتْ (medet) — geçerlidir: 1 kez · مُضِيًّۭا (mudiyyen) — ileri gitmeye: 1 kez · وَٱمْضُوا۟ (vemdu) — ve gidin: 1 kez · وَمَضَىٰ (ve meda) — ve geçti: 1 kez

مضي kökü hangi ayetlerde geçer?