Akıl Kuran (akilkuran.com)

وثق (wvq) Kökü — Kuran'da Anlamı ve Ayetler

وثق (wvq) kökü Kuran'da 29 ayette, toplam 34 kez geçer. Temel anlamı: Özünde sıkı düğümleme ve pekiştirme yatar; emniyet duymak, ip ile sıkılan şey ve yeminle perçinlenen söz bu özden türer. Bu sayfada kökün Lisânü'l-Arab maddeleri künyeleriyle verilir.

Anlam: Özünde sıkı düğümleme ve pekiştirme yatar; emniyet duymak, ip ile sıkılan şey ve yeminle perçinlenen söz bu özden türer. • Kuran'da 29 ayette, toplam 34 kez geçer. • Bakara 2:27 — O kimseler misâklerinden sonra Allah'ın ahdini bozarlar. Allah'ın bağlı kalınmasını istediği şeyle bağlarını koparırlar ve yeryüzünde… • Bakara 2:63 — Hani bir zamanlar, takvâ sahibi olmanız için, size verdiğimiz şeylere kuvvetle sarılıp kendinize mal etmek ve içindekilerini sürekli… • Bakara 2:83 — Hani! Bir zaman İsrâîloğulları'ndan, "Allah'tan başkasına kulluk etmeyin; anne ve babaya, öksüzlere, düşkünlere iyilik yapın; insanlara iyi… • Bakara 2:84 — Hani! Bir zamanlar sizden, birbirinizin kanlarını dökmeyeceğinize ve birbirinizi yurtlarınızdan çıkarmayacağınıza dair kesin söz almıştık… • Bakara 2:93 — Hani sizden, "Size verdiğimizi kuvvetlice alın ve dinleyin." diye kesin söz almış ve Tûr'u üzerinize kaldırmıştık. Demişlerdi ki… • Bakara 2:256 — Dinde zorlama yoktur. Artık, doğru olan yanlış olandan kesin olarak ayrılmıştır. Kim tâğûtu reddedip, Allah'a îmân ederse, kuşkusuz ki… • Ali İmran 3:81 — Hani Allah, nebilerden söz almıştı: "Size, Kitâp ve Hikmet verdim; şimdi yanınızdakini tasdik eden bir resûl geldiğinde, ona kesinlikle… • Ali İmran 3:187 — Hani Allah, Kitâp Ehli'nden, onu insanlara açıkça ortaya koyacaklarına ve asla gizlemeyeceklerine dair kesin bir söz almıştı. Fakat onlar… • Nisa 4:21 — Hem onu nasıl geri alacaksınız ki? Birbirinizle içli dışlı olmuştunuz ve sizden kesin bir söz almışlardı. • Nisa 4:90 — Ancak, aranızda antlaşma olan halka sığınanlar veya ne sizinle ne de kendi halkıyla savaşmayı içine sindiremeyip size gelenler hariç. Eğer… • Nisa 4:92 — Hata ile olması dışında, bir Mü'min'in bir Mü'min'i öldürmesi olacak şey değildir. Kim, hata ile bir Mü'min'i öldürürse, Mü'min bir… • Nisa 4:154 — Kesin söz vermelerinden dolayı Tûr'u üzerlerine yükseltmiştik. Onlara, "Kapıdan secde ederek girin." dedik. Yine onlara, "Cumartesi'nde… • Nisa 4:155 — Verdikleri sözü bozdukları, Allah'ın âyetlerini küfrettikleri, nebileri haksız yere öldürdükleri ve "Bizim kalplerimiz örtülüdür."… • Maide 5:7 — Allah'ın, size olan nimetini ve "İşittik ve itaat ettik." dediğinizde, onunla sizi bağladığı sözünüzü hatırlayın. Allah'a karşı takvâlı… • Maide 5:12 — Doğrusu Allah İsrâîloğulları'ndan kesin söz aldı. Onlardan on iki temsilci gönderdik. Ve Allah, "Sizinle beraberim." dedi. Ant olsun eğer… • Maide 5:13 — Anlaşmalarını bozmalarından dolayı onlara lânet ettik ve kalplerini katılaştırdık. Kelimeleri bağlamlarından kopararak çarpıtıyorlar… • Maide 5:14 — Ve "Biz Nesârâ'yız." diyenlerden de söz aldık. Öğütlendikleri şeyden nasiplenmeyi unuttular. Biz de Kıyâmet Günü'ne kadar aralarına… • Maide 5:70 — Elbette İsrâîloğulları'ndan söz aldık ve onlara resûller gönderdik. Ne zaman kendi hevâlarına uymayan bir resûl geldiyse, kimini…

