Akıl Kuran (akilkuran.com)

Zindan

Bir kimseyi alıkoymak ve kapatmak; kapatılan yere de sicn denir. Kur'an'da Yusuf kıssasında ve siccîn adında geçer.

Köklerde ne diyor?

سجن (sjn): Temel anlamı alıkoyup bir yere kapatmaktır; bu işin yapıldığı yere de aynı adla 'sicn' denir. Siccîn, Kur'an'da illiyyîn'in karşılığı olarak cehennemin adıdır.

سجن (sjn) — Alıkoymak (Mekâyîs): أصل واحد، وهو الحبس

سجن (sjn) — İnsanın kapatıldığı yer (Mekâyîs): والسجن: المكان يسجن فيه الإنسان

سجن (sjn) — Siccîn: illiyyîn karşılığı cehennem (Müfredât): والسجين: اسم لجهنم، بإزاء عليين

سجن (sjn) — Kederi içinde tutup açmamak (Lisân): وسجن الهم يسجنه إذا لم يبثه

سجن (sjn) — Her şeyin katı ve sağlamı (Lisân): والسجين: الصلب الشديد من كل شيء

Tanım

Kökün temel anlamı alıkoymaktır; kişinin kapatıldığı yere de aynı ad verilir. Sözlükler ayrıca kederi içinde tutup açmamayı ve katı, sağlam olan şeyi aynı kökte sayar, siccîni ise illiyyînin karşılığı olarak verir. Kur'an'da fiil ve ad en çok Yusuf suresinde, zindana atılma ve zindan arkadaşları bağlamında geçer. Biri Firavun'un tehdidinde, biri de siccîn adlı yerde görülür.

Ayetlerle

Yusuf 25. ayet — Kadın, ahaline kötülük isteyenin cezasının zindana atılmak ya da acı bir azap olabileceğini söyler.

Yusuf 33. ayet — Yusuf, kendisini çağırdıkları şeyden zindanın kendisine daha sevimli olduğunu söyler.

Yusuf 35. ayet — Delilleri görmelerine rağmen onu bir süre zindana atmaları gerektiği onlara görünür.

Yusuf 39. ayet — Yusuf, zindan arkadaşlarına farklı rabler mi yoksa tek ve ezici Allah mı hayırlı diye sorar.

Şuara 29. ayet — Firavun, benden başka ilah edinirsen seni zindana atılanlardan kılarım diyerek tehdit eder.

Mutaffifin 7. ayet — Fâcirlerin kitabının siccînde olduğu söylenir; kök bir yerin adı olarak geçer.

Sık sorulanlar

Sicn kökü Kur'an'da en çok nerede geçer?

En çok Yusuf suresinde geçer; orada zindana atılma, zindan arkadaşları ve zindanda kalma süresi anlatılır. Firavun'un tehdidinde de aynı kök vardır.

Siccîn ile zindan aynı kökten midir?

Evet, ikisi de alıkoymak anlamındaki kökten gelir. Siccîn, sözlükte illiyyînin karşılığı olarak verilir ve Kur'an'da fâcirlerin kitabıyla birlikte anılır.