كهف (khf) Kökü — Kuran'da Anlamı ve Ayetler

كهف (khf) kökü Kuran'da 6 ayette, toplam 6 kez geçer. Temel anlamı: Dağdaki mağara temel anlamdır; genişine kehf, küçüğüne gâr denir. Mecazen sığınılan kimse için de kullanılır. Bu sayfada kökün Lisânü'l-Arab, Kitâbu'l-Ayn, Mekâyîsü'l-Luğa, Müfredât maddeleri künyeleriyle verilir.

Anlam: Dağdaki mağara temel anlamdır; genişine kehf, küçüğüne gâr denir. Mecazen sığınılan kimse için de kullanılır. • Kuran'da 6 ayette, toplam 6 kez geçer. • Kehf 18:9 — Yoksa sen, Kehf ve Rakîm Ashâbı'nın Bizim en şaşılacak âyetlerimizden olduklarını mı sandın? • Kehf 18:10 — Gençler, mağaraya sığındıkları zaman şöyle demişlerdi: "Rabb'imiz, bize kendi katından bir rahmet ver. İşimizde doğru olanı yapma bilinci… • Kehf 18:11 — Böylece onları yıllar yılı mağarada dış dünyadan habersiz yaptık. • Kehf 18:16 — "Mademki onlardan ve Allah'tan başka kulluk ettikleri şeylerden ayrılmayı tercih ettiniz, o halde mağaraya sığının ki, Rabb'iniz size… • Kehf 18:17 — Onlar, mağaranın geniş bir dehlizinde bulunurlarken, Güneş'in doğduğu zaman, mağaralarından sağa tarafa yöneldiğini, battığı zaman da sol… • Kehf 18:25 — Onlar, mağaralarında, üç yüz yıl kaldılar ve dokuz yıl ilave ettiler.

كهف kökü ne anlama gelir?

Dağdaki mağara temel anlamdır; genişine kehf, küçüğüne gâr denir. Mecazen sığınılan kimse için de kullanılır.

كهف (khf) kökü Kuran'da 6 ayette, toplam 6 kez geçer.

كهف kökünün sözlüklerde öne çıkan anlamları

Dağda oyuk (Mekâyîsü'l-Luğa)

كلمة واحدة، وهي غار في جبل

Geniş mağara (Kitâbu'l-Ayn)

كالمغارة في الجبل إلا أنه واسع

Dağa oyulmuş ev gibi yer (Lisânü'l-Arab)

الكهف كالبيت المنقور في الجبل

Sığınak, dayanak olan kimse (Lisânü'l-Arab)

ويقال: فلان كهف فلان أي ملجأ

Lisânü'l-Arab'da كهف maddesi (İbn Manzûr)

كهف: الكَهْف: كالمَغارة فِي الْجَبَلِ إِلَّا أَنه أَوسع مِنْهَا، فَإِذَا صَغُرَ فَهُوَ غَارٌ، وَفِي الصِّحَاحِ: الكَهْف كَالْبَيْتِ الْمَنْقُورِ فِي الْجَبَلِ، وَجَمْعُهُ كُهُوف. وتَكَهَّفَ الجبلُ: صَارَتْ فِيهِ كُهُوف، وتَكَهَّفَتِ الْبِئْرُ: صَارَ فِيهَا مِثْلُ ذَلِكَ. وَيُقَالُ: فُلَانٌ كَهْف فُلَانٍ أَي مَلْجَأٌ. الأَزهري: يُقَالُ فُلَانٌ كَهْف أَهل الرِّيَبِ إِذَا كَانُوا يَلُوذون بِهِ فَيَكُونُ وزَراً ومَلْجأ لَهُمْ. وأُكَيْهِفٌ: مَوْضِعٌ. وكَهْفَةُ: اسْمُ امرأَة، وَهِيَ كَهْفَةُ بِنْتُ مَصاد أَحد بَنِي نَبهان.

Kaynak: Lisânü'l-Arab, İbn Manzûr, cilt 9, s. 310 — Şamile'de tam madde