وثق kökü ne anlama gelir?

Özünde sıkı düğümleme ve pekiştirme yatar; emniyet duymak, ip ile sıkılan şey ve yeminle perçinlenen söz bu özden türer.

وثق (wvq) kökü Kuran'da 29 ayette, toplam 34 kez geçer.

وثق kökünün sözlüklerde öne çıkan anlamları

Sıkı düğümlemek, sağlam kılmak (Mekâyîsü'l-Luğa)

كلمة تدل على عقد وإحكام

Birine emniyet edip gönlü rahat etmek (Müfredât)

سكنت إليه واعتمدت عليه

Yeminle pekiştirilmiş söz, ahit (mîsâk) (Müfredât)

والميثاق: عقد مؤكد بيمين وعهد

Sıkıştırıp tutmaya yarayan ip (Kitâbu'l-Ayn)

والوثاق: الحبل

Kendisine emniyet edilen kimse (Müfredât)

وقالوا رجل ثقة، وقوم ثقة

Lisânü'l-Arab'da وثق maddesi (İbn Manzûr)

وثق: الثِّقَةُ: مَصْدَرُ قَوْلِكَ وَثِقَ بِهِ يَثِقُ، بِالْكَسْرِ فِيهِمَا، وِثَاقَةً وثِقَةً ائْتَمَنَهُ، وَأَنَا واثِقٌ بِهِ وَهُوَ مَوْثُوقٌ بِهِ، وَهِيَ مَوثوقٌ بِهَا وَهُمْ مَوْثُوقٌ بِهِمْ؛ فأَما قَوْلُهُ: / إِلَى غَيْرِ مَوْثوقٍ مِنَ الأَرض تَذْهَب / فَإِنَّهُ أَراد إِلَى غَيْرِ مَوثوقٍ بِهِ، فَحُذِفَ حَرْفَ الْجَرِّ فَارْتَفَعَ الضَّمِيرُ فَاسْتَتَرَ فِي اسْمِ الْمَفْعُولِ. وَرَجُلٌ ثِقةٌ وَكَذَلِكَ الِاثْنَانِ وَالْجَمْعُ، وَقَدْ يُجْمَعُ عَلَى ثِقاتٍ. وَيُقَالُ: فُلَانٌ ثِقةٌ وَهِيَ ثِقةٌ وَهُمْ ثِقةٌ، وَيُجْمَعُ عَلَى ثِقاتٍ فِي جَمَاعَةِ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ. ووَثَّقْت فُلَانًا إِذَا قُلْتُ إِنَّهُ ثِقةٌ. وأَرض وثِيقةٌ: كَثِيرَةُ العُشْب مَوْثوق بِهَا، وَهِيَ مِثْلُ الوَثِيجة وَهِيَ دُوَيْنها، وكلأَ موثِق: كَثِيرٌ مَوثوق بِهِ أَنْ يَكْفِيَ أَهله عَامَهُمْ، وَمَاءٌ مُوثِق كَذَلِكَ؛ قَالَ الأَخطل: / أَوْ قارِبٌ بالعَرا هاجَتْ مراتِعُه، ... وَخَانَهُ مُوثِقُ الغُدْرانِ والثَّمَرُ / والوَثاقة: مَصْدَرُ الشَّيْءِ الوَثِيق المُحْكَم، وَالْفِعْلُ اللَّازِمُ يَوْثُقُ وَثاقةً، والوَثاق اسْمُ الإِيثاق؛ تَقُولُ: أوثَقْتُه إِيثَاقًا ووَثاقاً، وَالْحَبْلَ أَوِ الشَّيْءَ الَّذِي يُوثَق بِهِ وِثاقٌ، وَالْجَمْعُ الوُثُقُ بِمَنْزِلَةِ الرِّباطِ والرُّبُطِ. وأَوْثَقهُ فِي الوَثاقِ أَيْ شَدَّهُ. وَقَالَ تَعَالَى: فَشُدُّوا الْوَثاقَ، والوِثاق، بِكَسْرِ الْوَاوِ، لُغَةٌ فِيهِ. ووَثُقَ الشَّيْءُ، بِالضَّمِّ، وَثاقةً فَهُوَ وَثِيقٌ أَيْ صَارَ وَثِيقاً والأُنثى وَثِيقة. التَّهْذِيبُ: والوَثِيقةُ فِي الأَمر إحْكامه والأَخذ بالثِّقَةِ، وَالْجَمْعُ الوَثائقُ. وَفِي حَدِيثِ الدُّعَاءِ: / وَاخْلَعْ وَثائِقَ أَفْئِدَتِهِمْ؛ جَمْعُ وَثاقٍ أَوْ وَثِيقةٍ. والوَثِيقُ: الشَّيْءُ المُحْكم، وَالْجَمْعُ وِثاقٌ. وَيُقَالُ: أَخذ بالوَثِيقة فِي أَمْرِهِ أَيْ بالثِّقَة، وتوَثَّق فِي أَمره: مِثْلَهُ. ووَثَّقْتُ الشَّيْءَ تَوْثِيقاً، فَهُوَ مُوَثَّق. والوَثِيقة: الإِحكام فِي الأَمر، وَالْجَمْعُ وَثِيق؛ عَنِ ابْنِ الأَعرابي؛ وأَنشد: / عَطاءً وصَفْقاً لَا يُغِبّ، كَأَنَّمَا ... عَلَيْكَ بإتْلافِ التِّلادِ وَثِيقُ / وَعِنْدِي أَن الوَثِيقَ هَاهُنَا إِنَّمَا هُوَ العَهْد الوَثِيقُ، وَقَدْ أَوْثَقَه ووَثَّقَه وَإِنَّهُ لمُوَثَّقُ الْخَلْقِ. والمَوْثِقُ والمِيثاقُ: الْعَهْدُ، صَارَتِ الْوَاوُ يَاءً لِانْكِسَارِ مَا قَبْلَهَا، وَالْجَمْعُ المَواثِيقُ عَلَى الأَصل، وَفِي الْمُحْكَمِ: وَالْجَمْعُ المَواثِقُ، وميَاثِق مُعَاقَبَةً، وَأَمَّا ابْنُ جِنِّيٍّ فَقَالَ: لَزِمَ الْبَدَلُ فِي ميَاثق كَمَا لَزِمَ فِي عيدٍ وأَعْيادٍ؛ وَأَنْشَدَ الْفَرَّاءُ لِعِيَاضِ بْنِ دُرَّة الطَّائِيِّ: / حِمًى لَا يحُل الدَّهْرُ إِلَّا بإذْنِنا، ... وَلَا نَسَلِ الأَقْوامَ عَقْدَ المَياثِقِ / والمَوْثِقُ: الميثاقُ. وَفِي حَدِيثِ ذِي الْمِشْعَارِ: لَنَا مِنْ ذَلِكَ مَا سَلَّموا بالمِيثاقِ والأَمانة / أَيْ أَنَّهُمْ مأْمونون عَلَى صَدَقَاتِ أَموالهم بِمَا أُخذ عَلَيْهِمْ مِنَ المِيثاق فَلَا يُبْعث عَلَيْهِمْ مُصَدِّق وَلَا عَاشِرٌ. والمُواثقة: الْمُعَاهَدَةُ؛ وَمِنْهُ قَوْلُهُ تَعَالَى: وَمِيثاقَهُ الَّذِي واثَقَكُمْ بِهِ. / وَفِي حَدِيثِ كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ: وَلَقَدْ شَهِدْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ، ﷺ، لَيْلَةَ الْعَقَبَةِ حِينَ تَواثَقْنا عَلَى الإِسلام / أَيْ تَحَالَفْنَا وَتَعَاهَدْنَا. والتَّواثُق، تفاعُل مِنْهُ. والمِيثاقُ: الْعَهْدُ، مِفْعال مِنَ الوَثاقِ، وَهُوَ فِي الأَصل حَبْلٌ أَوْ قَيْد يُشدّ بِهِ الأَسير وَالدَّابَّةُ. وَفِي حَدِيثِ مُعاذٍ وَأَبِي مُوسَى: فرأَى رجلَا مُوثَقاً / أَيْ مأْسوراً مَشْدُودًا فِي الوَثاق. التَّهْذِيبُ: المِيثاقُ مِنَ المُواثَقةِ وَالْمُعَاهَدَةِ؛ وَمِنْهُ المَوْثِقُ. تَقُولُ: واثَقْتُه بِاللَّهِ لأَفْعلنَّ كَذَا وَكَذَا. وَيُقَالُ: اسْتَوْثَقْت مِنْ فُلَانٍ وتَوَثَّقْتُ مِنَ الأَمر إِذَا أَخذت فِيهِ بالوَثاقةِ، وَفِي الصِّحَاحِ: واسْتَوْثَقْت مِنْهُ أَيْ أَخذت مِنْهُ الوَثِيقةَ. وأَخذ الأَمر بالأَوْثَقِ أَيِ الأَشد الأَحكم. والمُوثِقُ مِنَ الشَّجَرِ: الَّذِي يُعَوّل النَّاسُ عَلَيْهِ إِذَا انْقَطَعَ الكلأَ وَالشَّجَرُ. وَنَاقَةٌ وثِيقةٌ وَجَمَلٌ وَثيقٌ وَنَاقَةٌ مُوَثَّقة الخلق: مُحْكمة.

Kaynak: Lisânü'l-Arab, İbn Manzûr

وثق kökünden türeyen kelimeler Kuran'da kaç kez geçer?

مِيثَـٰقَ (misaka) — söz: 5 kez · مِيثَـٰقَكُمْ (misakakum) — kesin sözünüzü: 4 kez · مِّيثَـٰقًا (misakan) — bir söz: 3 kez · مِيثَـٰقَهُمْ (misakahum) — ahidlerini: 2 kez · مِّيثَـٰقَهُمْ (misakahum) — sözlerini: 2 kez · مِيثَـٰقِهِۦ (misakihi) — iyice pekiştirdikten: 2 kez · ٱلْمِيثَـٰقَ (l-misaka) — andlaşmayı: 1 kez · ٱلْوَثَاقَ (l-vesaka) — bağı: 1 kez · ٱلْوُثْقَىٰ (l-vuska) — sağlam: 1 kez · ٱلْوُثْقَىٰ ۗ (l-vuska) — en sağlam: 1 kez · بِمِيثَـٰقِهِمْ (bimisakihim) — söz vermeleri için: 1 kez · مَوْثِقًۭا (mevsikan) — sağlam bir söz: 1 kez · مَّوْثِقًۭا (mevsikan) — kesin söz: 1 kez · مَوْثِقَهُمْ (mevsikahum) — sözlerini: 1 kez · مِّيثَـٰقٌ (misakun) — andlaşma bulunan: 1 kez · مِّيثَـٰقٌۭ (misakun) — andlaşma bulunan: 1 kez · مِّيثَـٰقٌۭ ۗ (misakun) — andlaşma bulunan: 1 kez · مِّيثَـٰقُ (misaku) — misak (söz): 1 kez · وَاثَقَكُم (vesekakum) — verdiniz: 1 kez · وَثَاقَهُۥٓ (vesakahu) — O'nun vuracağı bağı: 1 kez

وثق kökü hangi ayetlerde geçer?